ranable on air

fes basima fes basima

2012-01-18T14:07:00.001+01:00


tezi de yazdik bitti

püskülü ben olayim
duvar basima, basim duvara..
kapi basima, basim kapiya..

$u son bikac ayda basim(iz)a gelenleri kisaca bir listeleyeyim de, ibretlik bir payla$im olsun. tahmin edersiniz ki tezimi yetistirmem gereken bu son gecede yapilacak en akillica sey de bu olur. (yaziya o zamanlar ba$lami$im ama sonra kendimi sagduyuya davet edip yarida birakmisim. gerci o tezin teslim süresi sonra yine uzatildi tabi ki ama olsun.)

1) kücük capta su basmasi. tasindigimiz gece gümbürtüler esliginde mutfak lavabosunun sicak su borusunun yerinden cikmasi sonucu yataktan firlayip sicak su yagmuru altinda (ba$imdan a$agi kaynar sular döküldü dedikleri buymu$ megersem) prize takili fi$leri cekip geri kactim, zafer de kahramanca atilip bulasik makinesinin arkasina gizlenmis vanayi kapatti. ertesi sabah da hortumu sapasaglam yeniden bagladi sagolsun, o günden beri de o cenahta bulasik makinesinden gelen anormal seslere saf gibi panikle ko$u$turmamiz di$inda bir vukuat olmadi.

2) parmaga hochbett dü$mesi. eski evi teslim etmeden bir gün önce aksam vakti karanlikta c.'yle duvarlari boyadik (duvarlari mi boyadik, kendimiz mi boyandik ayri mesele ehehe). ertesi sabah da tavani boyayip odayi teslim edecegim diye düsünüyorum. odanin ortasindaki ranzayi sökmek de son güne kaldi. e.'nin yardimiyla i$e giri$mi$ken yukaridaki parmaklik parcalarindan biri tam isabetle sag ba$ parmagima dü$erek benim icin i$ gününü kapatti. e. sagolsun fircayi kaptigi gibi tavani boyadi, n. de beni alip hastaneye götürdü. sonuc, parmakta zedelenme ve gereksiz bir evi yetistirme heyecani yasamam.

3) is güc sahibi, insan gibi görünen bir almanin beni dolandirmasi. aylarca ilani internette durup satilmayan ayni ranza, parmagi gazi ederek söküldükten sonra bir hafta bile gecmeden satildi. telefon eden genc, bir arkadasiyla gelip yatagin parcalarini toparladi arabaya atti, yatagin vidalarini o an bulamadigim icin (tabi ki ilk aradigim yerdeymisler ve görmemisim, ertesi gün b. ve annesi tarafindan benim 30 kere baktigim yerde $ak diye bulundular) cocuktan yatagin parasini almamam, vidalari verince alirim demem ve cocugun tam anlamiyla toz olmasi. bu konu üzerinde calismalarim devam ediyor. en son mafyaya verip topuguna siktiracagim, o olacak.

4) heyula gibi televizyonumuzun yanmasi. ben tezle ugrasir, b. ve annesi oturma odasinda tv izlerken b. icerden seslendi "aa televizyonumuz bozuldu galiba?". kalktim gittim ses var görüntü yok, kanallari kurcalarken nurtopu gibi bir görüntü geldi ekrana, ama nasil parlak, nasil i$il i$il. görüntü birkac saniye icinde yeniden yokoldu, o sirada ben de "koku mu var? sanki plastik yaniyiii?" deyip televizyonun arkasina egilince kasanin icinde kivil kivil alevleri gördüm. televizyon kasasinin ici bildigin alev alev yanarken, yine prizden fi$i cekme, mobilyalari tv'den uzaklastirma, "su dökmeyelim mazallah bisey olur", "ortalik duman oldu balkon kapisini acayim", "ay dur acmayayim rüzgar oluyor iyice harlanacak" tela$i derken alevler kendi kendine kücüldü. mum alevi kivamina geldiginde de b. kasanin icine hüff diye üflemek suretiyle tehlikeyi bertaraf etti. bilmemkac yüz ekran, 4 kisilik bir ailenin yasayacagi ev metrekaresindeki tv'mizin yerinde su an 37 ekran bi bidik var. oturdugumuz yerden ekrani secemiyoruz ama olsun, sesi geliyor.

5) o.'na gecen sene hediye ettigim harici diskin bavulundan calinmasi. yüzlerce film, binlerce $arkinin pirrr diye havaya ucmasi. demek ki neymis, havaalani sirket ve görevlilerine güvenmeyecekmisiz. ya da noel öncesi bavulumuza güzel hediye olacak bir esya koymayacakmisiz da denebilir. aci bir tecrübeyle ögrenmis olduk.

6) güzelim bahcemizin itfaiye tarafindan tarumar edilmesi. yok bizim yanginimizla ilgili bir olay degil. olasi yangin durumlarinda itfaiyenin binamiza ulasimini engelleyecegi gerekcesiyle kocaman kocaman agaclarimizi kesip, bahcemizin altini üstüne getirdiler. yahu yangin cikinca biz söndürüyorduk! i$ler tamamlandiginda yine bir bahcemiz olacakmis ama bu kadar cok agacimiz olmayacakmis. zaten hepi topu 3-4 tane agacti, ki simdi yenisini eksek anca torunlarimiz görür o boya geldiklerini. ku$larimiz, sincabimiz bu karda ki$ta nereye gittiler, ne yer ne icerler diye düsünüyorum. balkona ceviz ici koydum belki gelir yer fakirler. digerleri yine unutulup gider de, bu sanirim beni en cok üzen $ey oldu.bu evin en sevdigim yani o bahceydi zaten.

daha "tezi yanlis formatta mi verdim lan yoksa ben?!!" panigimi anlatacaktim ama hüzünlendim bak yine. gidiyorum lan ben!

internetler

2011-10-05T00:44:00.000+02:00

internetler hem uhu(yapistiran), hem duvar(ayiran), hem iletisim, hem yalnizlik araci olmus iyice. o kadar nicknamelerimiz, bin cesit web sitesinde, bin türlü gercek ismimizi tasimayan hesabimiz var. yine de surada bile hepimiz biz bizeyiz aslinda. bazen insan ben yazayim ama kimse bilmesin istiyor. sahsen ben gidip sexyboy89 gibi yeni bir hesapla ugrasmaya üsendigim icin de bazi seyleri ya yazmiyorum, ya da yazdigima pisman oluyorum. eksi sözlük gibi olusumlar bu yüzden cok sevdigimiz seyler sanirim. bizi hic tanimayan, hakkimizda bir fikri olmayan cok fazla kisiye ulasip aklimizdan gecen en abuk subuk seyleri anlatabiliyor, hic bir geri bildirim almasak bile en azindan bir kac kisinin okudugunu düsünerek saftirik saftirik seviniyoruz. tabi her platformda tanidik bildikler arttikca yazilanlar oto sansüre ugrayip yine kusa dönüyor ve özgürce yazabilecegimiz yeni bir platform ariyoruz. facebook arkadaslarim arasinda sülalemin önemli bir kismi, twitter listemde babam var, kimi zaman bir seylere ana avrat düz gideyim desem de 3 kez düsünüp vaz geciyorum. yazmaya cekindigim veya oto sansüre ugrayan tek sey küfür veya müstehcen icerik degil tabi, icimden gecenleri anlatmak bile eskisinden zor olmaya basladi, bloga daha az ugramaya baslamam da ondan mi acaba? bence o tembellikten. gezip gördügüm bana kalsin, yedigimi ictigimi anlatsam blog ihya olmustu be!

mesela bugün bir iki baska arkadasla beraber yeni isyerinde ilk günümüzdü, patron bize mahallenin dönercisinden pizza ismarladi. sirket dolusu alman, adama telefonda siparis vermeyi beceremeyeceklerini bildikleri icin siparisleri alper verdi. benim vejetaryen pizzayi söylemeye sira geldiginde dönerci "abi o ne? ben onu yapamam" demis, bizimki "abi sen mantar koy, biber koy, misir filan takil" diye zar zor razi etmis adami (: eve dönünce de annanemin kirki diye irmik helvasi yaptim. fena da olmadi ha. bugün aglamaya daha cok hakkim varmis gibi geldi, ama bir faydasi olmadi. beni hoyrat bir makasla eski bir fotograftan oymuslar sanki.

anlamiyorum ki

2011-09-19T21:42:00.000+02:00

milyon tane i$im var. tez yazmaya basla, sinava calis, i$ ara, i$ bulunca ev ara, ev bulunca ta$in, $imdiden evi toparlamaya ba$la, sap kursunda aslini astarini ögrenmeden cevapladigin tüm konulari bir ara ögren, ehliyet sinavina gir de al artik su ehliyeti, is bulunca vizeni uzat, son iki sinavinin pesini birakma dersleri takip et, kiki'ye biraz zaman ayir, spor yap, tasinmadan camasir makinesiydi, elektrik süpürgesiydi evin eksiklerini tamamla, falan, filan. ama hicbirinin anlami yokmus gibi. aklimda bir tek soru var. benim annanem nasi ölür ya?

dolapta bi kavanoz cilek receli.

to do

2011-07-29T02:31:00.002+02:00

blogumu özlüyorum. ama su anda yapmam gereken en son seylerden biri oturup havadan sudan yazilar yazmak oldugu icin, sanki bu aralar önemli islerime egiliyormusum gibi sessizligimi koruyorum. son 3 haftadir yazma hakkimi da asker mektubu icin kullandigimdan bloga anca sira geldi.

bilmem blogdaki to do listem is yogunlugumu kaldiracak mi. en önemli ve kisa vadeli iki i$im pazartesi girecegim sinav ve i$ arayi$im. hayirlisiyla istifayi bastim. i$ bulursam ekim'e, bulamazsam türkiye'ye kadar. kasim'da vizem bitiyor cünkü. bulurum bulurum.

bugün dortmundumuzun sayili IT sirketlerinden birine is görüsmesine gittim. iki departman $efiyle görüstüm (hangi departmanlar oldugunu tabi ki söylediler ama, ben tabi ki 30 saniye icinde unuttum). aynen birkac hafta önce nurcan'la is basvurulariyla ilgili tüyolar almak icin gittigimiz finans danismani kadinin söyledigi gibi iyi polis / kötü polis rolünde karsima ciktilar. kadinin söyledigine göre suratsiz olana odaklanip her seyi ona anlatmaya baslar, kendini illa ona begendirmek istersen, bu güclü bir kisilik karsisinda ezilmen anlamina geldigi icin hos karsilanmazmis. yani cok gerekmedikce suratsiz olanla muhatap olmayip ne$eliye odaklandim. gerci o da sevimli olacagim diye sürekli o kadar garip bir bicimde gülümsüyordu ki, joker gibi adama bakip gülmemek zaten elde degildi. eger ikinci bir görüsmeyi hakettigime karar verirlerse bir de teknik teste tabi tutulacakmisim. bana kalirsa ben tam i$e göreyim ama adamlar ne der bilmiyorum. hayirlisi mayirlisi diyoruz.

o zaman cok uzatmadan yatayim da, öglen erken kalkar calisirim.

yol

2011-06-23T12:29:00.001+02:00

yine bir seyahat, yine bir ryanair bileti ve yine yeni yeniden bir sinir harbi. her seferinde tövbe edip, yine de abuk fiyat ve uçuş saatlerine kanıyorum ya şu şirketin, aşkolsun bana. bi kere allahın unuttuğu havaalanı weeze'ye ulaşmak her seferinde uçuşlarımdan çok daha uzun sürüyor. hele ki bugünkü gibi deutsche bahn katkısı da varsa. dur ben fazla uzatmadan size talihsizliğin kitabını yazayım:

* dün gece yurt çapında (öğrenci yurdu) yılın en büyük partisi vardı. giden gelen derken hazırlık ve uykuya geçiş faslı 3'ü buldu.

* cehennemin dibinden 1'de kalkacak uçuş için sabah 9'da trene binmeliydim. duş için 8'de kalktım ve sıcak su akmıyordu. 3 yılda ikinci kez? ilkinde sel olmuştu.

* neyse deyip trene bindim, ilk aktarmadan sonra bir takım vandallar tarafından hasar verilen raylar yüzünden yarım saat geciktik. Sonraki treni bir dakikayla kaçırdığım için bir saat beklemek zorundaydım.

* bavulu karıştırırken yanıma boarding kartı çıktısı diye tezin abstractını aldığımı farkedip tatil günü krefeld sokaklarında internet kafe aramaya başladım. ne de olsa daha önümde 50 dakka vardı.

* internet kafeyi buldum, yazıcısı yoktu.

* sokağa çıkıp gökyüzüne doğru yumruklarımı sallayarak bağırdım. (yok yok yalan, sora o.)

* hangar gibi büyük, garip bi eski kitapçıya dalıp kimse yok mu diye seslenerek raflar arasında yürüdüm. florasanlar titriyodu. içerden kemik gözlüklü, hafif kambur bi asosyal çıktı. bilgisayarını ve yazıcısını ücretsizcesine kullanmama izin verdi. allah razı olsun tüm geek ve freaklerden, ne varsa onlarda var.

* ryanair web sitesi ile uzun süre boğuştuktan sonra uçuştan kısa süre önce boarding kartımı yazıramadığımı gördüm. alana vardığımda gecikme yüzünden tekrar checkin yaptıracak zamanım olmayacaktı, diyelim ki oldu, kıytırıktan bir checkin için 40 euromu hacılayacaklardı.

* dünki partinin ardından akıbetini bilemediğim ev arkadaşım sandra'yı aradım. evdeydi ve tariflerimle iş bilgisayarımdan boarding kartımı bulup bana mail atacak kadar ayıktı!

* mutlu sona yaklaşıyoruz değil mi? çıktılarla istasyona dönüp trene bindim. şimdi havaalanı shuttle'ındayım. uçağa bile binebileceğim gibi gözüküyor.

* olur da bu uçak filan düşerse, ki hiç küçük bir ihtimal değil bence, işte o zaman ben de yumruklarımı kaldırıp gökyüzüne doğru iki çift laf ederim, siz de mezarıma sardunya ekersiniz. bu yazı da efsane olur haa!

öptüm.

Published with Blogger-droid v1.7.2

chipperfield postasi iv

2011-06-08T20:18:00.000+02:00

bugün kisa ama ibret verici bir öyküyle yine karsinizdayim. entrikasi, macerasi bitmez köy chipperfield'dan bir bukle daha anlatayim dedim. the boot'un müdavimlerinden cok sevdigim k.'nin basina gelenleri gec ögrendim, o arada pot kirmis olma ihtimalim cok yüksek, ama bunu artik hicbir zaman bilemeyecegiz dostum.

k. onu tanidigimda 40 yaslarindaydi. ayaklarini hic kullanamiyor, kollari ve elleriyle cok kisitli hareketler yapabiliyordu. medeni bir ülkede, dogru dürüst bir hayat sürebilen sansli bir insan oldugu icin elektrikli-tekerlekli sandalyesini ve hatta sandalyesiyle rahatlikla girip cikabildigi rampasiyla koca bir minibüs olan arabasini kullanarak pub'a geliyor, ona özel kulplu bardagini kullanarak birasini iciyor, muhabbetini ediyor ve evine gidiyordu. tüm pub ahalisi gibi alkollü araba sürmeye karsi herhangi bir tavrini veya önlemini görmemistim.

en yakin arkadasi peter ve onun karisi jannie de k. ne zaman pub'daysa orda olurlar, ona eslik ederlerdi. peter genellikle coook icip, coook sarhos olur, jannie de bikkinlikla ikisini alir götürürdü. arada bir evlerini temizlemeye ve cocuklarina göz kulak olmaya evlerine gittigimde gördügüm kadariyla peter ve jannie ingiltere standardina göre oldukca zor yasayan tiplerdi. evi ne kadar derleyip toplasan, temizlesen de bir türlü bir seye benzemez ya, öyle iste.

$u üc insanin her ictiklerinde, her birbirlerine baktiklarinda gözlerinde okunan cikaramadigim bir sey vardi, bir gün peter yine cok ictiginde anlatti. genclikleri de beraber gecen bu üc kafadar yine bir icip ucma seansinin sonunda eve dönerken agir bir kaza yapmislar. k. kazadan sonra sakat kalmis. peter arabayi kullandigi icin kendisini hic affetmemis, jannie'ye de mümkün oldugunca normal bir hayat sürebilmeleri icin o ikisini cekip cevirmek kalmis. kazanin üzerinden kac yil gecmisti bilmiyorum ama ücü de coook yorgun görünüyordu.

evet orko, bu bölümümüzde ne ögrendigimizi sana tekrarlatmamin bir alemi yok herhalde?

türkün deutsche post'la imtihani

2011-04-12T22:21:00.000+02:00

bugün kesin karar verdim, yukaridaki (veya büyük alman hükümeti) deutsche post isimli kurumu sirf beni sinamak icin hayata gecirmis. bir iki ay önce pasaportumu kimlikten saymayarak, adima gelen gönderiyi bana teslim etmeyen postacisiyla kavgamin üstüne bugün tüy diktiler, alasini yaptilar. izmir'den iadeli taahhütlü gönderilen mektubumu havada kaybetmeyi basardilar!

icinde gidis dönüs ucak biletim olan mektubun 2 nisan'da istanbul-frankfurt ucagina bindigine emin gibiyim, ama almanlara kalirsa bu mektup o ucaktan hic inmedi. ucak biletim ucaktan düstü anlasilan :(

bugün yaptigim 8-10 türkiye+almanya telefon görüsmesinden sonra vardigim sonuc bu. cuma günü eve gidebilmek icin patronla kapismalarim, yolculuk planlarim ve yaptigim tüm hazirliklari da ekstra bir 250 euro'yu yeni bir ucak biletine vererek taclandirmis oldum.

peki burada bitiyor mu? hayir. yeni bilet almaktan baska carem kalmadigini düsünerek isyerinden cikmis otobüs duragina dogru yürüyorum. "böyle i$ler de hep beni buluyor ha!" diye söylenmekteyim. o anda yüzüme islak bir damla düstü, sonra kafama bir kac damla daha. hava günlük güneslik! "noluyo yaa?" diye kafami kaldirdim, evet koca mavi gökyüzünün minicik bir parcasinda yogunlasmis gri bulutlardan tepeme yagmur yagiyor! birisi anlatsa inanmam. ne yabalim, sinirim bozuldu güle oynaya otobüs duragina geldim. düsündükce gülüyorum hala.

gücün bana mi yetiyo lan!?!?

naniş'e kitap yagdiralim kampanyasi!

2011-04-07T21:24:00.006+02:00

bana dünyanin en güzel seyini hediye etti. kitap okuma aliskanligimi yavas yavas yitiriyorum, kici kirik polisiye romanlardan baska bir sey okuyasim gelmiyor diye oldukca üzülüyordum ki, bir dünya kitap birdenbire cebime girdi. daha geleli 1 hafta olmusken 2 kitap bitirdim bile.

ilk secimlerim de tabi ki favorim dosto'dan oldu. varligindan haberdar bile olmadigim iki kisa romanini okumus oldum. tabi bu bakimdan cok okuyabilmek pek de iyi olmuyor cünkü bir kez rus klasiklerinden okumaya basladigimda da baska bir sey okuyasim gelmiyor, okudukca da o hastalikli karakterler gibi düsünmeye basladigimi farkediyorum.

izmir'de calistigim zamanlarda suc ve ceza'yi okurken bir cumartesi sabahi beni toplantiya cagirdiklarinda yol boyu sacma sapan seyler düsünmüstüm: "bugün nöbetim yok, simdiye kadar hic bir toplantiya da cagrilmadim. benim gibi sefil bir ögrenciyi niye cagirsinlar ki, toplantiya? yoksa dün gece patronun balkon kapisini acik unuttugumu mu farkettiler? halbuki her gece kapilari pencereleri kontrol ederim, ilk kez unuttum. aksilige bak! kesin fark ettiler ve simdi kim bilir neler olacak. ah nanişka! nasil bu kadar saf olabildin? o bir sey söylemeden velinimetim k. bey'den af dilesem! evet evet beni affedecektir.." hahahayyt! (: resmen böyle raskolnikov kiliginda gezdigim günler oldu. (ve tabi ki toplanti kel alaka bir konudaydi)

müzik de caliyo bu meret, daha denemedim ama. yol olsa da gitsek.

iyilik yap, deniz'e at!

2011-02-02T20:46:00.001+01:00

gecen haftadan beri basima olmayacak isler geliyor. özetle: cuma günü yasanan bir paket macerasi var ki evlere senlik. pasaportumu kimlik olarak kabul etmeyen postacinin paketimi bana teslim etmemesiyle deliri$im, ardindan haftasonu misafir patlamasi, dortmund'da en sevdigim pub'in kapanacaginin farkinda olmadan kapanis partisine katilmam, konusma yetenegimi yitiri$im ($ebnem $erah!), pazartesi posta servisiyle kavga ederken otobüste cüzdanimi düsürdügümü farketmemem, sali cüzdana yine kavusmam falan filan falan filan!

cüzdani kaybettigimi farkettigimde ilk aklima gelen sey "bugüne kadar o kadar cok sey bulup sahibine ulastirdim ki, o cüzdan bana geri gelecek" oldu. gerzekce ama, bir umuttur ya$atan bayram'i*! bu sefer tuttu, bi daha denemeyi düsünmüyorum.

* ...hiçbir kere hayat bayram olmadı ya da, her nefes alışımız bayramdı, bir umuttu yaşatan insanı... misralarini sahnede "bir umuttu yasatan bayrami" diye söyleyen devrim abime burdan öpücüklerimi gönderiyorum. ben de yazinin basligini tanidigim en tatli bikac deniz'e ithaf ediyorum.

can bedenden cikmayinca*

2011-01-13T10:38:00.000+01:00

efendim müsadenizle bugün sizlere giysi bedenlerinden bahsetmek istiyorum. hani $u biri digerini tutmayan, her ülkede farkli oldugu yetmiyormus gibi, artik her ülkede her markanin bulunmasi yüzünden yanyana iki dükkanda farkli olan bedenler.

bugün sabah 7.30 civari bos vaktim vardi bu konuyu düsündüm. $öyle bir sonuca vardim. hepiniz bilirsiniz ki zara, mango gibi ispanyol markalari bir seyi begenip de denemeye kalkmayagörün, insani deli ederler. italyanlar deseniz ondan beter. sanki hepimiz milano moda haftasinda boy göstermeliymisiz gibi, eti budu yerinde normal bir kadini yenge de genismis kategorisine sokarlar. 40 bedenin, L'nin altina düstünüz mü kendinizi son derece formda hissedebilirsiniz. yahu insan XL bir sey denerken kolundan ba$indan cart diye ses gelir mi? insaf! iste can bedenden cikmayinca, zevzeklik de artiyor gördünüz. etkisi yikici. i$in kötüsü sanirim türkiye'de de durum bundan farkli degil. tabi bizde yurtcapinda bir standart da olmadigi icin -muhakkak vardir ama gel de tuttur- genellemek daha zor.

ama bakin almanlara, isveclilere, hollandalilara, insani mutlu etmekte üstlerine yoktur. girersiniz bir has alman dükkanina, gercekten formdaysaniz 0 beden olarak cikarsiniz. "ay biraz fazlam da var ama" diyorsaniz yine de 36-38 olabilirsiniz. 40 ne arkadasim? iki ki$i gireriz biz ona?

fransizlar herhalde arada kalmis ve normal olmuslar, kendilerine masallah diyor ve bir sonraki paris moda haftasinda görüsmek üzere iyi günler diliyorum. ingiliz ve amerikalilara ise zaten hic girmiyorum, onlarin ne dedigi bile belli degil. 3-5 bi$eyler!

simdi buradan cikarttigim sonuca bakalim: kuzey avrupalilar bu konuda daha rahat, giysinin icine siki$ tepi$ girmekten ho$lanmiyorlar, buna gerek de duymuyorlar. güneylilerde bir delilik var. cok derinlemesine girmiyorum simdi, cünkü anlamiyorum. yalniz $öyle bir his var icimde, güneyliler daha bir "ti$ikkirlir sipirmin" olduklari icin böyle. kücülün de cebime girin ulan!!

fikri olan varsa buyursun yazsin.

ranable'den büyük hizmet! sizin icin kestim yapistirdim!

* bu arada söylemeden gecemeyecegim, baris manco'nun bu sarkisini da nasil sevmem belli degil!

chipperfield postasi iii

2011-01-11T16:51:00.003+01:00

eveet gelelim bir sonraki hikayemize. dram degil de gerilim-macera olsun bu yazinin konusu da. daha önce söz verdigim gibi hayatimda kendimi en cok tehlikede hissettigim anlardan birini anlatayim. yaaa öyle gerilirsiniz.

the boot'ta calismak genellikle cok zevkli, bazen de insanlarla yapilan her is gibi sikintiliydi. elalemin agiz kokusunu cekmek diye bir tabir var ya, bir de elin sarho$unun derdini cekmek olunca dadindan yenmiyor. yine de köy ahalisi genellikle kimin ne mal oldugunu bildigi icin terso bir durum oldugunda duruma müdahale etmekte gecikmezdi, özellikle patronum nigel ben daha bir terslik oldugunu ilk hissettigim anda dibimde bitiverir, ki$ki$lanacak veya pi$pi$lanacak kimseye dogru tedaviyi tatbik ederdi.

elbette pub'a az da olsa gelen birkac belali tip vardi. belali dediysem öyle deri ceketli ergen filan gelmesin akliniza, bildigin koca koca evli barkli adamlar, gelip icer icer, iltifat sinirini asip taciz denebilecek denyolukta sözler sarfederlerdi. bunlarin en rahatsiz edici ikilisi de paul ve -nasil tiksinmissem- adini bile hatirlamadigim kankasi idi. kankasi dedigim pickurusunun önde gideniydi. bu ikili nadir de olsa pub'a gelip, dakka bir hemen ka$ göz isaretlerine, lüzumsuz $akalara ba$larlardi. hele bunlar biraz ictikten sonra, mümkün mertebe barin diger ucunda servis vermekte fayda vardi.

bir halloween aksami -benim meshur pavyon temali resimlerin cekildigi aksam- bütün pub calisanlari olarak 60 70lerin disko kiyafetleriyle bezenmeye karar verip kostümcüye gittik. bardaki 3 kiz i$il i$il, piril piril kiyafetlerimize ragmen, cakma elvis patronumuzun gölgesinde kaliyorduk diyeyim. bütün müsteriler de zevzeklikte sinir tanimayan kiliklariyla boy gösterince eglenceli bir aksam basladi. ama ilerleyen saatlerde, sanki her gün litre litre, galon galon icen onlar degilmis gibi bir "özel gün bugün, icip sapitmaliyiz" moduna girdi hepsi.

curcunanin ortasinda bir kac bardak kirilinca barin arkasindan cikip elimde bir firca ve fara$la kalabaliga karismak zorunda kaldim. tam mini elbiseyle sagima soluma mukayyet olmaya calisarak yerdeki cam kiriklarini temizliyordum ki bu pickurusu tepemde bitiverdi. kolumdan tutup pis nefesiyle kulagima abuk subuk laflar etmeye baslayinca kalabaligin icinden vinnn diye nasil barin arkasina kaciverdim bilemedim. yahu o zaman mi ürkekmisim bilmiyorum ama simdi de olsa adami ittirip kaktirir miyim emin degilim. en güzeli mümkünse olay mahallinden uzamak herhalde. o günden sonra da bu adamdan mümkün mertebe uzak durmaya calistim ama kader kismet sevgili okurlar.

sik sik bara gelen cok sevdigim bir arkadasim kipper* -o vakitler 60 yaslarindaydi- avusturalya'ya cocuklarini görmeye gitmeden önce bizim köyden biraz uzakta bir baska barda bir parti verdi. ben de o aksam calismama ragmen cikista ugramam icin cok israr etti, ben de kiramadim. is cikisi arabayla karanlik köy yollarindan bakina bakina mekani buldum, tabi orda icemedim ama e$ dostla hasbihal etmekten geri durmadim. gece gec bir saatte bana müsade diyerek kip'le vedalasip arabama binmek üzereydim ki, kipper tekrar arkamdan seslendi. "ya bu herif cok sarhos oldu, arabasiyla dönmeye kalkisiyor kesin yazilacak bir yere. sen götürüver bunu da hadi canim, hadi güzelim" diyerek bana ede ede o pickurusunu emanet etti! ben daha ama ama! diyemeden o p. arabanin yolcu koltuguna kurulmustu bile.

arabaya bindim, yola ciktik. asiri sisli bir aksamda, iyi bilmedigim, yolun yönünü ancak kenarindaki agaclar farlarla aydinlaninca görebildigim, ama sis yüzünden görüs mesafesi 2-3 metreye inmis karanlik köy yollarinda o 10 dakikalik yol bana bir saat gibi geldi. yolda icimden gecen "bu herif bir hareket yaparsa ne yaparim?", "zaten it gibi sarhos, bence ben bunu dövebilirim(o.c. askerdi bi de, nereye dövüyorsun?)", "arabayi birakip kosarak kacsam yolumu bulur muyum?" tarzi sorularla yolun sonuna geldik.

benim sokak köyün basindaydi, orda inip yürümekte israr etti, ben de memnuniyetle durdum. bizim pic kurusu arabadan inmeden önce duraklayip "ya ranable sen cok iyi bi insansin, ben seni bugüne kadar cok rahatsiz ettim, lütfen beni affet. essekler kovalasin ki bir daha öyle bir sey yapmayacagim." (yani buna benzer ingilizce deyimler, atasözleri) demesin mi!? ben de $a$kinliktan "hee sorun degil, olur öyle genc" deyince adam bana sarilmasin mi!? ama valla kötü niyetli degildi, sadece türklerin öpüjem iclenmesini o anda sarilma ile ifade etti sanirim. sonra da arabadan inip tipi$ tipi$ evinin yolunu tuttu, o günden sonra da düzeyli bir arkadasligimiz oldu. meraba meraba!!

yani aslinda gerilim hikayemiz mutlu sonla bitiyor, kusura bakmayin. siz tabi beni agzim burnum kirilmis, üstüm basim parcalanmis halde görmeyi bekliyordunuz degil mi? sizi gidi siziler! heheh..

evet orko bu maceramizda neyi ögrendik sence? özür dilemeyi ve affetmeyi bilen insanlari seviyore. (tamam hala pickurusu, o.c. filan diyorum da, ben o metamorfozdan önceki haline diyorum bak, sonra "adam" oluyor. hihih.)

* kipper'in bah$i$ niyetine israrla verip, sakin öbürleriyle paylasma bu senin paran diye de sikica tembih ettigi bir 5 pound ile aldigim 3 cd'lik koleksiyon rafimda, kendisi mavi$ gözleriyle kalbimdedir.

ya$iyorum

2011-01-10T22:59:00.000+01:00

evet hayattayim, ama yazacak hicbir seyim yok. iyi mi, kötü mü anlamadim. yani rahatsiz edici bir yani yok, asil bunun iyi mi, kötü mü oldugunu düsünüyorum. arada oluyor bu, sonra geciyor. $u gecenlerde gelen "en son ne zaman hic görmedigim bir yere gittim lan ben!?" paniginin disinda bir tatsizlik yok yani. bir de 8 kilo fazlanin verdigi bi agirlik var tabi. woanderslust'la ugrasayim iyisi mi.. yarin isten cikinca ikea'ya gidecek olmanin ve cuma aksamina azicik kalmasinin sevincini yasayayim bi yandan da. yazik la bana. hehehe. i$ti, okuldu, behzat c'ydi, ezel'di derken hayat geciyor kardee$$.. arsen lümpen olmayi seviyore.

ben ne zaman "kisa keseyim" veya "yazacak bir sey de yok ya" dediysem lafi uzattikca uzattim bugüne kadar, o yüzden hemen gidiyorum. :*

size de $öyle bir kiyagim olsun:

mordogan ayibaligi koyu

boktan hisler korosu

2010-11-11T00:54:00.002+01:00

icimde sarkilar türküler söylüyor.

türkiye'yle ilgim alakam yurt disinda oldugum süre icinde cok degisti. sadece haberleri takip etmekten, olan biteni bilmekten bahsetmiyorum. bir iki haber sitesi hala kisayol cubugunda, eksisözlük hala en cok okudugum sey ama bircok seyden bihaberim. asil, ailem, arkadaslarim, tanidiklarim vs ile olan bagim degisti en cok. daha dogrusu kendisini en cok hissettiren degisim o. bu baglamda kendimi yillardir essek gibi calisip, asgari ücret alir gibi hissediyordum. sonunda greve gittim galiba!

beni az cok taniyan herkes, ne acayip sosyal bi insan oldugumdan, ne kadar cok arkadasim, esim, dostum oldugundan ve bunlara yetismek icin kendimi nasil paraladigimdan haberdardir. yani uzun seneler boyunca bu böyleydi. almanya'da ilk yillarimda dogru dürüst iki cift laf etmek icin haftasonlari yüzlerce kilometre yol gitmelerim, hic tanimadigim insanlarla bulusup aradan pirlanta gibi dostluklar edinmelerim, türkiye'deki yakin arkadaslarimi, cesitli sülale bireylerini mümkünse her ay telefonla yoklayip, her sene en az 2 kez kosa kosa memlekete gitmelerim, orada oldugum kisacik sürelerde herkesi göreyim, kimse eksik kalmasin diye kendimi paralamalarim filan. bunlari böyle oldugu icin yaziyorum, ne övülecek, ne sövülecek bir durum var ortada. ki zaten kalmadi hicbiri, dolayisiyla yorgan gitti kavga bitti.

tek basima yasarken ev telefonu aldim, yurda gectigimde o hat kapandi diye ev numarali bir cep hatti daha aldim, ki türkiye ile görüsmek istedigimde, oradan birileri beni aramak istediginde faturalarimiz ucmasin. o ilk birkac sene de hakikaten her bayramda, her özel günde, durduk yere, aradim durdum. annanemle dedemden baska bir allahin kulu aradi mi peki beni? yoo! ne kadar artik umursamiyorum desem de gücüme gidiyor yahu!

bir de afra tafralari bitmez "sen artik dönmezsin, vay sen gelmezsin". neye geleyim kürek kafa? hangi birinize geleyim? nasi sinirlenmisim ya? yillardir!

ögretmenim üzülüyoruz.

not: daha yazacaklarim vardi ama o bile icimden gelmiyor. evet hassasiyet doruk noktasinda. allahtan kadin milleticek bir mazeretimiz var da, arada böyle ileri geri konusmamiza bir mazeret oluyor..

chipperfield postasi ii

2010-11-09T23:04:00.001+01:00

tanimadiginiz, tanimayacaginiz insanlarin özel hayatlarini gözler önüne serme terbiyesizligine devam!

10 ay boyunca hafta ici her gün 11-15 arasi, kimi zaman aksamlari ve haftasonu da calistigim pub the boot'a gelen $ekil $ekil müsteriler yüzünden yüzümden kahkaha ve $a$kinlik silinmedi bir kere. pazartesi sendromu diye bir sey sözkonusu bile degildi, cünkü pazartesi öglenleri hazirliklarimi yapip dükkani acmak icin kilidi cevirdigimde ilk müsterilerim kapinin önünde bekliyor olurdu. bir pazartesi grubu vardi ki, evlere senlik. köyümüzün kasabi michael. michael tuvalete gider gitmez bana kas göz isaretiyle "michael'da acayip para var, sana yapalim mi?" diyen don. volvo'sunun motor kapaginda daima kirmizi bir cicek tasiyan cürük disli david. benim türk oldugumu bilmeden sertab'in eurovision birinciligi hakkinda atip tutan, durumu ögrenince "sictim de mi?" diyen iskoc. "brandynize buz ister misiniz?" diye sormama "brandyyi sadece aptallar buzla icer!" diyen huysuz ihtiyar.. yas ortalamasini oldukca düsüren michael 40 yaslarindaydi, öyle söyliyim de siz anlayin nasil bir ekip oldugunu. öglen 2-3'e kadar pint pint lagerlari, alelari götürür sarhos sarhos evlerinin yolunu tutarlardi.

sonradan farkettim ki don beni bosuna michael'a yamamaya calismiyormus, michael hakkaten yarim milyon pound sahibi ama isimdeyim gücümdeyim tribinde süper bi insanmis. bi gün koccaman ama cok eski evine misafir gittigimde, bahcede büyük büyük dedesinin ilk kasap dükkani ve üst katinda le$ gibi minicik bir yasam alani olan ilk gayrimenkulünü göstermisti. simdi düsünüyorum da adam kasap, gereginden fazla sakin ve sessiz, gel sana dedemin tükanini göstereyim diye beni tenha ve izbe bir yapiya sokmus. masallah bana!!

simdi bunu düsününce asil psikopatlara gitti aklim, michael melek gibi adamdi zira. pubimiza sarap getiren distribütör kadincagiz beni pek sevip ogluna arkadaslik etmem icin adeta pervane olmustu cevremde. sonra vaziyet anlasildi. oglu evden hic cikmayan asosyalin biri oldugu ve ben hayir demeyi bilmeyen bir gerzeklik timsali oldugum icin bir aksam misafirlige gittim. evleri köyün oldukca disinda ücra toprak bir yoldaydi. gece vakti bir allahin kulunu bulamayacagin, bulsan direk topuklaman gereken yerler yani. hep beraber oturduk caydi kahveydi icildi. sonra elemanla projektörle duvara yansittigi bi film izledik. zaten ortalik dvd'den gecilmiyordu. evden cikmayan gencimiz kendini dvd'ye, blockbuster'a vermisti. izledigimiz film men in black mi neydi? filmi degil, ben asil o filmin nasil bittigini hatirlamiyorum. daldan dala atlayan, neyden bahsettigi belli olmayan eleman en son ayak masaji konusunda brifing verirken "ben artik kalkayim" dedim. evde cit cikmiyor, anne baba nereye gitmis diye düsünerek, her an arkamdan ayak sesi bekleyerek ciktim arabaya ilerledim, sonra da vinnn diye uzadim. sevgili arabam beni birinden kacirmisti ama bir baska seferde de psikopatin membagini ayagima getirmisti..

cok yakinda! (uykusuzluktan ölüyorum valla, yoksa hemen yazacaktim)

memleketimden insan manzaralari ii

2010-10-28T19:43:00.001+02:00

buralarda karsilastigim cins cins insandan bahsetmeye devam edeyim. cins cins dediysem $ikayetci oldugum anlasilmasin, türlü türlü anlaminda söylüyorum. türlü türlü deyince bacak kadar boyu var, türlü türlü huyu var lafi aklima geliyor, o yüzden bi durakliyorum. ay söylemis bulundum zaten..

simdi gecenlerde bahsettigim issiz gücsüz amcadan sonra, son derece olagan ama ayni zamanda enteresan ruhr pott insanlariyla tanismaya devam ettim. son hakkim olan bir sinav icin debelendigim bir sirada, o sinavi gectiginden haberdar oldugum bir ögrenciden yardim istedim. adam önce bana son derece düzenli olan ders notlarini verdi, sonra beni hic tanimadan evinde misafir edip 3 saat ders anlatti. daha garibi ben orada oturmaktayken kapinin calinip üst kat komsularinin ikimizi yemege davet etmesi ve benim 40 yillik ahbapligimiz varmis gibi bu sevimli alman ailesinin mutfaginda pizza yiyip cene calma serefine nail olmamdi. yiyip ictik, asagi inip derse devam ettik, sonra ben o sinavi gectim.

gecenlerde de baska bir cins alman ailesi ile karsilastim. buradaki cins anladiginiz anlamda cins olabilir. istasyonda banliyö treni beklerken yaklasik 2 ve 3 yaslarindaki iki kiziyla muhabbet etmekte olan genc bir adama rastladim. kizlardan biri "asansör bozulmus" dedi, cünkü kapinin arasinda kalan bir cöp kapinin kapanmasini önlüyor ve kapi sürekli kapanip aciliyordu. babasi gidip cöpü kapinin arasindan ittirdi, kapi kapandi. dönüp kizina "bak gördün mü, bozuk degil hala calisiyor. iste babanin verdigi vergilerin bo$a gitmemesi icin böyle seylere dikkat etmemiz gerekiyor, bu cihazlar bozulursa biz ödüyoruz yavrucugum" dedi. simdi "bu almanlar neden böyleler?" sorusunun cevabi biraz daha netlesti sanirim.

:|

chipperfield postasi

2010-10-25T01:19:00.000+02:00

size bundan 8 yil önce, 22 eylül günü ingiltere'ye ucusumla baslayan chipperfield macerami anlatmaya karar verdim. durduk yere degil, anlatmaya degecek seyler oldugunu düsündügümden. hatirladigimda hala $a$irdigim, üzüldügüm, kahkahayla güldügüm bir ton $ey.. bugün koca dünyayla ilgili kafamda var olan biiir sürü $eyin $ekillendigi veya $ekillenmeye basladigi yer bi kac bin kisilik bir köymü$. aslinda niyetim nasil gittim, ne yaptim, ne gördüm'ü anlatmak degil, cünkü daha ilginc hikayeler dinledim orda. cok $ansli oldugum icin mi, yoksa ingiliz köyleri her zaman böyle entrikali, enteresan hikayeli yerler oldugundan midir bilmem, simdi düsündügümde cok garip seyler duymus görmüsüm diyorum.

ilk garip hikayemiz biraz dram, biraz a$k, biraz kader kismet iceriyor. türün sevenleri icin, yanlarinda kaldigim kocaman ailenin hikayesi:

2 katli, 7 odali, ve 2 banyolu, kocaman bir salon, kocaman bir mutfak ve kocaman bahceli bir evde oturuyoruz. evin her odasi dolu. evimizin annesi bertha, babasi robert. evin cocuklari bertha'nin 2 kizi ile robert'in 3 kizi. ben de ablayim. bu kocaman ailenin bir araya gelis hikayesini parca parca ögrenip bir araya getirebildigimde aradan epey zaman gecmisti ama degdi.

bir kac hafta icinde bertha'nin ilk kocasindan ayrildigini, adamin sorumsuz, dandik bir tip oldugunu kizlariyla fazla ilgilenmemesinden ve bertha'nin ufak tefek söylenmelerinden cikartmistim. robert'in e$ini nasil kaybettigini ise cok sonra ögrendim.

bir gün robert son derece teatral bir sekilde bertha ile tanismalarini anlatmisti, hatta ben de bu sevdigim hikayeyi sözlüge yazmistim. dur bir daha anlatayim. bertha her ne kadar kendine oldukca güvenen, ne istedigini bilen bir kadinsa da, bir gün ne akla hizmetse kendine e$ bulmak icin gazeteye ilan verir (töbe yarappim). bertha'nin verdigi ilani gören robert, "aha ne güzel, tam bana göre bi kadinmis" demesine ragmen bu ilan milan i$lerine inanmadigi icin gazeteyi cöpe atar (biravo). ertesi aksam -kizlari mi kafasini mikti ne olduysa- yalnizlik canina iyice tak eden robert'in aklina tekrar bertha'nin ilani gelir (yapma?). yagmur altinda, sokaga cikardigi cöpü karistirarak gazeteyi bulur, üzerindeki spaghetti yiginini elleriyle siyirir (buralari abartmak icin söyledigi surat ifadesinden belliydi, hinzir seni) ve ilani alip eve girer. ertesi gün bertha'yi arar ve bulusmaya karar verirler. kisa süre icinde de birlikte yasamaya karar verip kendi evlerini satarlar, bahsettigim kocaman evi satin alip iki evin esyasini buraya tikar ve 18, 17, 15, 12, 8 yaslarindaki kizlariyla kocaman bir aile olarak yasamaya baslarlar..

robert'in manik depresif karisinin evlilikleri boyunca mücadele etmek zorunda olduklari ruh hastaliklari, kizlari henüz oldukca ufakken kadinin evlerinde kendini asarak intihar etmesi ve onu okuldan dönen kizlarinin bulmasi bu güzel hikayenin karanlik kö$esi. zaten yumu$acik bi adam olan robert'in 3 kizini tek basina büyütmek zorunda kalmasi ve kizlarinin hissedebilecegi en ufak bir üzüntüyü, eksikligi ortadan kaldirmak icin onlari biraz olsun simartmis olmasi bu olayi ögrendigimde hic garip gelmemisti. aslina bakarsaniz kizlar oldukca saglamdi, sadece o zamanlar annelerini hatirlayamayacak kadar kücük olan en genc kizin ucariliklari bazen sorun oluyordu ama sanirim o da erkek arkadasiyla 1 yillik bir dünya turuna cikip döndükten sonra sakinlemis :|

zaten ingilizlerin bu 30 yasina gelene kadar her boku yemis olma olayindan bezmistim ordayken. bir tane de denemedigin uyusturucu, gitmedigin ülke, yemedigin bok kalsin arkadasim!!

bugünlük bu kadar!

notlar:
1) ki$i isimlerini degistirdim.
2) fotograf calistigim the boot isimli pub'in önünden. üzerimdeki yagmurlugu taniyana 100 bin lira veriyorum!

memleketimden insan manzaralari

2010-09-23T11:10:00.000+02:00

türkiye'den döndügüm hafta ilk i$ günlerimden birinde s-bahn'da (banliyö treni) yol soran bir adamla karsilastim. gidecegi sokak bizim sirketin sokagiydi, hangi durakta inmesi gerektigini bilmiyordu. nerede inecegini söyledim, hatta "inince beraber yürüyelim, cünkü sokagi bulmaniz zaman alir" dedim, yürümeye basladik.

uyku sersemliginin disinda, daha bir kac gün önce türkiye'de minimum kiyafetin bile sikinti verdigi sicaklari yasarken, o sabah üzerimde bir montla, hafif hafif yagmus atistirdigi icin hic tanimadigim, ama yolumu paylastigim bir amcanin kocaman semsiyesinin altinda yürüyor olmak iyice afallatmisti beni. orta yasli adam, ekose kargo pantolonu ve biyigiyla, elindeki kocaman yesil semsiyesiyle bir scotland yard memurunu andiriyordu. neyse ki isler iyice sürreale baglamadan amca beni silkeleyip kendime getirdi. sözün gelisi.

yolda ne is yaptigimi ögrenince, "sizin islerde iyi para var diyorlar" dedi elbette. ben de "bize öyle bir bilgi gelmedi" dedim. "biz de sikintidayiz" demeye kalmadan amca hayatini özetleyiverdi bir cirpida "50 yasindayim. 45 yasinda 29 yillik isimden atildim. sonra arbeitsamt (alman is ve isci bulma kurumu) beni yeni bir meslek ögrenmem icin tekrar egitime* soktu.3 yillik egitimin sonunda bana yeni meslegimle dahi bir i$ bulamadilar. karimin calisip kazandigiyla gecinmek zorundayiz, onun yeterli kazandigini söyleyip bana issizlik parasi da vermiyorlar. simdi de bu aradigim adreste yine bir egitim seminerine gidiyorum, ne ise yarayacaksa?"

adama verecek bir cevabim yoktu, neyse ki sokaga gelmistik. o günkü egitiminde iyi eglenceler ve basarilar diledim, o da bana isyerimde.

fotograf: dortmund dew (elektrik su isleri) binasi önünden

sonbahar

2010-09-18T16:46:00.001+02:00

anlatacaklarim var, ama öncelikle "enjoy autumn!"

nerden buldum derseniz: thisisnthappiness.com! eser de max estes'inmis.

17 agustos

2010-08-27T00:40:00.003+02:00

şu böcekli rüyayi yazdigim son yazi var ya, onu 17 agustos'ta sabaha karsi yazmisim. şu sevilmeyen tarih. işte o gün efendi babam* öldü. rüyadan sonra ben tekrar uyumadan sabah oldu, kalkip toparlandim, bir gece önce karar verdigim gibi ucaga atlayip evin yolunu tuttum. 8'e dogru ucagim izmir'e inerken efendi babam da yola cikmis. ona yetisemedim ama bir saat degil, bir gün önce de gitsem komada görecekmisim onu. ucaktan inip dogrudan hastanenin yolunu tuttum, onu bir kez daha görüp veda edecek firsatim da oldu böylece. günlerce, belki aylar, yillarca sürecek bir vedanin baslangici oldu o ya da. diplomami aldigim gün, fransizca bir kitabi bastan sona okudugum, bir enstrümani güzel caldigim, bir insana minicik bir sey ögrettigim her gün o yanimda olacak. sacimi siki bir topuz yaptigimda gözlerim cekiklesince onun görse neselenecegini bilecegim, tek ayagimi bir tabureye uzattigimda, elimde tornavida cekic bir işe giristigimde, kulagima klasik müzik calindigi her an aklimda olacak.

ardi köyünden bir süper çocuk, bir süper dede olmuş. torunlari onunla gurur duyuyor.

* annemin babasina biz torunlarinin efendi baba dedigi yetmiyormus gibi, annannem de mösyö derdi (:

gregi samsi

2010-08-17T07:03:00.001+02:00

rüya tabirlerine inanmam, ama rüyalarin birer anlami olduguna inanirim. fakat kocaman berbat bi böcegin ben yerde yatarken cevremde turladigi, sonunda ters donup igrenc bir tepkimeyle kanat cikarttigi -upgrade oldugu- ruyanin bir anlami varsa da, ben onun..

belki de bu sabah uyanip kendimi dev bir böcege dönüsmüs olarak bulmadigima sükretmeliyim.

mahsun ibo izzet alişan özcan

2010-07-27T10:33:00.000+02:00

simdiki gibi yogun zamanlarda, nete sadece $öyle bir bakinip cikmak mümkün oldugunda.. gmail^*, sözlük^*, facebook^*, twitter^*, ntvmsnbc^*'yi son hizla gecerek neler varmi$ diye $öyle bir bakip, birilerinin hayatinda önemli bir vukuat varsa ondan haberdar olmak, yoksa yüze bir gülücük kondurmak mümkün. son zamanlarda en uzun süre takildiklarim uykusuz'un facebook'a koydugu karikatürler ve alex'in tweetleri. portekizce mi ögrensem diye düsünmeye basladim ama sanirim güzel olanlar zaten türkce olanlar.

dünden arka arkaya iki inci:

"üzgünüm benim Türkçe."
... hemen arkasindan ...
"goruşuruz!!! şimdi idmar var."

((: yirin!

nacido de las cenizas

2010-06-27T02:21:00.007+02:00

"hep soyle bir film cekmeyi hayal ettim. filmin yan karakterleri baska filmlerdeki karakterlerden olusacak ve taniyabilelim diye de ayni oyuncular tarafindan oynanacak. mesela bowling salonunda filmin asil karakterlerinin arka planinda the big lebowski'deki jesus^*'u atesli atesli bowling oynarken gorecegiz [1]. bara gelen asil karakterlerimiz biralarini isterlerken arkalarinda before sunrise'dan jesse^* ve celine^* tilt oynuyor olacak [2,3]. ya da amelie'nin calistigi restoranda yemek yerlerken [4] yanlarindaki masada jesse ve celine yemek yiyor olacaklar [5]. ya da koprunun bir tarafinda onlar dalmisken birbirlerine [6], obur tarafinda da jesse ile celine muhabbete dalmis olacak [7].

asil karakterler vapurun arkasinda gunes ve ruzgarla otururken [8] onlerindeki sirada los lunes al sol'deki aylaklar oturuyor olacak [9].

sinemaya girmek icin sirada beklerlerken iki onlerinde annie hall'daki alvy^* ve annie^* konusuyor olacak [10].

asil karakterler manzarali bir bankta sarilmis otururlarken [11] hemen yandaki bankta uzak'taki mahmut abi^* oturuyor olacak [12].

ucsuz bucaksiz manzarali yollarda basi bos giderken [13] icinde thelma ve louise'in oldugu ustu acik bir arabayi sollayacaklar [14].

kutba yakin cografyalarda ordan oraya sekerlerken [15,16] kutup cizgisi asiklari'ndaki ana'yi iskemlesini suyun kenarina koymus otto'yu beklerken gorecekler [17,18,19].

ha bu filmin ana karakterleri mi kim? ben ve sen [20]. konusu mu ne? yukardakilerin hepsi. fatih akin tadinda bir yol hikayesi. ama biraz aksiyon da var. yanardag falan patliyor. iste bu noktada pierce brosnan dante's peak'teki haliyle gorunebilir bir sahnede [21]. ama bir sirrim var. bu film cekildi. 24 gibi gercek zamanli olarak hem de. hatta bitmedi, devam ediyor. ne zaman mi basladi? baya bir zaman once tam da bu gun. filmin baslangic sahnesi o. the truman show'daki truman^*'in bebeklik hali de bu sahnede arkada bir yerde gorunebilir [22].

soundtrack'inde marti, yagmur, gunes, ruzgar ve kuzgun sesleri var.

kovboy filmlerinde duello sahnelerinde ruzgarla birlikte sahnenin orta yerinden yuvarlanarak gecen cali toplari olur ya. onlardan da var bu filmde. hem de iki tane, pesi sira. bu sahnede de dolls'a [23], ano natsu ichiban shizukana umi'ye [24] ve hatta filmin kendisine gonderme var."

o.'nun dogumgünü hediyesi (:

zeynep / özlem & umut - stockholm

2010-06-23T19:58:00.008+02:00

yahu daha isvec faslinin sonuna gelemedim ama o zamandan bu yana eindhoven, izmir, paris ve berlin gezileri gecmis basimdan. niye bir sey yazamadigim da ortaya cikti böylece.

kaldigim yerden devam edeyim bir an evvel de sira öbürlerine de gelsin. 24.04 cumartesi zeynep'i karsilayip onur'u yolcu ettikten sonra önce hizli bir stockholm turu yaptik. gamla stan, city hall, tyska kyrka ve elbette ki vasa'ya gittik. bu kez rehberligi ben ele aldim ve vasa'nin yamulusunu göstermek icin yana dogru egilmek suretiyle elde olan tüm teknolojik imkanlari kullanarak kendisine bir sunum yaptim. sunumum cok begenilince tekrar yamuldum. bir daha istesin yine yaparim!

ertesi gün de metroyudu otobüsüdü derken vaxholm'e vardik. dedikleri kadar tatli bir sayfiye yeriymis. ama kalesi henüz insancil bir mevsimde olmadigimiz icin tüm diger sehir disi atraksiyonlar gibi kapaliydi. yine de aksama kadar o bank senin bu bank benim, "pattiz yiyelim mi?", "bira icelim mi?", "oo dondurma!!" derken aksam oldu ve biz bu kez harika bi tekne gezisiyle geri döndük. vaxholm'ün highlight'i da „eksküz mi? kuc yu teyk e pikcir ovaz pliiz?“ soruma „tabii ki cekerim, ben de sizden rica edecektim“ diye cevap veren abla ve enteresan saz arkadaslari oldu.

zeynep'i yolcu ettikten sonra misafirsiz gecirecegim 4 günü calisarak ve tembellik ederek gecirdim. zaten hava o bir kac gün boyunca o kadar kötüydü ki, möja'ya gitmek icin davrandigim her sabah gipgri bir gökyüzü üsengecligime yolda$ oldu, ben de evde oturdum. cuma ögleden sonra umut ve özlem'le bulusup esyalarini istasyona birakmak icin zorlu bir mücadele verdik. kirmizi bavulunu kilitlemeyi unutan talihsiz $ahsa burdan tekrar tesekkür ediyorum.

sehir merkezinde kisa bir turun ardindan ben kütüphaneye vermem gereken kitap yüzünden son kez okula gittim. kütüphane kapaliydi ama elim bos dönmedim, dönüs icin otobüs duraklarini ararken ilhan koman'in da vinci adamina rastladim.

kizlarla ilk aksamimizi her sene 30 nisan'i 1 mayis'a baglayan gece walpurgis night denen bahar kutlamalarinda gecirmeye karar vermistik. bir nevi nevruz. stockholmlüler bu geceyi skansen'in tepesinde kocccaaman bir ates yakarak sarkilar türküler esliginde kutluyorlardi. bahardan henüz eser yoktu ama tüm ögleden sonrayi skansen'in börtüsü böcegi, atraksiyonlu kulübeleri icinde gecirdik. cok güzel fotograflar cekip, bankaya gitmeye üsendigimizden cebimizdeki üc be$ kuru$la acayip seyler yedik (:

ertesi günü kizlarla yine klasik bir sehir turuyla gecirip aksam götgatan üzerindeki mest bar'da keyfe basladik. elbette 3 güzel hatun gören isvec'in yagiz delikanlilari bos durmayip gelip nereli oldugumuzu, ne yaptigimizi vs sordular. türk oldugumuzu ögrenen adamlardan birinin ilk lafi "en büyük trabzonspor!" olunca hem sasirdim, hem de cok güldüm. tabi kelime dagarciklari bununla sinirli degildi, "e$$oglue$$ek"ten "naber lan?"a genis bir yelpazede sohbet etme olanagi bulduk. gencleri savdiktan sonra sirada gamla stan'da canli müzik vardi. adini hatirlamadigim irish pub'da neseli bir irlandali grup calip söylemekteydi. müzige eslik etmemiz icin bizi dürtükleyen adamin dükkanin sahibi ortaya ciktiginda gayet leziz bir mekanda oldugumuza iyice kani oldum. neticede tam da olmasi gerektigi gibi yedik ictik, gece ekspresiyle de evimize döndük.

son günümüzde benim de daha önce yapmadigim bir seyi yapip stadtshuset'in kulesine ciktik. günesli nefis bir günde daha güzel zaman geciremezdik sanirim. oradan cikip gec de olsa moderna museet'e gittik. stockholm'de daha önce yapmadigim bir seyi daha yapmis oldum böylece. cikista oldukca aheste sekilde gezmeye devam edip aksamüstü kizlarla ayrildik. onlar selcuk'la bulusmaya gittiler, ben de eve gidip esyalarimi toparlamaya devam ettim. eve gitmeden bir sigara iceyim diye indigim su kenarina oturduktan 1 dakika sonra önümde balik tutmakta olan cocugun na böyle kafam kadar bir balik tutmasini da anmadan gecemeyecegim. kisfmetli bi insanim yaaa! (: geceyi kizlarla esya toplayip, temizlik yaparak ve hayal kadar güzel bir sise sarapla gecirdik (:

dönüs yolu aslinda bambaska bir maceranin konusu cünkü 5 parca ve 50 kilodan olusan bir yükle, toplam 21 saat süren, kopenhag'da 4-5 saat gezintili bir yolculuktu. kopenhag'i size daha önce anlattigim icin gezimin sadece highlight'larini yazayim:

* trende bizim kompartmanla ilgilenen görevlinin hakan isminde dortmund'lu bir genc cikmasi ve seyahat boyunca bana hem arkadaslik edip, hem bir sürü güzellik yapmasi. arada okulda karsilasiyoruz, daha yemek borcum var ona (:

* kopenhag'daki saatlerimin yine maksimum faydayla gecmesi, görmedigim bir seyler görüp, eskici bir amcayla tarzanca anlasarak cok tatli bir kumas almam. (kumasi ne yapacagima hala karar verememem?)

iste böylece geldik isvec macerasinin sonuna..

bence hayir!

onur - city hopping / $ehir sekmece

2010-06-09T00:59:00.000+02:00

cumartesi araba kiralayip biraz sehir disina cikmaya karar verdik. öglen kiraladigimiz arabayla yola cikip stockholm'ün güneyine dogru yola düstük. otoyoldan fazla ilerlemeyip ara yollara girip buldugumuz ilk dogal parka daldik. dalmaz olaydik o neydi öyle ya?! düsündükce i$inlanasim geliyor. kücük köprülerle birbirine bagli, agacli+kayali sayisiz adacik. kuytu bir yer bulup sahane bi kahvalti ettikten sonra (nutellali ekmek bir kac günün baslica ögünüydü) biraz island hopping yapip yola devam ettik. (duraklarimiz studsvik civari ve nyköping'in biraz kuzeyinde ringsö dogal yasam parki'na bakan kiyiymis muhtemelen.)

sehir namina ilk durak sanirim nyköping'di ve tüm geziler boyunca bizi hayal kirikligina ugratan tek sehirdi. durak desem de durmadik bile, belki de arabadan inip biraz kesif yapsaydik fikrimiz degisirdi ama simdilik böyle. ikinci durak norrköping'de isler degisti. daha arabadan iner inmez sehir hosumuza gitti. ilk 5 dakikada karsimiza cikan laser tag salonuna dalinca orada neredeyse 1 saat harcadik ama bence her kurusuna ve dakikasina degdi. kesinlikle herkese tavsiye ederim, o kadar zevkli bir sey ki antimiyitayistligi filan bir kenara birakip allah allah moduna giriyor insan. icimde bir survival hayvani oldugunu ögrenmek bir yandan hosuma gittiyse de, bir yandan da tirstim. canimizi kurtardiktan sonra sehri de biraz turladik, ilk fikrimiz degismedi, gayet de tatli bir yer.

sonraki durak örebro idi. sehir hjälmaren gölünün kiyisinda ama sehir merkezinde sadece kanallar var. kanallarin orta yerinde de kocaman tombalak bir kale. sehri de, kaleyi de acayip begendik. Kalenin rüzgar almayan? bir kenarina oturup müzik dinledik, kanaldaki iki kola $i$esinin arasina girmeye calisan bira kutusuna engel oldum, gururluyum. önümüzden ne$eyle yüzerek bir su samuru da gecti ne yalan söyliyim..

gece dönüsümüzü västerås üzerinden yaptik. orasi da hic fena bir yere benzemiyordu. biraz turlayip bir yerde oturup bir seyler ictik, ispanya liginden bir mac izledik. gecenin bir vakti de eve döndük.

Vasteras'ta denk geldigimiz mac: villarreal - atletico madrid (skor da 2-0 miydi emin degilim)

ozan'in bir kac gün önceki uyarisi olmasa pazar gününün programi az bir sey daha farkli olacakti sanirim. eyjafjallajökull co$up avrupa semalarini kül altinda biraktigi icin onur'un ucusunun olamayabilecegini önceden hatirlatip bizi uyandiran o olmustu. nitekim pazar günü kiraladigimiz arabayi teslim ettik ama, havaalanidir $udur budur hic orali olmadan gamla stan'i, st.klara kilisesini filan gezdik.

onur biletini carsamba'ya ertelemek zorunda kaldigi icin ikinci pazartesi hic vakit kaybetmeden bu kez iki günlük kiraladigimiz arabaya atlayip göteborg yönüne yollandik. yolda yine otoyoldan cikip daga ta$a vurduk kendimizi, bir dag basinda göl ararken ilk kez ingilizce konusmayan bir isvecli amcayla karsilastik. biz yol iz gecmeyen bir orman icinde buldugumuz kulübeleri kesfe cikmisken bizi farkedip, "napiyor bunlar?" diye kontrole geldi sanirim. amca arabasinda elmasini yerken bir yandan gevrek gevrek gülümseyerek bize hic anlamadigimiz bir seyler anlatti. ona veda edip yolumuza devam ettik.

o elma yiyen koylu amca isvecceyi ic anadolu koylusu sivesiyle konusuyordu.

sonraki durak cok mühim. isvec'in en fazla turist ceken yeri oldugunu bilmeden tesadüfen secip gittigimiz läckö kalesi su ana kadar gördügüm en güzel yerlerden biri/nde/ydi. vänern gölünün güney kiyisinda oyun hamurundan yapilmis gibi görünen kocaman beyaz bir kale ve önünde görüp görebilecegim en güzel manzaralardan biri vardi. o mevsimde ve günesin batmasina yakin bir saatte gittigimiz icin vardigimiz ilk anlarda ortalikta kimsenin olmamasi da o valhalla havasini baya artirdi sanirim. tarif edemeyecegim icin yine o cok sevdigim fotografi koyayim buraya.

her zamanki gibi günesin tepenin ardinda kaybolmasiyla donmaya baslamamiz bir oldu ve tekrar yola düstük. göteborg'a dogru yol üzerinde ozan'in cok güzel 1 yilini gecirdigi trollhättan'a ugramak istiyordum. aslinda bir yengec olarak niyetim sadece ozan'in cok sevdigi bir yeri görüp ona bir kac resim götürmekti. sehrin/barajin o kadar güzel oldugunu bilseydim zaten direk programa alirmisim. ozan efendi sehirden bahsederken hic öyle heybetli kayalardan, vadilerden, yemyesil sulardan bahsetmemisti. barajin kapaklarinin acilip sularin vadiye hücum ettigi bir gün yine görmek isterim oralari.

trollhättan'a girince arabayla biraz turlayip bol kanalli bir sehir oldugunu idrak ettikten sonra arabayi sehir merkezine parkedip yiyecek bir seyler bulmak ve bu sehirde kalinir mi yoksa göteborg'a devam mi edilir diye bir fikir edinmek icin ana alisveris caddesine girdik. varisimiz gece 10'u buldugu icin sehirde in cin top atiyordu. ozan zaten o saatte yemek yiyecek yer sordugumuzda telefonda üstümüze gülmüstü ama bir allahin kulunu göremeyince ben yine de sasirdim. ilk gördügümüz otele, hotel bele'ye girip bir sansimizi deneyelim dedik. sonradan adinin ulrika oldugunu ögrendigimiz sevimli ev sahibesi bizi karsilayip güzel bir fiyattan sahane bir oda verdi, üstelik otelden yemek yemek icin cikip kös kös geri döndügümüzde bize elcagizlariyla sandvicler, caylar hazirlayip ikram etti. o kadar ac ve yorgunduk ki kadini sarilip öpebilirdik. ama kendimize mukayyet olduk, sadece cennete gitmesini garanti edecek kadar duva ettik kendisi icin. sabah kahvaltimizi da otelde ettikten sonra baraja gidip orada tahminimizden cok daha fazla zaman gecirdik. öglene dogru ancak göteborg yoluna cikmistik

göteborg hakikaten cok sevilecek kadar güzel ve kendine has bir sehirmis. yine de ben stockholm'ümü hic bir yere degismem ama olsun hihih. orayla ilgili aklimda bir sürü görüntü var ama pek olay yok. ku$lara ekmek atisim, upuzun merdivenleri cikisimiz, adamin birinin chalmers sokaginin önünden gectikten 30 saniye sonra bize o sokagin yerini sormasi ve bizim 40 yillik göteborg'lu gibi göstermemiz var ama hala akimda (:

göteborg'da yeterince vakit geciremeden (neye göre kime göre) dönüs yoluna ciktik. yola tam jönköping'e sampiyonlar ligi yari finaline yetisecek sekilde ciktik. sehre varinca arabayla $öyle bir dolasip ilk buldugumuz irish pub'a girdik. güzel bir yemek esliginde barcelona'nin inter'e 3-1 yenilmesini izleyip kös kös (bu benim) tekrar yola ciktik. gecenin bir vakti eve varip küt diye uyumusuzdur herhalde, ya ne olacagidi?

ertesi gün bir kez daha arabayi europcar'a, onur'un ucusunu küllere teslim edip sonraki birkac gün yine stockholm icinde takildik. sanirim. cünkü fotograflar burada bitiyor. ondan sonra sadece tarhana corbasi, biftek ve cipura görünüyor resimlerde. bu da 3 gün daha gecirdik demek oluyor ama o kisim icin biraz daha yardim almam lazim sanirim. ha benim hayatimdan cok memnun olarak uyudugum sinema filmi vardi mesela o arada. clash of the titans'i izlemeyin. hele 3 boyutlu, hic kasmayin.

..carsamba gunu hava kapaliydi, evde kaldik sanirim. persembe gunu cikip ogleyin yehova sahitlerinin brosurunu buldugumuz bankta gunes panellerini acip biraz sarj olduk. yeraltindaki kafede sen birseyler ictin, ben tatli yedim. orda buldugumuz dergi ustunden sen sizin su resimli mesimli oyun kartlarini falan anlattin bana. sonra cikip systembolaget bankasinda siraya girdik. (r: bu cumaydi) ikinci sinemaya gidisimiz carsamba aksami miydi acaba. cunku persembe degildi. hmmm..

hakkaten $u systembolaget macerasi ilgincti. isvec'te herhangi bir dükkandan alkollü icecek satin almak mümkün degil. alelade bir marketten alsan alsan düsük alkollü bira alirsin. bu adi gecen dükkanlar da oldukca kisitli saatlerde hizmet veriyor. haftaici 6-7'ye haftasonu öglene kadar vs. öyle gece yarisi tekele gider gibi cikip icki bulunamiyor yani sokaklarda. bu gittigimiz dükkan gördügüm diger market benzeri systembolagetler gibi de degildi. iceri girip bankalardaki gibi bir cihazdan sira numarasi alip dikiliyorsun. sira olayi mühim, zira bize sira gelmesine daha 60 kisi vardi ilk numara aldigimizda. beklerken vitrinlerden ve koca dergi boyutlarinda bir katalogdan satin almak istedigin ickilerin kod numarasina bakiyorsun. siran gelince de kuzu kuzu alip cikiyorsun. belki de dükkan gamla stan'in ortasinda oldugu ve cuma aksami insanlarin alkol satin alma orani fazla oldugu icin yarim saatten cok bekledik orada iki sise sarap alacagiz diye. bizim icin turistik bir olaydi ama her hafta cekilmez dogrusu. yoksa?

ikinci sthlm cikartmasinda ilk misafirin sonuna geldik, esen kalin!

onur - stockholm

2010-06-07T22:08:00.001+02:00

isvec'teki ilk hafta hemen hareketli basladi zaten ve su ana kadar da öyle gitti galiba. nadiren de olsa insanca seyahat etmek isteyip isvec'e germanwings ile uctuguma hala memnunum. ucakta da cok nadir olan bir sey oldu, yanima sohbeti ho$ birisi oturdu. alman, hatta bayernli dememek lazim inene kadar acayip güzel sohbet ettik. otobüs ile gidilebilecek ucuz ve uzun yolu degil arlanda express'i tercih ettigime de hala memnunum. nitekim haberim olmayan bir ögrenci indirimi varmis ve sevgili isve$liler biletimi degistirmeme seve seve yardimci olarak ülkeye adimimi attigim an yüzümü güldürdüler.

ilk günüm pazartesiydi, ben de misafir hazirligi olarak cali$tim.. ki misafirim geldiginde gezecek bol bol vaktimiz olsun. çok iyi de olmu$ çok güzel iyi olmu$ tamam mı? nitekim onur geldikten sonra yerimde oturdugum tek bir gün var, o da yine calismak zorunda olusumdan. nereleri gezdik, naptik filan fotograflara bakarak bir siralamaya calisayim. ha bu arada benim fotograf makinemi almanya'da unutmus olmam, onur'un da kendisininkini getirmemesi iyi mi oldu kötü mü emin degilim. kendi makinemin yanimda olmayisina bazen cok hayiflandim ama, olsaydi da japon turist havasina girip gördüklerimin bu kadar zevkini cikartamazdim belki. sonradan zigi sagolsun pesimden gönderdi makinemi de stockholm ve vaxholm'de güzel fotolar cekebildim. ama onlara daha sonra gelecegiz.

onur'la pazartesi (12.04) aksamüstü okulun kütüpanesinde ilk kez bulusup prof.m ile cene calarak sehir merkezine kadar gittik. ondan ayrildiktan sonra kisa bir tur atip $ikir $ikir bir mekanda bir seyler ictik diye hatirliyorum.

o: coook garip bir sey farkettim: stockholm, dortmund ve st. goar bulusmalarimizla ilgili olarak. ucunun de ortak noktasi biz ikimiz disinda bir kisinin daha hep orda olmasi. kim acaba? :)
r: ben prof. m ile yol masraflarini kiri$sam büyük kâra gecerim HA!

ondan önce ne yedigimizi hatirlamiyorum ama bak.. yemedim mi ya yoksa? yok canim?!

o: ilk yemek yedigimiz yer, sinemanin ordaki garsonun turk ciktigi yerdi. sen bi sandvic yemistin sanki.
r: dogru, ben burger yemistim. bir de türk abi $ikir $ikir almancasiyla $a$irtmi$ti beni.

fotograflara bakilirsa ertesi gün onur otelindeki kiral dairesini birakip esyalarini getirip bana biraktiktan sonra belediye binasini ve gamla stan'i gezmisiz. belediye diyince de ne dandik duruyor, stadshuset diyim bari. en iyisi siz resme bakin. o günden en net parlamentonun oralarda dona dona benim sigara keyfimi bekledigimizi ve harita üzerinde ne nedir muhabbeti yaptigimizi hatirliyorum.

sonraki gün, carsamba da, skansen'i ve vasa'yi gezdik. skansen'de türlü heyvanatla icli disli olduk. zaten tüm seyahat boyunca böyleydi bu. skansen'in highlight'i sanirim elinde palamut $eysiyle ($u anda beynimin durmasindan mütevellit emin olmak icin "palamut agac miydi, balik miydi" diye sordum orta yere, babam uykusunda "ikisi de var" diye cevap verdi.) ko$arken önümüzde durup saniyelerce bize bakan, tam fotografini cekecekken firlayip toz olan sincapcikti. bir de bankta oturdugumuz yer. oralardaki sami köyünde onur'dan "hayat"in anlamini ögrendim. heyecanlanmayin hemen ya, balkon gibi, teras gibi biseymis heheh.

vasa'nin kendisi canim cigerim zaten (: bu arada artik ben de bir cok vasa vänner'den biriyim. yani vasa'nin bir arkadasiyim. yillik kartimi aldigim icin artik iceri elimi kolumu sallaya sallaya girmeme, hatta bir misafirimi indirimli getirmeme izin veriyorlar. ben de sizi seviyoruumm.. o gün onur icerde rehberle gezerken ben ozan'la basladigim resme devam ettim. sonra vasa'nin kafesi erken kapandigi icin mola verip bir seyler icmek icin disari ciktik fakat geri dönmedik. burdan kendisinden (vasa'dan) özür diliyorum. ki sonradan kendimi affettirmek icin 2 kere daha firsatim oldu zaten.

o topa girmeyecektim..

fotograflar beni yaniltmiyorsa (not enough memory) ertesi gün de sehrin biraz disindaki drottningholm sarayi'na gittik. yolculuk oldukca rahatti, sarayin cevresi de gayet güzeldi ama saray ziyarete kapaliydi. zaten $u birkac haftada isvec'te mayisa kadar hayatin baslamadigini iyice kavradim. ordan aklimda kalanlar yanli$ topa giri$im, gandalf asam, sarayin biraz gerisindeki kulenin dibine oturup müzik dinleyisimiz, o kulenin duvarindaki yazilar ve sarayin kirik camlari.

cuma benim calismam gerektigi icin onur öglene dogru armémuseum'a ve moderna museet'e gitti tek basina. fotograflara bakilirsa baya eglenmis. ilkinde vikinglerle ilgili pek düdük bir kac parca esyadan baska bir sey olmayisina sasirmis. müzenin orasina burasina denenmesi icin koyulan türlü türlü savas kiyafetini giyip defile yapmis. ikinci müzede fotograf cekmenin yasak oldugunu cikmaya dogru farketmesi de gayet isabet olmus. cikista da bir takim martilarla ahbaplik etmis.

bitti mi sandiniz? HA! HA!

prolog

2010-06-07T21:02:00.000+02:00

en son nerde kaldigimizi bile unuttum ama bir yerden baslamak lazim canim. ortalikta yokken az zamanda cok ve büyük isler basardim. haa ne basardin diyecek olursaniz hic i$te: ekseriyetle gezme tozma, cok güzel yerler görüp, güzel seyler yiyip icme, güzel zaman gecirme. bundan iyisi de zor yani.

atip tutuyorum ama bir yandan da simdi bu yaziyi yazdigim yerin ege üniversitesi hastanesi kalp damar cerrahi bölümünün bir odasi olmasi da var. bir kac hafta önce babamin bir ba$dönmesi ve gögüs sikintisiyla baslayan maceramiz mutlu sona dogru gidiyor. önce anjiyo, sali günü de baybars derken manen zor olan kisim bitti, diger kisim basladi. o da bir is yaptigimizdan degil ama sürekli hareket halinde olup ayak islerini yoluna koymaya calismamizdan. baba al su ic. baba püsküüt yer misin? ana dis macununu unutmusuz. hem$irânim ate$? ta$ikardi ne demek? ben bulasik süngeri almaya gidiyorum. hem$irânim agri kesici? baba öksür bakalim. oo ho$geldiniz. baba x'in selami var. iyi iyi gayet iyi, dinleniyor simdi. esem-mat getir unutma. baba aci var mi aci? (yok o kadar e$$ek degiliz henüz, kovalar zaten adam) anlayacaginiz biz rahatladik ama babamin rahat etmesine daha biraz var. "ben bunun bu kadar zor olacagini bilseydim" olmazdim diye bir iddiasi var. aklinizda olsun, bi kere o sigarayi indir mesela.

son zamanlarin bundan öncesi daha tatli ama yazmayali o kadar zaman gecmis, arada o kadar cok sey olmus ki bir özet yapmaya kalksam bile paragraflarca yazarim. amaan sabaha kadar vaktim var yaa ister fasikül yazarim ister ansiklopedi, hele bir baslayayim bakalim. kaldigimiz yer almanya molasindan sonra isvec'e dönüsüm dersek tutar bence.

emo

2010-04-16T15:43:00.001+02:00

gmail haberlesmesi:

"..ben temmuz 3 dedin mi istanbul surlarini zorlarim arkadas. 10 temmuzda mi ne duygu'nun dügünü varmis, ona gelip bi ta$la yok, bir ucusla bütün sülaleyi vurmayi planliyorum. lan bu da terör plani gibi oldu, ucagi dügün salonuna mi indiricem nolacak anlamadim.."

"Terör, uçak muçak dedin bizi de pentagonun listesine soktun yani able, daha da bişey demiyorum. Aha pentagon da dedik, tamam oldu."

hah blogu da soktum galiba. biravo..

hocam ne derse o!

2010-04-08T20:00:00.002+02:00

haberlerim var,

bugün derslerle ilgili bir takim mevzular icin m. efendi ile görüstüm. nisan'da ortalikta olmayacagim icin derslerden izin almaya calisiyordum, hic problem etmedi sagolsun. stockholm'de olacagimi duyunca "ben de yarin gidiyorum" dedi. "aa" dedim "haberim var, bir arkadasim da katilacak sizin o allenkollü i$lere" (bilenler topla$ip gömülü sistemlerle ilgili mü$ahadede bulunacaklarmis, bilmeyenlere bir sey anlatmayacaklarmis. girip ben de dinleyeyim diyorum, para istiyo koca koca adamlar!) neyse, "haftasonu da mzrmnasd'a gidiyorum" dedi. "efendim? ben hic gitmedim öyle bi yere, orasi nedir?" dedim. möja adasi'na gidiyormus, daha önce de cocuklariyla gitmis, cok sevmis. "gel bak" dedi acti tarayicidan google maps'i, önce adanin yerini, sonra nasil ulasilabildigini (sehir merkezinden 2,5 saat sürüyormus), nerede kalinabilecegini gösterdi. "yaniniza yiyecek bir seyler alin yoksa ac kalma ihtimaliniz var. bu mevsimde her yer cok erken kapaniyor. para götürmeyi de unutmayin, banka otomati yok. bisikletle adanin bir ucundan bir ucuna gezmek zevkli oluyor." gibi ipuclari verdi. "gidin gezin, gelince begenip begenmediginizi söylersiniz" dedi. eh simdi koca profesör adam, git gez diyorsa boynum kildan incedir diye düsünüyorum. hem cok acilmadan, hem sehir disinda; istenirse aksam kalinabilecek, istenmezse kalinmayabilecek bir yer gibi görünüyor.

haftaya bunu bir deneme yapmak gerekir gibime geliyore.

üzüm

2010-03-28T00:08:00.001+01:00

kiki kucagimda.

tuvaleti kokuyor, yerler hep kum, ortalik biraktigimdan daha daginik sanki. ya da o bahsettigim e$ya fazlasi üzerime geliyor. ama kiki kucagimda (:

ayakkabilarimi bile cikarmadim daha. aslinda eve gelip esyalari birakir birakmaz üstümü ve ayakkabilarimi degistirip tekrar ciktim. önce hatice'ye, birkac saat sonra özgür'le cevahir'e yemege, ordan beraber kerstin'le melvin'e.. o kadar yorgunum ki kalkip yatmaya üseniyorum.

dünki $arkiyla ilgili bir diyecegim daha var, "biz seninle bir salkimin iki asik üzümüyken, ba$ka $i$elerde $arap olmu$uz" diyor. gülesim geliyor hep bu sözleri düsününce. biz seninle bir fidanin güller acan daliyiz gibi o ne? (: üzüm üzüme baka baka kararir diyorum ben de. ben daha da kararmak istemiyorum, kahve/ye$il üzüm olmak istiyorum. üzüm gözler gibi (: bkz. annecim (:

gidi$? dönü$?

2010-03-27T02:08:00.003+01:00

stockholm'de ilk ayimin son gecesi. yarin yine güzel evimde kiki'yle uyuyacagima seviniyorum, buraya dönecegime de. bu gidi$in de en cok dönü$ünü sevecegim sanirim. 1 ay hepimize cok kisa geldi. göz acip kapayana kadar gecti bak.

kendi kendime sakin bir ay gecirdim, her ani ho$uma gitti. umutsuz sinav hazirliklari, sirketteki proje sunumunun acelesi filan, sinir stres olmasi gerektigi kadar vardi elbette. evimden gezmek icin ciktigim 4 gün oldu. 2'si ozan'la dolu dolu gecirdigimiz haftasonu. her bulusmamizda oldugu gibi cok güzel bir haftasonu gecirdik. cok gezdik tozduk, buz üzerinde bile yürüdük! daha neler neler..

1 pazar günü yine ozan'in taaa oralardan(hollanda) gaziyla uppsala'ya gittim. ilk kez isvec'in baska bir sehrine gitmis oldum. sehrin kendisi degil ama gamla uppsala denen bölgesi beni dehsete düsürdü. bu gidisle bu ülkenin in cin top oynayan bir köyüne yerlesirsem sasirmayin. o kadar sakin, o kadar güzeldi ki her sey, insan dondugunu hissetmez ölür manzarayi izlerken (: resimler oradan.

1 aksam da barcelona'nin sampiyonlar ligi macini izlemek icin disari cikip yine mutlu döndüm evime.

evim diyorum ya, buradaki kücük dairemin resimlerini de cektim ama daha bilgisayara atma firsatim olmadi. gereken her seyim var. almanya'da ne kadar cok ve gereksiz esyam oldugunu farkettim ama artik cok gec (:

artik yavas yavas müzik dinlemeye basladim ya, bugün bu acidan da degisik bir aksam oldu. ozan feri'den kendisine gelen bir sarkiyi pasladi bana. ikisine de tesekkür eder öperim burdan. sanirim 1 saattir arkada sürekli caliyor. 10uncu dinleyisten sonra sözlerini bile dinledim. yolculuk hazirliklari bittikten sonra penceremden ictigim son sigaraya cok güzel eslik etti. simdi de ben uyuyana kadar mirildanacak herhalde kulagima.

biz seninle
bir denizin
iki asik baligiyken
baska sularda
yüzüp durmusuz
baska kiyilara vurmusuz

eflatun - $arap

valhalla'dan notlar

2010-03-09T14:14:00.000+01:00

* okul valhallavägen'de. valhalla, iskandinav mitolojisinde ölen kahramanlarin götürüldügü büyük bir salon. odin orda savasta ölen kahramanlarin yarisini topluyor ki kiyamet günü (ragnarok) geldiginde kendisi icin sava$sinlar. bu arada da vur patlasin, cal oynasin.. bir nevi cennet. neyse efendim okulun valhalla yolu diye bir sokakta olmasi cok hosuma gidiyor. türkiye'de bir yerlerde sirat köprüsü diye bir köprü olsaydi ho$ olmaz miydi?

* bugün bina görevlisi ile kisa bir gerginlik yasadik ama tatliya baglayacagiz sanirim. kaloriferlerim yanmiyor diye sikayette bulundum, adamcagiz bu sabah geldi bakti icerisi 23 derece.

- "e tabi yanmaz, 20 dereceye düstügünde otomatik devreye giriyor bu radyatörler" dedi. ben de,
+ "my beautiful friend, since i came here, i haven't seen this heating warm, do you think it's normal?" dedim. ("güzel kardesim, geldigimden beri bir kez olsun ilik görmedim ben bu kaloriferleri, normal mi sizce?") "now the sun's shining in like a cabbage, of course it is 23 degrees! come and see it at night. come to the exit!" didim. ("simdi kabak gibi günes vuruyor iceri, tabi ki 23 derece olacak. sen gel aksam gör burayi. cikisa gel!")

o da sonunda odanin sicakligini 24 saat boyunca ölcecek bir minik dalga birakmaya razi oldu. bu arada sekil 1 a penceremin manzarasi. kalorifer konusundaki israrimi belki daha iyi anlarsiniz diye koyuyorum (:

* teeh 2 yil önce hediye edilmis cizim defterim ve kalemlerimi ilk kez vasa müzesinde kullanmaya basladim. bakalim gerisi gelecek mi. vasa da yetmezse hicbir sey yetmez zaten tekrar cizdirmeye. bana yeniden resimler cizdiren gemi (:

isvecre

2010-03-02T23:47:00.004+01:00

her türk insaninin, hatta ne türk’ü, neredeyse tanidigim tüm avrupalilarin da hayatinda en az bir kere yapmis oldugu bir hata isvec ve isvicre’yi karistirmak.

- isvec hangisiydi ya?
- iyice soguk olan.

isvicre nedense bize daha tanidik, daha yakin, adi gecti mi herkesin aklina ya saat, ya cukulata, ya daglar, ya heidi, en cok da kara para & gizli hesaplar gelir ama isvec deyince soguk ve uzak bir memleketten baska cok bir sey canlanmaz cogumuzun gözünde. amaaa ama ya benim gözümde? :p

neyse o konuda yillardir basinizin etini yedim zaten, gerekiyorsa buyrun burdan yakalim. ama bana kalirsa gerekmez. surda biz bizeyiz neticede (:

efendim sonunda allem ettim kallem ettim turistlikten baska bir sifatla kendimi stockholm’e attim. aylarca ugrastiran kagit-kürek, organizasyon, hazirlik vs. islerinden sonra exchange ögrenci kisvesi altinda KTH elektronik mühendisligi bölümünde islemlerimi yapacak ofisin acilmasini bekliyorum. sicak sicak (:

...

hemen basliyorum 1 mart 2010 itibariyle baslayan maceralarima: cok konforlu, hatta düdük niederrhein havaalanina yaptigim en stressiz yolculugun sonunda, ryanair beni sasirtarak bagajlarimi kilosuna bakmadan hop diye aldi. ucakta en önemli kagitlari(kabul belgesi, ders secimleri vs) koydugum dosyayi evde unuttugumu farkettim. neyse hatice’ye is cikti herhalde diyerek düsünmemeye calistim. o tipide kanatlar oyuncak gibi sallanirken ucagin düseceginden hic bu kadar emin olmamistim ama yine de cok rahat indik. ve stockholm sehir merkezine gidecek olan otobüse kendimi atmamla otobüsün kalkmasi bir oldu.

t-centralen'e vardigimizda cebimde bir sürü euro ve önceki seyahatlerden kalma 70 kronla önemli bir secim yapmak durumunda kaldim. param ya burger king'de bir menüye veya bagajlarimi birakmayi planladigim kilitli dolaplara yetiyordu. cünkü eurolari degisecek ofislerin tümü kapaliydi. karnim cok ac olmasina ragmen gayet kisa süre düsündükten sonra esyalari birakmaya karar verip dolaplarin basina geldim. nasil oluyormus bakayim derken bir de ne göreyim. bozuk para üstü verilen kücük gözde bir 10 kron beni bekliyor. (: bu ulvi 10 kron tabi ki mali durumumu degistirmeye yetmeyecekti ama bana herseyin yolunda gidecegini haber veren kücük bir göz kirpi$i gibi geldi o anda. (ayni anda batili ve batil inancli olunabiliyor mu acaba? keh keh..)

neyse efendim gecenin 11'inde sadece el cantam ve bilgisayarimi alip önceki seyahatimden kalan son 1 metro bileti ile slussen'e varip, karlar arasinda sigarami tüttüre tüttüre ailemizin hostelleri rygerfjord ve red boat mälaren'in bulundugu söder mälarstrand'a yollandim. bu iki hostel de stockholm'ün en merkezi yerlerinden birine, slussen'e yürüme mesafesinde, su üzerindeki teknelerden olusuyor. son gelisimde yer ayirtip kalmadigim red boat'a daldim, 3 ispanyol kizla paylastigim minik kamarada güzel bir uyku cektim. (1'i 20 gece kizlardan birinin kayip telefonunun bulundugunu haber veren polis telefonunu saymazsak. adam bi de simdi gelip alacak misiniz diye sordu, acaba gercekten polis miydi? descartes bize her seyden süphe etmemizi ögütlemistir. hicbir seyden süphe etmedigim günler ne güzelmis.. :)

sabah kahvaltimi da hostelde yaptiktan sonra (gece o kadar ac kaldiktan sonra haketmistim canim) okulun yolunu tuttum. bu arada okula telefon edip önemli sandigim belgeleri evde unutmamin sorun olmayacagini ögrendigim icin biraz daha sallanarak ve keyif icinde gidebildim.

okulda hicbir sorunla karsilasmadan evimin anahtarini aldim, kahvemi sigarami icip, bölümdeki koordinatörlerimle tanistim, gerekli imzalari attim, belgeleri aldim. bu arada ingilizce'den cok almanca konustum! burda herkes alman yav!? daha sabah hostel'de kahvalti ederken cantalarimi iki alman kiza emanet etmistim, okulda da koordinatörlerden biri ve memurlardan bazilari alman cikti. koordinatörlerden digeri de türk oldugu icin ofiste bir ara tam bir dil kaosu yasandi ((: iceri ilk girdigimde frau schubert'le almanca konusmaya basladik, sonra oguzhan girdiginde türkce selamlastik, onlar kendi aralarinda isvecce konusmaya basladilar, derken her ücümüzün de anladigi tek ortak dil olan ingilizce'de bulusmayi basardik! (:

ay yine uzattikca uzattim, neticede ana istasyondan esyalarimi alip, trene atlayip yeni yuvama ulastim. ama o fleminsberg tren istasyonundan yurda kadar normalde 5 dakika sürecek yolu 40 kilo esyayla 45 dakikaya gelisim var kii.. onu ne ben anlatayim ne siz okuyun.. o bile nesemi kacirmadi, hafif kar yagisi altinda hic canimi sikmadan atlattigim bir güc gösterisi oldu ((:

sonra komsularla ilk tanisma, ilk alisveris ve yemek.. kollarim ve bacaklarimda acayip bir yorgunlukla mis gibi yatagimda yaziyorum bunlari. simdilik hersey cok yolunda. dünden beri "ya her sey bu kadar iyi gidemez, simdi düsüp pekmezi akitacagim herhalde" diyorum sürekli ((:

daha bitmedi, öyle kolay degil.. fotograflar ve kahramanimizin diger maceralari bir sonraki fasikülde.. (:

kökö

2010-02-23T11:00:00.000+01:00

ali$mam lazim.

yapilacak i$ var, yapilmayacak i$ var!

2010-02-19T22:03:00.003+01:00

update: bak hangilerini yaptim hangilerini yapmadim..

sinavlar $imdilik bitti, i$ten gücten de normal bir vakitte eve gelebildigime göre bu aksam baslayan bir bucuk günlük mola maratonu(?) süresince yapilmasi gerekenler listesi:

en az 1 film, 2 bölüm dizi izlenecek (film izlemedim ama acayip cok dizi izledim, bence oldu)
bit pazarinda satilacak ivir zivir düzenlenecek (yek yeaa, el bile sürmedim)
crouching tiger, hidden dragon'un magara sahnesinde elemanin kiza söyledigi türkce $arki bulunup "giziiil kiiiz" diye saatlerce gülünecek (film diskte yokmus, cd'lerden de bulmaya üsendim, ama bunu bi ara yapmam lazim cünkü internette de o sahne yok)
4 makine camasir yikanacak, kurutulacak (3 makinede bitti fiyuvv)
kiki'nin tuvaleti temizlenecek (ohoo 2 kez hem de)
woanderslust'un template'i yeniden yapilacak (öhö, bi arkaplan resmi buldum ama!)
pazar günü mac izlemeye gelecek misafirler icin evin eli yüzü düzeltilecek, alisveris yapilacak (iste bunu cok güzel yaptim, hatta hem cumartesi hem pazar geldi misafir)
ders notlari ayiklanacak (yek yeaaa)
isve$'e götürülecekler dü$ünülecek, ama muhtemelen el bile sürülmeyecek (güzel düsündüm hakkaten, hatta camasirlari katlarken bi kismini ayirdim bile)
kitap okunacak! (wasntme)

hemen ba$liyim, anca!

not: allah kimseyi alkolizmin ve alkoligin eline dü$ürmesin..
o: laaaaaaaaaaan

me: ay zıkkıımm

icip icip bagiriyo tepemde

o: aahahhahaha

ay rana koptum yaaaaaaaaaa

me: hahahahhaha

handle with care

2010-02-16T23:42:00.003+01:00

Russian submarine Kursk explosion
Kursk faciasi

ülen haftalardir ilk kez dersi erken bitirdik(22:00hihih), güle oynaya eve geldim, yatmadan bi de $u linke bakayim demez olaydim. neyse simdi sherlock toparlar beni..

iyi geceler!

run forrest ruunn!!

2010-02-10T00:24:00.002+01:00

aslinda ingilizcede böyle bi kelimeyi uzatma olayi yok yav, ne yazik!

o kadar cok sey oldu ki, oluyor ki, o kadar zamanim yok ki iki satir bisey yazmaya, o yüzden 30 satir yazacagim galiba. bi nefes almis olmak icin.

noldu?

ozan deutsche bahn sponsorlugunda 2 haftada 2 kez ziyarete geldi. asagidaki sanat eserimi de onunla bir bochum keyfi esnasinda yarattim (:
sinemada soul kitchen ve ejder kapani'ni izledim. özellikle ilkini mutlaka izlemenizi öneririm. digeri de csi miesay sevenler icin gayet güzel. kenancigim, ugurcugum, nejatcigim filan da var ooo.. bu arada ceyda düvenci'yi gercekten begendigim ilk yapim da oldu kendisi, enteresan.
sinav haftasi geldi catti, o gelene kadar projeyle staji hallettim, iki ders gectim bile. laylaylaaay..
i$yerinde asp.net ögrenmek zorunda kaldim, ben de ssk sponsorlugunda oldukca hizli bir sekilde daldim icine. yeni ofisin ne$esi hala gecmedi zaten.
bu dönem girecegim 7 sinavi cok güzel bir sekilde 2 aya yaydim. 3'üne önümüzdeki 1 haftada girmek üzere. cok güzel yayamamis miyim lan yoksa? böyle söyleyince sacma geldi.. ((:
stockholm planimi patronla konusup ok aldim. "yürü git ülen nereye gidiyosan, sonra dön gel!" dedi.
sthlm'de ziyaretime gelecek olan siz sevgili vatandaslari yoldan cikarma calismalari basladi, kimisinde simdiden muvaffak oldum.
"okulu bu sene bitirecekmisim gibi gelme" duygusu sürüyor, daha ne olsun..

arkasina da mutlu akü ekolünden birseyler yazip Vogelpothsweg sechsundneunsik'e postalamisim ahahaha unutmustum bile..

mutlu akü

2010-01-27T23:41:00.001+01:00

$u siritmam bi gecsin anlaticam.. ya da ne gecicek ya, gecmesin, böylece siritarak gidip yaticam ben az sonra. bugün yepyeni dockers cantam ampülden yandi, 4 euro büyüklügünde siyah bir delik oldu altinda, yapmam gereken i$lerin yarisini bile yapamadim, yarin -dün haberim olan- bi sözlüm var, proje hala bitmedi, cebimde 2 euro 70 cent var..

ama cok mutluyum ya. en kötü günümüz böyle ossun mu? ossun.

yok icmedim (:

bi kere heeer yeeerde kaar vaaarrr, ay neyse (: bi kere her ne kadar yerden bitme ampülleri cantami yaksa da, yeni ofise bayiliyorum. sonra aksam i$ten cikip dev kadro enverlerde yedigimiz yemek, kakarakikiri, üstüne özgür'le izledigimiz soul kitchen! onun da üstüne istasyondaki büfeden tek sigara alip (30 cent oraya gitti) trenin kalkmasini beklerken onu tüttürmek.. onlara da bayildim. $imdi burdan ne neyin gidasi filan ona hic girmeyeyim, midem ezinmeden* siritarak gidip yatayim.

öptüm!

dumb and dumber
x: canim ne istedi bilion mu

yimirtali ekmek :)

ustune bole yapyagli ezineyi de koycan

anaaaaaaaaaaaaam

y: ohaa

allahtan ezinen filan yok

ezinmek

ezindim

midem ezindi

rüya

2010-01-24T22:31:00.002+01:00

salih'in kulaklari cinlasin, yine manyakoglumanyak bi rüya gördüm. gecen gün hatice'yle ezgi'ye anlatmam bile 10 dakka sürdü, hazirlayin kendinizi..

rüyamizin ba$inda cevahir'le(esas kiz) bir cafede oturmus muhabbet ederek özgür'ü(figüran!) bekliyoruz, 4 kisilik masamizda 2 kisilik yer bo$. iceri giren izbandut boyutlu birkac adam(bad guys) manidar baki$larla gelip masamiza yerlesiyorlar. adamlardan birinin(esas orospu cocugu) cevahir'e baki$lari hic hosuma gitmiyor. "ya baska yer mi yoktu? hadi kalkip baska masaya gecelim" diyorum, cevahir'le götün götün uzaklasiyoruz o masadan. fakat ne fayda!? adam uzaktan uzaktan cevahir'i kesmeye devam ediyor. ben de killanmaya. "ay özgür gelse de kurtulsak, simdi herifler yine damlayacak" derken macera basliyor..

nasil oluyorsa adam hakikaten niyeti iyice bozup bir sekilde özgür'ü ortadan kaldirmayi basariyor. valla hic sormayin utaniyorum ama üzülecek vaktimiz bile olmuyor cevahir'le canimizi kurtarmaya calisirken. adam kafayi cevahir'e takmis, önüne cikani temizleyerek geliyo serefsiz. ben cok dexter izlemekten olsa gerek haince bi plan kurup adami kadinlar tuvaletine cekmeyi basariyorum. adam cevahir'i bulmak umuduyla iceri girecek, ben de nasil yapacaksam saklandigim yerden cikip halledecegim i$i. hiyaragasinin iceri girmesine az zaman kala kafama dank ediyor, "ulan herif benim iki katim, napicam tokat mi aticam herifi ortadan kaldirmak icin?" diye düsünmeye basliyorum. bu arada hizir gibi iki kadin yetisiyor yardimima, birisi polismi$, bana yardim edeceklermi$. "sen geri dur bakalim" diyorlar. icim rahatliyor, tuvaletin arka tarafina dogru kadin polisin arkasinda beklemeye basliyorum.

sonunda tuvaletin kapisi aralaniyor, ama iceriye bizim dangoz degil, evsiz, delimsirek bir herif giriyor. berbat di$lerini göstere göstere acayip bi sekilde gülerek elindeki kocaman hediye paketini tuvaletin girisindeki ilk kadina dogru uzatiyor. kadin polis kisa bir an $a$irdiktan sonra beni yere dogru ittirip üzerime kapaklaniyor o sirada hediye paketinde patlayan bombanin alevleri üzerimizden geciyor bile. ne yazik ki iki cesur yardimcim da, pis evsiz de ölüyor, o götelek de cevahir'i alip kaciyor.

hayir daha bitmedi!

bir sekilde adami ona karsi olmadigima, cevahir'le iliskilerine cok sicak baktigima (: inandirip kankalariymis gibi yanlarinda gezmeye basliyorum. cevahir'le birbirimize bakip bakip, nasil edip de kurtulacagiz diye düsünüyoruz bir yandan da. kadiköy-bostanci dolmu$uyla sahilden ilerlerken nasil oluyor da ayibaligi'na geliyoruz bilmiyorum ama, orada zor durumda olan baska kiz arkadaslarimi da görüyorum. zaten rüyaya bir anlam verebilmemi saglayan tek $ey bu sahne oldu. neyse daha cok ayrinti var ama uzatmayayim, yanlislikla icilen votkalar, cevahir'i sakladigim kalabalik cenaze evi, evin arkasindaki balkon kapisi derken cevahir'i bir sekilde kurtarmayi basariyoruz neticede. yine de nasi bi sikintiyla uyandim tahmin edersiniz.

ne kadar istesem de yardim edemedigim sevgili arkadaslarim! film olup rüyama girmeyin ulan!!! ((:

ps: lüffen "götün acik kalmi$"tan daha manali bi cif lafiniz varsa söyleyin, "izleme artik $u kriminel olaylari", "sen delirmi$sin" filan diyebilirsiniz mesela.

herkes $ansli dogmuyor..

2010-01-23T01:06:00.001+01:00

sonunda ta$indik. yeni ofisimiz tahmin ettigimden cok daha kûûl bi mekan cikti. ciddi ciddi "ulan dogru dürüst bi i$im gücüm oldugunda dortmund'da yasamak isteseydim böyle bi daire tutardim" diye düsündüm. bir ara fotograflarini cekeyim $öyle $ekil $ekil de görün. ta$inma fasli da cok eglenceli oldu. genclerin bi kismi masayi sandalyeyi $u itfaiye merdiveni gibi uzayan ta$iyiciya yükledi, biz de yukarda anam düstü düsecek diye heyecan firtinasi icinde indirdik.

tek sorun ofisin -6.katta olmasi degil- asansörü olmamasi. neyse spor yapamiyorum diye üzülmeye gerek kalmadi. sabah cik, mola verip in, bir sigara ic cik, yemege git gel, cik, ögleden sora bi sigara daha ic, yine cik derken, hesaplarima göre haftada 864 merdiven cikmis oluyorum. evet üsenmedim hesapladim.

kücükken merdiven sayma hastaligim cok daha fazlaydi. sik gittigim evlerin merdiven sayilarini hep bilirdim. bu arada gereksiz bir bilgi vereyim, bazi apartmanlarda ilk kata cikan merdivenlerde diger katlara cikanlardan 1 basamak fazla oluyor. tesadüf olamayacak kadar cok var bunlardan.

neyse bu arada bu aksam sözlüge baktim da, uzun zaman önce yazdigim bir yazi oylaninca yeniden okudum. buraya da kopyalamaya karar verdim. bo$ bo$ konu$maktan iyidir size ilginc bir hikaye anlatmis olmam. hakikaten cok acayip bir hikaye, hikaye diyorum ama ayip ediyorum aslen, cünkü 1'den fazla insanin trajedisi de denebilir. ben de bir belgeselde izleyip sonra internetlerde epeyce okumustum konuyu.

biraz edebiyat patlatmi$im ama, hisliyim ne de olsa, affedersiniz (:

yazmadan uyarmak isterim; insani hem sok eden, hem üzen, hem kizdiran bir öyküsü var bruce/brenda/david reimer'in. trajedisinde kendi payi ise sasirtici denecek kadar az..

1965'te amerika'da winnipeg'de brian'in ikiz kardesi olarak dünyaya geldi bruce. 8 aylikken nester yerine elektrikli igne kullanilarak yapilan sünnet operasyonlari sirasinda bruce'un penisi tamamen yandiginda, egitimsiz, korkmus, genc anne babasi cözüm icin baltimore'daki john hopkins hastanesine yönlendirildiler; büyük psikolog, dünyaca ünlü cinsiyet kimligi uzmani dr.john money'e.

dr.money bruce'un anne babasini cocugun penisi olmayan bir erkek olarak büyümesindense, gercek cinsiyetini bilmeyen bir kiz olarak büyütülmesi gerektigine inandirdi. yillardir savundugu "cinsiyetin dogaya degil, yetisme tarzina bagli oldugu" teorisini kanitlamak icin en güzel deney kapisina kadar gelmisti dr.money'nin. 18 aylikken bir operasyon daha gecirip testisleri de alindi bruce'un. böylece bruce, brenda oldu ve ne kendisi ne de ikizi brian yillarca gercegi ögrendiler.

ama tersliklerin ortaya cikmasi yillar almadi. kücük brenda daha 2 yasindayken cicili bicili elbiselerini yirtip, bebekleriyle oynamayi reddediyordu. kardesi brian'in oyuncaklarini gerekirse kaba kuvvetle alip onlarla oynamayi tercih ediyordu. okuldaki agresif davranislarindan hem kendisi hem cevresindekiler rahatsiz ve sikayetciydi.

ama dr.money'nin siki tembihleri yüzünden gercek kesinlikle gizli kalmaliydi ve brenda'nin sadece zor bir sürecte oldugu, yakinda düzelecegi telkin ediliyordu. bu sirada dr.money de bos durmuyor deneyin gidisati hakkinda bilimsel makaleler yazarak ne kadar basarili oldugunu anlatiyor, tebrikleri kabul ediyordu. reimer ailesinde ise durum bambaskaydi. sucluluk duygusu icindeki ebeveynlerden anne intihara tesebbüs etmis, baba alkolik olup cikmisti. ikiz kardesi brian bile problemliydi.

brenda gögüslerinin gelismesi, fazla tüylerinden arinmasi, fazla gelisen kaslarinin durdurulmasi icin sürekli östrojen almak zorundaydi. kiz kiyafetleri giyip, kiz gibi davranmasi beklenirken o aslinda bir terslik oldugunun farkindaydi.

"i tought i was an it."

14 yasina geldiginde sorunlar cig gibi büyümüs, yerel bir psikologun ikna etmesiyle anne babasi gercegi aciklamaya karar vermislerdi (bazi kaynaklara göre brenda'nin intihar girisimi sonucunda verilmisti bu karar). bruce/brenda gercegi ögrendiginde sucu anne babasinda degil, onlari yanlis yönlendiren doktorlarda bulmustu.

"suddenly it all made sense why i felt the way i did. i wasn't some sort of weirdo. i wasn't crazy."
"birdenbire neden öyle hissettigim anlam kazandi. bir cesit ucube degildim. deli degildim."

bruce/brenda kendine yeni bir isim -david- secerek biyolojik cinsiyetine dönmeye karar verdi. bir sira operasyonla östrojenle büyütülmüs gögüsleri alindi, transplantasyon ve plastik protezlerle yapay bir penis ve testisler yaratildi. testosteron tedavisiyle kas yapisi gelistirildi.

kaydettigi tüm gelismeye ragmen david depresyondaydi ve 20'li yaslarinin basinda iki kez intihara tesebbüs etmisti. hicbir zaman evlenemeyecegini düsünmesine ragmen 25 yasindayken cocuklu bir kadin olan jane ile evlendi.

operasyonlar ve evliliginden sonra david yepyeni bir insan oldu, ince yapisi ve yüzünde normalden daha az kil olmasi disinda yabancilarin onda fark edebilecegi cok az gariplik vardi. calistigi ve yasadigi yerde insanlar onu kabullenmislerdi.

ne yazik ki david'in basindan gecenleri tamamen unutmasi mümkün degildi ve özel hayatini da etkileyen sorunlari bitmiyordu.

ikiz kardesinin 2002'de yüksek dozda antidepresan ile ölümünün/intiharinin? ardindan 'david' yine bir depreyona gömüldü. aslinda brian'in degisimini hicbir zaman kabul edememesi yüzünden yabancilasmis olsalar da david ölümünden sonra sik sik brian'in mezarini ziyaret edip cicekler götürmeye baslamisti.

2004 yilinin mayis ayinda bir sabah jane isteyken, david evden tüfegini alarak arabasini bir marketin otoparkina parkettikten sonra tetigi cekti ve hayatina son verdi.

yazilanlara göre intiharinin arkasindaki sebepler cok cesitliydi. ailesinde intihar etmis/intihara tesebbüs etmis depresif bireyler vardi. yani bu zaten david'in genlerinde vardi. evliligi problemliydi ve kisa süre önce karisi bir süre ayrilmalari gerektigini söylemisti. son aylarinda issizdi ve mali problemleri vardi. elbette cocuklugunu ve bütün hayatini etkileyen kimlik karmasasi da yazilip cizildi ama nedense gerektigi kadar degil. aslina bakarsaniz bu tabloya göre david'in bu kadar uzun süre -38 yil- hayatta kalmasi daha sasirticiydi.

bruce reimer olarak dogup, brenda reimer olarak büyüyüp, david reimer olarak ölen bu cesur adamin hala hayatta ve mutlu olmasini dilerdim.

(ara: adalet* dünya*)
- aslinda bulamazsin.

(ranable, 17.06.2005 14:31)

böyleyken böyle..

sit-com

2010-01-11T23:13:00.001+01:00

$imdi efendim, bilenler bilir, ben oldugumdan biraz genc görünürüm. ehem.. afedersiniz ne $eyime derman bilmiyorum ama, iyi hissediyo insan kendini i$te. bugün de ezgi'nin dogum günü partisinde j isimli uzak dogulu ne$eli bi kizcagizle orjinali almanca olan komik bi diyalog gecti aramizda, kulaginiza küpe olsun diye yaziyorum:

...
r: ya ben yeni basladim sigaraya aslinda, 6 aydir iciyorum. bu yastan sonra baslamak da biraz sacma ama..
j: aa yeni mii? niye basladin yaa? kac yasindasin ki sen?
r: 30
j: neee? 20 gibi görünüyosun be (o da biraz abartti sagolsun), nasi olur ya? nasi böyle genc kaldin?
r: sigara icmedim..
...

(((:

ki$liklar

2010-01-07T21:29:00.000+01:00

tam ortasındayım yağmurun
karın soğuğun ortasındayım

almanya'nin bembeyaz hali o kadar ho$uma gidiyor ki, türkiye'den geldim diye moralimin bozulmasina bile firsat vermiyor. pencereden bakmak bir gülücük, sokaga atilan her adim bir gülücük daha, el ayak degmemis bir beyazligin ortasina dalmak bir kahkaha. okula giderken fotograf makinem hep cantamda. her gün gördügüm, siradan saydigim her sey gözüme o kadar güzel görünüyor ki, anlamsiz anlamsiz fotograf cekiyorum habire.

nasıl da paylaşıyor insan isterse
nasıl da birmiş meğer hasretler

geldigimden beri yogunluktan da üzülmeye firsat bulamadim herhalde. uyumaya bile zar zor vakit bulurken, okula, i$e, ali$veri$e, doktora, oraya, buraya yeti$meye cali$irken aslinda bakiyorum yeti$meye cali$tigim $ey haftasonu. bunu da yap, sonra cok az kalacak diye diye persembeyi bitirdik, yarin da raporlu raporlu evden calisirim bol karli haftasonu da gelmis olur. kiki'yle pencere önü cicegi oluruz. pencere önü demisken, karin tek bir kötülügü oldu bana, penceremin önündeki sardunyalarimi öldürüvermis ben gelene kadar. eh ne yapalim, her seyin bir bedeli var vesselam.

nasıl da mecburmuşuz sabretmeye
sevmeye, öğrenmeye

tatilimi de anlatmak istiyorum ama es gecmek istemedigim o kadar cok sey var ki ben yine tam olsun diye erteleye erteleye yazamayip kurtulacagim herhalde. her sey cok cok güzeldi, elbette yine görmek istediklerimin hepsini göremedim, yemek istediklerimin hepsini yiyemedim (evet 3 ögün üstüste sögü$ yemi$ olabilirim ama yine de) evet yine de her sey cok güzeldi.

tam ortasındayım yolun
hmmm koşunun ortasındayım

$imdiden özledim. onlari alip dünyanin herhangi bir yerine bir arada koymak yeterli benim mutlu olmam icin. neyse ki cok zor degildi de yaptik. özellikle abimle gecirdigim zaman hic yetmiyor ki, sadece evde tembellik edebilmemiz veya plan yapmaya firsat kalmadan o an aklimiza geleni yapabilmemiz icin daha cok zaman gececek herhalde.

tam varıyorum ki hedefe
bir yenisi başlıyor

cok cali$tim cabaladim, artik i$ler biraz yoluna girer derken, yapilmasi gerekenler ve yapmak istenenler listesi o kadar uzun ki dü$ünmeye bile korkuyorum. en ba$ta patron stockholm kacamagima pek sicak bakmayacak gibi görünüyor. dün home office sultanligi artik bitiyor haberini aldik. sehir merkezinde bir büroya tasindigimizda öyle plajdan calisma, sagdan soldan hava atma imkanimiz da pek kalmayacak gibi görünüyor. okulda dersler, sinavlar biriktikce daha zor görünüyordu zaten, bu da tuz biber oldu. zaten cok istekle yaptigimdan emin degildim, simdi beni de yoldan cikaracak bu hainler. tam variyordum ya hedefe! (:

bu oyun hep aynı, değişmiyor
hâlâ devam hâlâ figân
hem de bile bile

izmir'de üzücü tek bir $ey oldu sanirim. ufuk ve eda'nin ölümünün üzerinden neredeyse 5 yil gecmis, katillerine birkac ömür boyu ceza verilmis. tam olarak her öldürdügü ki$i icin 1 ömür ve 1 ömür de bunu aklina bile getirebildigi icin, etti 6 müebbet. ceza konusuna hic girmeyeyim ama aileleri neler hissedebilir hic bilmiyorum. ben televizyonda dakikalarca aglayan anne babalarini, hele onlarin beraber gülerken cekilen videolarini görmeye dayanamadim. efendibabacigimi da korkutmusumdur birden hüngür hüngür aglayinca. abim vardi neyse ki pi$pi$ladi beni, ben normal hayatima döndüm. onlar hala ölü.

bugün okulda da kendi grubuma yetisemedigim icin tesadüfen girdigim bir dersin sonunda, o grubun ögrencisi oldugu icin o derste yapilan bir duyuru ayni $eyi yapti- daniel'in öldügünü ögrendim. gecen dönem beraber staj yapmistik, hatta o olmasaydi herhalde o stajin sonunu getiremezdim. benden oldukca kücüktü, cözdügü her soru icin cok artistlesirdi ben de gülerdim kendi kendime. ve iste simdi evimdeyim. biraz sonra yemek yiyip dexter seyredecegim, kikiyi sevip uyuyacagim..

nasıl da paylaşıyor insan isterse
nasıl da birmiş meğer hasretler
nasıl da mecburmuşuz sabretmeye
sevmeye, öğrenmeye...

mfö - tam ortasindayim

alma çocuğun ahını..

2010-01-06T20:09:00.003+01:00

sonunda korktuğum başına geldi.. çocuğun yani. bildiğin korkunç len bu film!

özlem kesin sevmiyo beni, paso şarkı türkü gönderiyodu zaten, bu son videoyla da her şey iyice açığa çıktı (:

hamamîzâde naniş efendi

2009-12-23T00:53:00.000+01:00

tam da yola çıkmadan yazdığım gibi oldu, kendimi yorgun argın, perişan ama mutlu bi biçimde izmir'e attım. ilk akşamı evde aile saadetiyle geçirdikten sonra ilk günümü de izmir'deki en güzel aktivitelerle geçirdim:

hamama gittim!
annanemle efembaamı gördüm
denyocuğumla kıvırcığıma gittik

ve beraber eve geldik.yani bu güzel gün hala pek güzel. o şimdi master başvurusu için essay yazma çalışmalarındayken ben de fırsattan istifade rapor vereyim dedim.

hazır başlamışken ilk noktaya geri dönüp hamama yanlış gözlerle bakanları uyarmak isterim. deniz ve yüzme ile ilgili aktiviteleri bir kenara bırakırsak hamam kadar eğlenceli ve rahatlatıcı bir fırsat yok insan için. hele zırt pırt gidilemiyorsa. ilk hamama gidişimde ağlayarak kaçmış olsam da..

zaten çocukluğumdan sonra hamama ilk gidişimde, ki yaş 20'ye filan tekabül ediyor, yaşadığım şoku hatırladıkça hala gülüyorum. sokağa bakan halıyla örtülü bir kapıdan giriliyor, biraz yan taraftaki ikinci kapıdan da geçtiğin anda karşındaki lobide tamamen giyinik veya yarı giyinik, yarı peştemalli ve yarı çıplak bir sürü kadın türlü meşgaleler içinde konuşup gülüşüyor. sokaktan birkaç metre içerde böyle bir manzara göreceğimi beklemiyor olsam gerek epey şaşırıp utanmıştım (: allahtan şükriye teyzem tecrübeli bir hamamîzâde olarak bana yol yordam öğretti de artık tek başıma bile hamama gidebiliyorum! (bravo, alkış! şakşakşakşak!)

bugün gittiğimde ortalık oldukça tenhaydı o yüzden daha da güzel geldi. hamamın çalışanlarının kendi aralarındaki ve müşterilerle muhabbetlerini dinledim, kendi medenî halim, işim gücüm, evim barkımla ilgili sorulara yanıt verdim. muhabbetleri şöyle özetleyeyim:

kadın1: mercimek çorbası getirdim, ısıtıp içelim biraz sonra.
kadın2: ben içmem!
kadın1: niye kız? çok güzel yaptım.. (iki saat tarif verir)
kadın2: ya bana gaz yapıyo.. (iki saat hangi sebze meyvelerin gaz yaptığını açıklar)
kadın1: aay bana da yapıyo ama evde adam yok nasıl olsa, rahat rahat yiyorum..

bu hoş-sohbetleri arkamda bırakıp hamam kısmına girdiğimde içerdeki kız hazır kapıdayken ona kese yapacak olan kadını çağırmamı rica etti. elbette hiç mesele değildi, çağırayım dedim ama çağırmam gereken kadının adı "tatlı" olunca hamama ilk geldiğim günki ne yapacağını bilmez şaşkın kıza döndüm:

r: ee tatlı var mı? tatlı bi abla? tatlı ablaaa?
kadınX: tatlı geliyor şimdi sen gir.
r: :!...

daha sonra tatlı abla benimle ilgilenirken de tatlılığını teyit etmiş oldum. tostombul ve pembe yanaklı olduğu yetmiyormuş gibi pek de komedyendi kendisi (: vücuduma keseyi ilk sürüşünde gözlerini belerterek "aman allahım!" demesi gibi, ben masajdan yamulmuş vaziyette yatarken kızlardan biri saç kremimi kullanıp kullanamayacağını sorunca tabi tabi dememi fırsat bilip kızlara "ohoo mayıştı bu şimdi ne isteseniz verir" de dedi. ((:

2 saatin sonunda eşyalarımı toparlamış dış kapıya doğru ilerliyordum ki kulağıma şöyle bir diyalog çalındı:

kadın3: çorbayı ısıttım gelin için..
kadın2: ben içmem!
kadın3: aa niye? çok güzel olmuş!
kadın2: bende gaz yapıyo mercimek.
kadın3: ay bende de...

vin turizm

2009-12-16T11:33:00.000+01:00

türkiye yolcusu kalmasiinnn..

"süpermen ucar gider yolcusu rahat eder" diye bir slogan kalmis aklimda. yillardir düsünürüm süpermen diye marka mi olur ya, bak batmis gitmisler zaten bi daha duymadik diye. megerse tamamen benim gerzekligimmis o, simdi baktim da o marka süpermen degil süperMAN'mis. bildigin hayvan gibi MAN yani.

bu da böyle bi safligimdir.

simdi gelelim yolculuga. evet ya artik gelelim su yolculuga. daha 13-14 saat var, vay anasini. tabi ki yine istanbul'da cok az kalabilecegim ama görmem gereken milyon tane insan var. artik abimle beraber nerde aksam orda sabah 3-4 gün gecirdikten sonra kendimi perisan bir halde izmir'e atarim gibi geliyor. orda da kivircigimi(x2) yanima alip canimiz ne istiyorsa onu yapariz artik. of sabirsizliktan siritiyorum $u anda ya, ofiste maymun durumuna düsmeden biraz i$e güce bakayim ben..

weihnachtsbaum

2009-12-13T22:38:00.005+01:00

agacin boyunun 45 m, tabaninin ~200m² oldugunu
söylersem belki daha net canlanir gözünüzde.
böyleyken böyle..

frohes fest!

2009-12-12T01:32:00.002+01:00

$u noel zamani gelince almanya bir güzellesiyor ki sormayin.. weihnachtsmarkt (novel pazari diye cevirebiliriz) denen olu$umlar $u sıkıcı alman ki$inda dünyanin 8. harikasi gibi $ehrin orta yerine kuruluyor ya, birden bire sanki almanlar akdeniz insani kimligine bürünüyor; bir güleryüz, bir ne$e aliyor ba$ini gidiyor.

önce cevahir'in dogum gününde $öyle bir turlayip siftahi yaptiktan sonra weihnachtsmarkt'a tekrar tekrar gidebilmek icin elime ba$ka firsatlar da gecti ama daha hevesimi almi$ degilim.

bu sene calistigim ve calismis oldugum sirket sayisinin artmasiyla i$ arkadaslarimla iki kez növel pazarina gitmi$ oldum. ilkinde abbinolarla yine geleneksel olarak -hiyar gibi fotografini cekmeyi unutmus oldugum- büyük piramitin altinda bulusup geregince glühwein/sicak $arap ictik. eski $irketten ayrilanlar ve hala batmasini bekleyenler olarak gördük ki, degisen cok bir sey yok. bu ~10 ki$ilik cekirdek grupta herkes birbirini pek sevip, aradan ne kadar zaman gecerse gecsin kayna$abiliyor. gün gelip almanya'dan ayrilacak olursam en cok özleyecegim seylerden biri bu olur sanirim.

bugün de yeni $irketin nüvel kutlamasi vardi. klasik olarak $irkette sekt icerek baslayip, weihnachtsmarkt'ta glühwein'la devam ettik. ak$am casino hohensyburg denen hayir kurumundaki $ahane yemek de cilasi oldu. insanin $irketinin dibinde casino olmasi ho$ bir duygu, bir gün öglen yemegine diye cikip maa$in tamamini orda birakabilirmissin gibi, olaya tatli bir tedirginlik katiyor. yemekte hediye olarak bize birer kalp verdiler. kalbi cebime sokmaya calisirken arkadaslardan biri manidar bir laf etti: "du hast ein großes herz, das passt da nicht rein.."* ben kendiminkini temsili olarak kiracaktim da dedim "bienal mi oynatiyoruz lan burda?!" ((: neyse yarin yerim ben o kalbi.. leziz görünüyor.

yarin ev arkada$lariyla bir kez daha weihnachtsmarkt'a gidersem adam gibi fotograf cekip koyayim $öyle boy boy. almanlarin da takdiri hak ettigi oluyor arada bir, kacirmayalim bu firsati.

bugünün istek parcasi olarak kibariye'den your rock $arkisi da ozan icin gelsin, ba$ba$a verip sümügümüzü silelim.. sözlerini de yazayim da tam olsun: "sen git kendini becer dostum ha!"

* "cok büyük bir kalbin var, oraya sigmiyor.."

temaslar

2009-11-11T15:13:00.002+01:00

ücüncü türle yakinla$malar..

evin icinde.

bir ben, bir kiki..

bir de ücüncü vardi gecenlerde. annecigimin ziyareti su gibi gecti, sonucta hepimiz keske biraz daha kalsaydi dedik ama yilbasina az bir sey kalmasiyla avunur olduk, ne yapalim? bir bucuk ay boyunca yedim, ictim, yattim, calistim, gezdim, güldüm, hasta oldum, hepsini cok cok yaptim -azicik da agladim. iyi ki gelmis, yine gelsin.

ülk'ânimin almanya ziyareti boyunca cesitli temaslarindan notlar $öyle:

* ilk baslarda son derece disiplinli devam ettigi yürüyü$ saatlerinde ben de tarlalar, patikalar, dibimizde oldugu halde hic gecmedigim sokaklar boyunca kendisine eslik ettim. inanilmayacak kadar ceviz, findik, kusburnu ve domates! toplayip afiyetle yedik.

* her gün evde misler gibi yemek pismesi bir yana, önüme gak deyince elmali pasta, guk deyince pogaca gelmesi muhtesemdi.

* odanin -ve evin- elden gecmesi gereken tüm cekmeceleri, raflari, saksisi istedigimden daha güzel oldu.

* uzun zamandir görüsmedigim hatta hic tanimadigim bir sürü insanla görüstük. her biri ayri bir maceranin konusudur.. (:

* ülük spider solitaire denen illete beni de alistirdi. allahtan sirket bilgisayarinda yüklü degildi de anca sirayla oynayabiliyorduk.

* kikirik anane ilgisiyle mest oldu, annemi her ayaga kalki$inda miii diyerek oyun oynamaya cagirdi.

* malum brüksel-paris yolculugunu zaten daha önce anlatmistim.

* kisa bir h-bahn turu yapalim derken bilet almayi unutup görevlilere yakalanmamiz, sonra benim kivrak bir manevra ile isleri yoluna koymam da unutulmasin.. türküm, her firildaktan anlarim..

* yine de bence ayin highlight'i özgür'ün kuru fasulye pilav yemeye elinde bir sise sarapla gelmesiydi ((:

aslinda yazacak daha cok sey var ama molamin biraz uzun sürdügü ofiste fark edildi. rinrinrinrin.. en iyisi ben cikip bir de sigara iceyim de -özlem bu sanaydi (:- tekrar ise koyulayim..

biraz da benimle güle$

2009-11-08T22:38:00.000+01:00

arkadaslarimi seviyorum.. hayat $öyle zor, böyle bilmemne diye miymiylandigim zamanlari görmezden gelin, asil halimiz bu ve ben bunu cok seviyorum:

o: bak iste...bitti mi odev
    onu de sen bana
me: yooo
      mac izledim
      uyudum
      fal baktim
      hahaha
o: serreeefsiz seni :)
    ne maci yaaaaaaaaaaa
me: diyarbakirspor galatasaray
      beni yargilama
      hic bisey sorma
      böyle kabullen
o: yani kabullencem ama o kadar zor ki rana :)

when harry met sally

2009-10-30T11:41:00.000+01:00

"All this time I thought he didn't want to get married. But, the truth is, he didn't want to marry me."

güliim mi, agliyim mi bilemiyo insan.

zor bi gün.

kurbaga prens

2009-10-23T22:43:00.003+02:00

stuttgart'ta kizlarla bi tespitimiz vardi, $u kurbaga prens hikayesi vardir ya, günümüzde $öyle geli$iyor:

"öpüyorum kurbaga oluyor! öpüyorum kurbaga oluyor!.."

bakiniz..

$u le louvre'un önü, bir uzun alan..

2009-10-23T20:05:00.007+02:00

adi da Jardin des Tuileries ehiehiehi..

efenim uzun bir aranin ardindan yepyeni maceralarla karsinizdayiz. anla$ildigi üzre kisa bir brüksel-paris gezisi yapinca anlatacak da bir iki ufak hikaye cikti.

canim halam ve huysuz eni$teye denk bir odd couple zor bulunur zaten. onlari gezdirme bahanesiyle annem, ben ve ercüment de x. kez ne$eli bir gezi yapmis olduk. brüksel'in benim icin highlight'i anneciimin ismarladigi cukulatali waffle'a agiz burun daldigim andi sanirim.

paris'ten hatirlanacak daha cok sey var tabii. bir kere araba sürmeyi öyle özlemisim ki $ehir icinde saatlerce trafikte cebellesmek bile benim icin eziyet olmadi. encümen'in kiraladigi arabanin tavani cam oldugu icin arka koltuktakiler bile sikilmadan koca koca nefis binalara bakmaya devam ettiler. eni$te küflü ta$lara bakmaktan cabuk sikildigi icin halama göstermek istedigimiz yerlerin cogunu -olasi- bir sonraki geziye birakmak zorunda kaldik ama hic olmazsa sacre coeur'ü, montmartre'i, notre dame'i, eyfel kulesinin ak$am saat ba$larinda nasil i$ildadigini(ehee diye sevinirken dogru dürüst cekememisiz) gördü. üstelik dogan ve mehtap'in güleryüzlü bebesi david kaan'la da mü$erref olduk sonunda.

gezinin o kisminin benim icin highlight'i da arabanin basinda bizimkilerin notre dame'i gezmelerini beklerken paris'in türlü evsiziyle muhabbet etme firsati buldugum anlardi sanirim. kilisenin tam karsisinda bir ara sokakta arabanin icinde ders calisiyordum (sil o gözündeki ya$lari :). arkadan yüksek sesle klasik müzik geliyordu ama arkamda koca bir ana caddeden baska bir sey olmamasina ragmen paris'tir deyip yadirgamadim bu durumu. biraz sonra üzerime bir gölge düsüp kafami kaldirinca, $ekil 1-a'da da gördügünüz ilk evsizimizle karsilastim. arabanin arka caminda kiyafetini inceliyor, fötr $apkasini bir o yana bir bu yana yatirirken bir yandan da acik camimdan bana fransizca bir seyler söylüyordu. fransizca konusamadigimi söyleyince, kendisini gösterip "beautiful" dedi, ben de gülüp "evet evet tres bien" dedim. siritarak arkasini dönüp köse basindaki -default evsiz ekipmani- alisveris sepeti, giysi yigini ve müzik setine dogru gitti (evet, müzik yayinini o yapiyormus). giysi yiginindan yeni bir gömlek ve ceket secti, üzerindekileri cikarip onlari giydi ve tekrar arabanin camina geldi. bu defile bir süre daha böyle devam etti. biraz sonra durulunca ben de arabadan cikip bir sigara tellendireyim dedim. o da yanima gelip önce ismimi sordu, rana

deyince nereli oldugumu da sordu. türküm deyince "aa ben de kürtüm, adim da muhammed" dedi (: ben bu acayip diyalogu cat pat fransizcamla yürütmeye calisirken almanya'da yasadigimi da söyleyince muhammed efendi basladi almanca konusmaya. ben de vay anasini demekten kendimi alamadim.

tam muhammed'e veda etmis tekrar arabaya biniyordum ki bir baska yollarin sava$cisi daha yanima yaklasti, son derece kibarca bir sigara rica etti. tabi diyip cikarip verince defalarca tesekkür etti ve nereden geldigimi sordu. türkiye deyince "aa benim cok yakin bi arkadasim türk, ben de biraz türkce biliyorum" dedi. sonra basladi türkce döktürmeye: "meraba olum!", "naber olum!" diye her cümlesinin sonuna bir oglum eklemeye baslayinca ben sokak ortasinda gülmekten katildim tabi ((: dedim "süper ögrenmissin biravo!" ona da veda edip alelacele arabaya bindim ki paris'in tüm evsizleriyle mü$erref olmayayim.

döndükten sonra okul son hiz basladi, 3 kisi bir olmamiza ragmen ilk 3 ödevi bile yetistiremedik, i$yerinde de 3 saatlik toplantida konusulan tüm isler üzerime yikildi, 3 vakte kadar agzima iyice sicilacak diye özetleyebiliriz. haftasonunu nasil iple cektigimi bir ben bilirim.

neyse efendim daha diyeceklerim vardi ama evde bir curcuna var ki sormayin, bir yandan hanimin ciftligi izleniyor, bir yandan cevahir'in annesiyle benim aney arasinda online bir tanisma fasli sürüyor. muffin mutlulugu gibi bir sey hissediyorum icimde (: kalkip bir dolanayim, sonra gelip zigot sehpa'yi anlatirim. (:

patini yerim

2009-10-14T16:52:00.000+02:00

a true story...

"My first pet was a dog, forgot what breed he was, but we loved him anyway. His name was Ranable and we lost him when a drunken neigbor let him out of our backyard. Poor Ranable must have suffered something because there was bloody paw prints in the snow."

tövbe estagfurullah..

nette böyle bi yaziya rastladim iyi mi? bolt isimli e$$ek sipasi köpecigin maceralarini konu alan disney yapimi animasyonun dvd'sini kazanmak icin kadincagizin biri böyle icli icli anlatmis bi web sitesine. benim de icim bi fena oldu okuyunca. (:

hadi hayirlisi..

zümrüdüanka

2009-10-08T01:11:00.000+02:00

phoenix sadece masallarda mi olur? insanin icinde kalan son küller ucup ku$ olmaz mi? kalbinin ku$u zaten ucmu$sa ne, neyden yeniden dogabilir?

bu ve tüm sorularinizin yaniti.. az sonra!

ps: türk televizyonlari yaramadi bana.. lig tv yaradi ama. i love this game.

hayir i$i

2009-10-01T18:09:00.001+02:00

bu $arkiyi unutanlara, hic duymami$ olanlara, vatana, millete bir hayrim olsun. hatta klipteki mermer hatunun alesha dixon oldugunu da söyleyeyim de, gözlerimden de bir öpün.

dünya hali

2009-09-29T23:36:00.004+02:00

hani amariga'nin dünyanin jandarmasi gibi davranmasina sinir oluruz ya, yine de "acaba $u ülkenin ba$ina gecen adam bu kez evil olmayabilir mi?" umudu da icimizde yok degil. yani muhakkak bizim bilmedigimiz bir takim gücler adami getirip oraya koymustur ama bu sefer dünyanin ebesini skmesini ön $art ko$mami$ olsalar mesela? -evet hafif saftaronluk bünyede mevcut, test edildi onaylandi-

obama efendi rakiplerine karsi elbette tercih edebilecegimiz bir isimdi ama secimi kazandigi anda kendisine killanmak zorunda kalmi$tim. $imdiye kadar da pek bir ilimli, pek bir iyi niyetli görünmeyi sürdürüyor ama ben yine de gardimi dü$ürmüyorum. her an bir piclik cikacaktir diye. yine de o naif umut -sadece ebemizi skmeye gelmemis olmasi umudu- ile kendimce senaryolar yaziyorum bazen. gercekten gözümü boyamak istiyorsa obama efendinin cikip "with great power comes great responsibility" demesini bekliyorum mesela. "hepinizi kurtaricam ulan bu bataktan" demesin, ama hic olmazsa..

sadece bir devlet baskaninin örümcek adam'i bir anmis olmasini istiyor da olabilirim, emin degilim. ezik mezik, gönüllerin $ampiyonu spaaaydir meen, spaaydir meen.

not: bugün televizyon tarihinin en kötü anlarindan birine daha denk geldim, ucuyorum ömercigim'den sonra kullanmak icin can attigim ikinci bir repligim oldu. yemekteyiz programinda adamin biri masa cizik diye olay cikardiktan sonra "damak tadim kacti, bir gurmeligim gitti!" dedi.. :|

güzellik ba$a bela

2009-09-25T14:53:00.005+02:00

efendim güzellik ba$a bela (sanal ortamda degerli gibi hiriltili hiriltili gülünememesi cok yazik), acikliycam sonra neden oldugunu.. fantaaziye gerek yok, acikli bi$ey bu. hı hı gercekten.

...

eveet i$imi gücümü hallettigime göre konuya aciklik getirebilirim. $im'i $öyle: "insan psikolojisi"! zaten kendini saldigin günlerde aynaya bakip yine göte döndügünü* görünce kendiliginden bir tatsizlik ya$aniyor. onun di$inda bir de sagina soluna hafif bi ceki düzen verip "ana ne güzelim lan" dedigin zamanlarda da bi sevgilinin eksikligi hissediliyor hemen. "ee nabalim yani, kime ne fayda :/" diyesi geliyor insanin sür'atle.

bu da böyle bi animdir.

* emir kipinde $ahane olmadi mi bu? "kit'a dur!" gibi otoriter bir tavirla söyleye söyleye gez, öyle güzel.. "göte dön!"

eindhoven'i seviyore!

2009-09-25T00:27:00.004+02:00

evet sira geldi $u malum hollanda gezisine.. konserden baska hic bir isim gücüm olmayan bir persembeydi ama ben yine de o gariban günden bir telas firtinasi yaratmayi basardim. evden o kadar alelacele cikmama ragmen, erkenden orada olma umutlarim 4 saat süren yolculukla az biraz tökezlese de, koray'la cimlerde bikac sigara tüttürme, gelen geceni cekistirme, polis hakkinda ileri geri konusma ve kot pantelon hakkinda derinlemesine cözümlemeler yapma keyfini kacirmadim. deniz de gelince konser alanina girip direk yiyecek standlarina yöneldik.

sefalet yuvasi festivallerden sonra o goffert park nasil medeni, nasil ultra modern, nasil allah allaaah geldi anlatamam. binbir cesit yiyecek ve icecege, oldukca makul fiyatlarla ve acayip hizli sekilde ulasiyorsunuz. tuvaletler saatler sonra bile temizligiyle, sabun ve kagit havlu her daim varligiyla gözleri ya$artiyordu. ben yolda yaptigim burger king hayvanliginin ardindan yemek yemedim ama önce kafam kadar bir meyve $eysi alip, tüm meyvelerin tadinin gercekten tuttuguna sevinerek onu hallettim. birkac bira ve sigaranin ardindan ozan da geldikten sonra da masumca deniz'e bir kahve ve muffin sirasinda eslik edeyim dedim. avcumun icini tamamen kaplayan nefis muffin'i yerken suratima öyle bir nur dü$mü$ ki, mutlulugumu görünce epeyce üstüme güldüler. "yaa bak aslinda mutlu olmak ne kadar kolaymis, mutlulugu muffin'de buldum" diye düsünüp arkasindan birer muffin ve kahve daha patlattim. muffin mutlulugu terimi de hayatima böylece girmis oldu (: zorda kalanlara duyrulur!

konserin baslamasina yakin ortalara dogru ilerleyip insancil bir mesafeden, tenhada takilmayi tercih ettik. yine cok güzel bir konser oldu. sahnenin ve ekranlarin kullanilisi festivaldekinden cok daha görkemliydi. chris denen sempatik
essek sipasi da yine tatli sözlerle kalbimizi calmaya kalkti. yine piyanosu basinda kicini yere koydugu anlarda bile hop hop hoplayarak enerjisine hayret ettirdi. cok güzel caldilar, söyledik. arada yine ortalarda bir platforma cikip billie jean ve will'den sarkilar fasli yaptilar. konser cikisinda da herbirimize birer lefraytlefrayt cd'si verip bizi ihya ettiler. bu kez konfeti kelebekler yakinima düsmedi ama cd kapagindaki kelebekleri fitifitifiti diye sallayinca gayet canli oldular.

konser sonrasi büyük bir güruh icinde park yerine dogru ilerlerken ozan'in suratima baka baka "simdi almanya'dan da bir sürü hirt gelmistir" demesiyle haftasonunun gayet neseli gececegi belli olmustu.

eve döndükten sonrasi pek net degil ama ozan'in yariladigi avrupa haritasi puzzle'ini gözüme kestirdigimi hatirliyorum. sabaha dogru son derece dikkatle, pisssmi diyerek ozan'in dubleks evinin $ahsima ait katina ciktim ($ekil 1a) öglen hala yukarda olusumun sevinciyle uyandim. cuma günü herkesler i$inde gücündeyken ben internetlerin azizligi yüzünden calisamayinca cok güzel tembellik ettim. bol bol eurosport izleyip bir o tarafa bir bu tarafa yattim. 3 gibi hadi cikip bir markete gideyim dedigim sirada puzzle yine gözüme ilisince "dur bi iki parca koyayim ya" dedigimi hatirliyorum. sonrasi.. saat 5 bucukta denizlere ayip olacak gideyim artik diyip cikabildim i$te.. iskandinavya, ispanya ve ortadoguda büyük ilerlemeler kaydettim, onlari bozmaya kiyamadim ama yaptiklarimin geri kalanini tekrar kutuya atip olay mahallinden hemen uzaklastim.

cuma aksami sofra dolusu leziz cin yemegi*, kelle ba$i 1.x $i$e $arap ve bimnemkacar bira üstüne kiral bi muhabbetle nefis gecti. bir ara balkon parmakliklarinin arkasinda yere oturmus sigara dumanini disarlara üflerken görü$mecim ye$il sogan göndermi$ moduna giri$im de gözümden kacmadi.

sabaha karsi eve dönerken girip sigara almak zorunda kaldigim gay barda "ben gay miyim acaba? yeooouvv.. macoyum lan!" demedigime cok pisman oldum..

sabah o sarhosluga ragmen 1 saat dönüp uyuyamayinca bir daha asagi inip televiziyayi actim. eurosport'ta williams kardeslerden kücük cirkefin maci vardi, onu izlerken mis gibi uyumusum. sabah uyandigimda ayni macin tekrari vardi. ozan daha uyanmadi diye sessiz sessiz onu izlerken macin asagi yukari ayni yerinde yine sizmisim. öglen nefis bi kahvaltinin ardindan yeterince tembellik ettikten sonra kendimizi sokaga atabildik.

ögleden sonrayi cok sakiin, güle$li sokaklarda dolanarak, hic ihtiyacim olmayan garip seyler satin alarak, güle$li kafelerde kahveler icip, muhabbet ederek gecirdik. wilhelmina meydani'na giderken ev dekorasyonu ivir ziviri satan bir dükkana girip "anaa bildigin cay tabaa lan", "yuuh bi mum icin anamin nikahini istiyolar" seklinde standart öküzlüklerimizi yapmis cikiyorduk ki kapinin hemen yaninda bir seylere bakip oyalanmami firsat bilen ozan artik yillarca ugra$sa unutturamayacagi sekilde tarih yazdi: duvardaki belden yukarisi ciplak afrikali kadin i$ci fotografini eliyle göstere göstere "memeeeee" diye bagirmasiyla arkamizdaki kasada laptopuyla ilgileniyormus gibi yapan tezgahtar cocugun puhaahaaa diye kopmasi bir oldu. "allah seni bildigi gibi yapsin yürü yürü rezil ettin bizi" diye ite kaka cikardim kendisini dükkandan.

tatar ramazan'da birer kahve ictikten sonra, thom yorke'un eli yüzü düzgününün calistigi trafalgar'da bira yaninda mükemmel lezzetli, asiri sagliksiz abur cubur keyfi yaptik. aksam gencler yine trafalgar'a gidelim deyince ehee tabi niye olmasin diye gittim tabi (: ozan'dan etkilenmis olsam gerek, gecenin ilerleyen saatlerinde ben de ~thom efendi 30 santim uzagimdayken elimle göstere göstere "bu da evsiz barksiz degildir herhalde" demis olsam da memeee diye bagirmadigim icin bardaklari isaret ediyormus gibi yapip rezil olmaktan siyirabildim. gece dönüste ozan'la emekli gibi kavga dögüs ederek puzzle'i bitirdik de huzur bulduk.

pazar günü son anda belcika'ya, özgür'le cevahir'in yanina gitmenin direginden dönüp (100 kmlik yolu 2,5 saatte götürmek icin bir de 37 euromu isteyen hollanda/belcika tren isletmelerine bir kez daha teessüflerimi iletiyorum) sallana sallana evime döndüm.

valla her gün de dus aldim ama artik ozan yattigim yatagi yorgani, ordayken giydiklerimi filan konustugumuz gibi yakmistir herhalde (((: hatta denizlerde dus aldiktan sonra saca sürülecek akil isteyisime gülüsmüstük ama, gercekten ihtiyacim olan oymus. ertesi gün cantamda taa dortmundlardan tasiyip getirdigim sac köpügü dururken ozan'dan da briyantinimsi bir sey alip zar zor kafama sürmeye calismamin baska aciklamasi olamaz.

unutmak istemedigim o kadar cok detay var ki yaz yaz boku cikti cikiyor (: bir kismi da hatira olarak kalmaya calissin. türkcemizi koruyanzi/türkceyi seviyore projesine de son derece ciddi yaklastigim icin onu yakinda elle tutulabilir hale getirecegimden eminim. o yüzden simdilik es geciyorum kendisini.

* sate sosu diye endonezya i$i bir sey var, allah sizi inandirsin ekmege sürer yerim, yiycem hatta, deniz aldi cebime koydu sagolsun.

günlerin köpüü

2009-09-21T00:29:00.017+02:00

zaman acayip hizli gecerken, unutmak istemedigim -ve pek cok istedigim- bir ton $ey oluyor, bir yerlere not düsmeyince unutmamak gereken anlari unutuyor bazen insan. anlatmam gereken bir stuttgart ve bir hollanda ziyareti var daha. cünkü eminim dönüp okudukca cok sevinip cok gülecegim.

stuttgart keyfi 2 saat trafikte oturup bekledigimiz bir yolculukla basladi ama sonrasinda cok daha keyifli "oturma"larla sürdü. oturmaya mi geldik? evet! cuma aksami stuttgart hbf'ye varir varmaz ilk hosgeldinimi genc bir kiz deyiverdi. özlem ve kader'i beklerken tuvalette makyaj yaptigimi görünce "bu aksam nerelere gidiyorsun böyle?" diye sordu. "valla daha bismillah, stuttgart'a geleli 10 dakika oldu, nereye gidecegimi arkadaslar bilecek" dedim. "oo hosgeldin, güzeldir buralar" dedi ben de "oo schwaben beni sasirtiyor" diyerek basladim tatilime. (:

kizlarla hemen planladigimiz gibi mocca'ya damlayip orada da epey bir miktar sasiriverdik. yani ben sasirdim en azindan. kiral bir mekan, mekan dolusu eglenen türk ve bir kö$eye sikismis, mis gibi eglenceli sarkilar calan türk bir grup. bizim muhitte türkce canli müzik deyince kürtlü bardan* baska bir sey akla gelmiyor (: ayakta dikilmekten, önce bir kenarda iki koltuk, bir pufa, derken koca bir masaya terfi ettik. kader cikip $ahane sesiyle güzel sarkilar söyledi, kizlar(ve denizhan (:) $ikir $ikir oynadilar, bi sürü muhabbet ve dedikodu ettik, sokak faslini da corbacida bitirdikten sonra büssürü kiz eve gidip muhabbete devam ettik. özlem'in mükemmel koltugunun mükemmel minderine kafami koyup sabah ayni sekilde uyandim. (:

cumartesi $ahane bi gündü, umut ve esin'li süper bi kahvaltinin ardindan kahveler icildi, daha önce bahsettigim filmlerden wristcutters izlenip bol bol kikirdandi, ha ciktik ha cikacagiz derken aksam yemegi de evde yendi ve boool bol sarap esliginde muhabbet edildi. evvet! oturmaya geldik! sabaha karsi özlem'le oturup 8 patates efsanesini yaratan fin filmi gecmisini unutan adam'i izledik. sabah ben yine cok sevgili yastigima sarilip tatli bi uyku uyudum.

pazar sabahi kahvalti nerde edilecek
kavgasinda denizhan galip geldi ve sagolsun bizi mükellef bi sofrada agirladi. kahvaltidan sonra bir de baktik ki gün bitiyor, stuttgart'in cumhuriyet meydani schlossplatz'i $öyle bir görüp waranga'da bir kahvenin ardindan yola düsmüstüm bile. tadi damagimda kaldi, güzel bi havada o meydana tekrar gitmem lazim.

haftasonunun highlight'lari $öyleydi:

* kader'in sarkilari. ordayken defalarca dinledik ama kayitlari olmadigi icin evlerimize geldimizde boynu bükük kaldik. alli morlu sarkinin adini kendimce küsme koydum. kendisi ne der bilemem (: elele verip kendisine albüm yapma karari aldik, seferberlik ilan edildi!
* yan kom$u jan efendi geyikleri bitmedi, ben kendilerine mümkün oldugunca ters ters bakmaya calistim ama sanirsam kizlar benle cok eglendiler (: "yazik ama ya, cok schwab!"
* 5 kiz dönerciye dalip "biz denizhan'a gelmistik" deyince dönercinin "vay hepiniz ona mi geldiniz? denizhanima bak masallah" diye afallamasi (:
* ucan kiz rana! (:
* özlem'in $ahane terasinda ultra teknolojik $ezlongda az kalsin takla atan rana. bunun da belgesi var. aha buyrun! (:
* 4 saat boyunca tek kelime etmemi gerektirmeyen kiral bir mitfahr ekürisi.

niye bitti ya? :|

bir de bundan geri kalmayan hollanda gezisi var ki onu da anlatmazsam catlarim, cünkü kürtlü barindan, "gay miyim ben acaba?"ya, "memeeee"den, muffin mutluluguna, saca sürülecek akildan, türkcemizi koruyanziye gülmekten kirildigim bir haftasonu oldu. (:
haa bir de almanya'dan gelen hirtlar var ki, hic sormayin.. ((:

not1: fotograflar yine özlem'den..
not2: allah belami versin, keyifli kelimesini kullanmisim $u yazida. ama keyfim yerinde gibi hani, o $ekilde. öyle kullanmayi severim bu lafi. öyle! cok ba$arili rana, biravo. ölücem galiba.

ne olacak bu san marino'nun hali?

2009-09-09T23:24:00.011+02:00

yine 7 yemi$. al lüksemburg'u, vur onlara..

prag'da müthis 5 gün gecirdim demistim. cok kisaca anlatayim da kiskanin.

1.gün: havaalanindan cok düdük, tingir mingir bir otobüsle metroya, metroyla bir kac durak sonra sehir merkezine vari$. henüz kalacak yerim olmadigi icin $ehir merkezinde saga sola bakarak, hostel arayarak aylak aylak sokaklarda gezi$. köprü tabelasi görüp "aaa $urda süslü bi köprü varmi$ dur oraya gideyim" deyi$, köprünün ortasina kadar gelip "dur lan napiyorum ben, dönüp bi hostel bulayim, cantayi mantayi birakayim, insan gibi gezeyim" deyi$. böylece karluv most'tan (karl'in köprüsü. charles bridge'mi$ peh!) $ehre geri dönü$, karlova sokaginda ilk gördügüm hostele yerle$mec. konser biletimi aldiktan sonra ozanlarla bulusup yemeye, icmeye, gezmeye baslayi$. süslü saatin düdük havarilerinin fotografini ceki$.

2.gün: güne$li mis gibi bir havada kaleye cikip, sagda solda amacsizca gezip tadini cikardigimiz, öglen yemeginde kafka's castle denen malikanede $ahane bi makarna ziyafeti cektigimiz bir gündüz oldu.

ak$ami ayri. yine anlatamiycam ben bu konseri sanirim. gecen sene festivalden sonra oldugu gibi. o kadar cok $ey ü$ü$üyor ki kafama anlatmaya kalktigimda, olmuyor bir türlü. o bulundugum ani anlatmaya kalktigimda renklerden, kokulardan, seslerden, bi serinlikten, bi sicakliktan, bir sürü bi$iylerden bahsetmem gerekiyor anlayacaginiz, o da öyle kolay olmuyor. yalniz $unu o gün de söylemistim, daha konser bitmeden bir sonraki konser nerde, ne zaman diye düsünmeye baslamistim. bagimlilik oldu iyice. rh+.

3.gün: valla sokaklarda dolandigimizi hatirliyorum ama nereleri gezdigimizi hic hatirlamiyorum. aksamüstü karluv most'un karsisindaki bir kilisede cok güzel eserlerden olusan minik bir klasik müzik konseri dinleyip, üzerine tesadüfen minik bir mekan ve burcak denen $ahane bir icki kesfettik. eger yolunuz prag'a düserse $u minik dükkana ugramadan gecmeyin derim, hem acayip ucuz hem de ickileri acayip lezzetli.

4.gün: öglene kadar uyuyup tüm ögleden sonrayi nehir kenarinda ne$eli bi abinin canli müzigi esliginde bira icerek ve ne kadar sicak olduguna $a$irarak gecirdik. tüm gün yaptigimiz baska bir sey yoktu. harika bir gündü yani.

5.gün: 4 saat $ahane bi müze gezip üstüne de bol miktarda alkol ile kafayi da günü de güzel bitirdik.

sözün özü tam olmasi gerektigi gibi bir tatildi, ne eksik ne fazla. birisi kisaca mi demi$ti ya?

uçuyorum ömerciğim*

2009-09-08T17:51:00.015+02:00

ranable on air

o kadar ki, bu kadar olur..

fotografi özlem, stuttgart'in orta yerinde, kleiner schlossplatz'daki waranga denen piyasa mekana nazir cekti. öyle yapti ki stuttgart bana dar gelsin, kacacak yer bulamayip dortmund'a geri döneyim.. ben de bu fotografi cektirdikten 5 dakka sonra kactim gittim ordan (: yeri gelmisken, fotografin adini da sanatci kendisi koydu, ben de bundan uygununu bulamazdim (((:

* vakti zamaninda turgay $eren mi birisi ömer üründül'e böyle dediydi de senelerdir $okunu üzerimden atamadim. kullanmak bugüne kismetmis..

gecmi$ini kesen adam: a ranable story

2009-09-06T22:33:00.012+02:00

haftasonu iki birbirinden enteresan film izledik.

bilek kesenler/wristcutters: a love story kesinlikle son zamanlarda izledigim en güzel filmdi. acayip orjinal konusunu mu, basrol oyuncularinin tatliliklarini mi, araba koltugunun altindaki kara deligi mi, yolun ortasina yatmis horul horul uyuyan ulu bilge tom waits'i mi anlatayim bilmem.. o ne$eli müzikler de tahmin ettigim gibi gogol bordello imi$, acayip de yaki$mi$. en kisa zamanda bir yerlerden edineyim, tekrar tekrar izleyeyim.

gecmisi olmayan adam'i da özlem'le sabahin 3 bucugunda uykuya gecme filmi olarak sectik ama tüm yavasligina, sakinligine ragmen film süresince uykuya dalmaya kiyamadik. "helsinki usulü sefalet" diz boyu olmasina ragmen insanin icini karartmayan cok garip bir filmdi. filmin highlight'i bahcesinden 8 patates hasat eden anadolu cocugu M ve ac kom$usunun diyaloguydu. kom$usu, "yemek icin sogan da lazim, ben sogan koyayim sen patates" teklifiyle geliyor ama gecmisi olmayan adamimiz 8 patatesin 3'ünü ki$a saklayacak , 2'sini yeniden ekecek("biz ciftciler gelecegi de düsünmek zorundayiz, siz $ehir cocuklari gibi günümüzü gün edemeyiz"), 3'üyle de yemek yapip irma yengeyi davet edecek(öss problemi mübarek:), o yüzden $ehir cocugu olmayi reddedip "ani yakala yahu!" diyen komsusuna "hadi canim, hadi arkadasim" cekiyor. ((:

haftasonundan anlatilmasi gereken daha bir ton $ey var ama $imdi yanniz evime geri dönmenin üzüntüsü icinde layikiyla anlatamam diye bir sey yazmiyorum. yalniz $urasi belli ki, bu gidi$ son olmayacak (:

in rainbows.. after the rain (:

2009-09-04T13:12:00.004+02:00

42 below vodka - because we can!

good times

2009-09-04T12:44:00.008+02:00

hayal kirikligi, üzüntü ve muz kabugu.

"bo$ zamanlarimda sinema severleri döverim. cünkü cok severler sinemayi. kimse beni o kadar sevmedi."

good times - prag'dan alinabilecek onca hatira icinden bu en güzeliymis gibi geldi bana. "kendimle .a$$ak gecemeyeceksem kimle gececegim?" serimden nadide bir parca..

haydi gel icelim!

2009-09-02T16:40:00.008+02:00

plan bu.

b plani yok.

cuma'dan pazara stuttgart, yine özlem ve güzel sesli güzel arkadasi kader'le sakin sakin, tatli tatli* bikac gün gecirme $ansi. sakin dediysem, beklenebilecegi gibi bol müzikli ve alkollü olacak herhalde.

bu vesileyle yüksek sadakat'i de öpelim böyle $ahane bi $arki icin, $air burda ne demek istemi$ pek umrumda degil ama benim dinlemekten ve söylemekten cok zevk aldigim bi sarki oldu. eyvah! kalbimin ku$u ucmu$!! :| derken nasi icmem yahu? yine de bu evrende bi toz oldugumu bilmek cok rahatlatici.. (:

bugün çok yorulmuşsan
her yerde arayıp yine de bulamamışsan
o seni unutmuş, sen unutamamışsan
kalbinin kuşu uçmuş, sen tutamamışsan

haydi gel
haydi gel içelim
derdini al da gel
haydi gel içelim
bu evrende bir tozsun
tarih seni unutsun
haydi gel içelim

topla da gel (allah allah? :)
haydi gel içelim
hepsini al da gel
haydi gel içelim
mazi kalbinde yaraysa
unut artık ne varsa
haydi gel içelim
yerlere düşelim!!!

* öyle günleri düsününce aklima chill out lafi geliyo ama o lafa da, bazen müzik türüne de sinir oluyorum. o yüzden baska bir kelime düsünüyorum yerine kullanilabilecek, bulamiyorum..

topla gel

2009-08-28T20:06:00.016+02:00

araba park eder gibi bi tatildi.

o nasil oluyor derseniz $u $ekilde: "selbes abla selbes.. gel gel! topla gel, topla gel.. gel gel gel gel.. hooop vurdun!"

topladim geldim sözün özü. en son manevrada vurunca epey bi cizik kaldi tabi ama birayla cilasini attik mi yine olur piril piril. ne de olsa ben de hobbit sayilirim yari yariya. sefahat insaniyim; azicik günes, biraz ilgi alaka gördüm mü, bir de bayramlik anne ithal ettim mi cicek gibi olurum. amir!

bu receteye bakinca zaten görülüyor ki türkiye'ye gitmek yapilacak en dogru hareketmis gercekten. acayip balik yedim bi kere! o da degil, kuzen zamiasi gibi yar da olmuyor. literally! istanbul ayri, izmir/cesme ayri güzel geldi. bir moda iskelesi, bir okey masasi, esasen böyle kiral bir sülale nelere kadir $a$arsiniz.

bi gün abim, ben, emor, morot kebapciya gittik. abim "raki icer misin?" diye sordu. "yok yav benim kafa gitti yine zaten, bi de raki icersem.." dedim. "nereye gitti kafa, dur gitmesin" demeye kalmadan ya$lar ba$ladi mi yanaklardan pitir pitir dökülmeye. emor'la morot bir telaslanacak oldular ama yapilari müsait degil ((: emor gözlerini aca aca "aaa abi!" diyip kollar dirseklerden bükülü bikac robot hareketi yapti yine. morot arkasina yaslandi, bi daha önüne egildi filan. icinden söyleniyor mu ne? kendince morotsal sakinlikte hareketlere girdi o da iste (: hayir isin kötüsü insan doyasiya üzülemiyor bile adamlarin yaninda, dogal hallerine bakip neseleniyorsun cünkü. üstelik ortamda bir de "teorisyen yusuf usta*"nin maharetle yaptigi kebaplar var.. (:

denyocugumdan da ayrilmak bu kez cok daha zor geldi. kudû son zamanlarda beni cok hislendirdi valla. telefonda ne zaman sesim titrese bakiyorum karsidan titriyor bizimki de, bana titrek titrek "sen takma kafana hic biseyi iyi mi?" diyor (: ondan sonra bende bi$iyler oluyor zaten, icim fi$ki gibi kayniyor, derdim tasam yarilaniyor aninda.

izmir'de arkadaslarimin neredeyse hic biriyle görüsmedim, bir tek özmen'i askere yolcu edip kivircigimi cok kisacik görebildim. karni büyümüs bile!! (: kivir kivir bir essek sipasi yegenim olacak kesin heyoo! ay cok heyecanli.. (:

ya aslinda bir sürü sey oldu:
* istanbul'da merve'yle görüstüm, kisa kisa ama bir sürü. doyamadim.
* olu$um yillar sonra yeniden bir araya geldi, "bu sefer kesin parayi kiriyoruz" sloganiyla ve henüz iceriginden haberdar olamadigim son derece profesyonelce hazirlanmis bir manifestoyla yola ciktik, hadi hayirlisi..
* bagdat caddesi'ne cikarken façonnable adinda bi magaza gördük, fotografini cekicez diye trafigi birbirine katiyorduk. bundan sonraki nick name'im belli oldu!
* ufuk teyzemlerde, sariyer ordu evinde, yusuf dayimlarin yazlikta ve evimizin balkonunda olmak üzere mükemmel baliklar yedim. na böyle böyle..
* sirket bilgisayarim otobüste üst raftan kendini atti, monitöre siki$an 130 lirayi cikartinca yeniden sagligina kavu$tu.
* efendi babamla annanemin yeni evini gördüm, cok begendim. hem eski eve benziyor, hem konforlu.
* izmir'de özlem'i gezdirme bahanesiyle yapmak istedigim her seyi yaptim: kordon'da bira, hisarönü cinaralti'nda kahve, kizlaragasi hani'nda alisveris, aksüt'te kaymakli ekmek kadayifi, konak pier'de cay, inciralti'nda aksam sefasi..

netice itibariyle beni öyle bir sevgiyle depolayip geri postaladilar ki, simdi düsündükce oldugum yerde bir seviniveriyorum. ayiptir söylemesi simdiden özledim.

türkiye'den sonra bir de hayal edebilecegimden cok daha güzel bir prag gezme tozmasi oldu tabi. radiohead konseriyle birlesince tarihime adini altin harflerle yazdiran bir tatil oldu. vurugu cizigi de feda olsun ne yapalim. onu da baska bi yazida anlatayim artik.

* yer: yusuf usta kebapcisi / tarih: 08.08.09
- abi yusuf usta kimmis ya? o mu yapiyo kebaplari? burda mi? cagirsak gelir mi?
+ abi o teorisyen. buranin fikri ondan cikmis..

yine dene, yine yenil

2009-08-01T13:36:00.030+02:00

"her zamanki gibi. sıkıLdık evet. yeni baslangiclardan. yine yeni yeniden deneyip, yine yeni bir baslangica gecmelerden. evet yine ve yeni kelimelerinden de sıkıLdık. hayatimizi kelimelere dökerek enteresan hale getirmelerden."

842 gün sonra ayni noktaya dönmek ne garip.

* i'm yours'tan you and i both'a 5 ay.

yeraltindan notlar II

2009-07-30T14:58:00.003+02:00

* bazen kendimi lost'taki denyo doktor jack gibi hissediyorum. "a deep need to fix things and people around him" diye güzel özetlemis birisi. önüme cikan her arizayi tamir etmek zorunda degilim ki. "cözülmeli! hemen! simdi!" diye panik halinde her yolu denemem sacmalik.

* az önce annem ve ufuk teyzemle uzun uzun konustum. onlara yillardir o kadar az sey anlatmisim ki acik acik kirilgan yüzümü gösterince paniklediler sanirim. o yanimin orada oldugunu herkes biliyor ama hepimiz bilmiyor gibi yapiyoruz senelerdir. "altindan kalkamayacagim bir sey yok, sadece yanimda olun, sizin orada oldugunuzu ve bir kac gün sonra görüsecegimizi bilmek güzel" dedim.

bu olanlardan sonra isvec'e gitmekten cayacagimi düsündükleri icin bir yandan sevindiklerini bilip bozuluyordum aslinda. bunu bir firsat olarak görüyorlar gibi geliyor, ama bencillikten degil endiseden oluyor muhakkak. yine "senin yerin burasi" diyorlar ve buna gercekten inaniyorlar anlasilan. ben cok uzun zamandir yerimi bilmiyorum. ta ingiltere'ye gittigim zaman heimatlos olma duygusu girmisti icime zaten. onca yer gördükten sonra stockholm ile kendime bir yer buldum sanmistim ama kendimi kandirmisim herhalde.

* insanin yapmasi gerekenleri bilip bunlardan kacinmaya calismasi kadar berbat bir sey yok.

* $u halde sinava giremeyecegim, girsem de bir halt edemeyecegim acik. en azindan burada oldugum süreyi iyi degerlendireyim bari. eve gidip camasirlari yikamakla baslayabilirim. ama önce cevahir'e sarilip tesekkür edeyim. onlarin varligi her seyi o kadar degistiriyor ki, olmadiklarini düsünmek korkutucu.

30 (yaziyla otuz)

2009-07-29T23:05:00.014+02:00

dogum günüm geceli epey olmustu. cok da güzel bir gündü, tam istedigim gibi sessiz sakin gecirmistim. ne kacirdigimin farkinda degilmisim megerse. pazar günü cevahir'in arkadaslari gelecek diye yatagimi toplayip, du$umu alip yine görev ba$ina kanepeme dönüp yumusacik battanyeme sarildim. onlar haril haril hazirlik yaparken kanepemde uzanmis mal varligimi sava$ ve bari$ e$liginde (manidar olmu$ bu bak) sürdürüyordum ki, cevahir eksik bir seyleri almak icin disari cikti. ben de bir silkinip kendime geleyim, kiza azcik yardim edeyim diye toparlandim, battanyemi katladim, elimi yüzümü yikarken tekrar kapi acildi. banyodan cikip salona girince gördüm ki, cevahir'in tamamlamaya ciktigi eksik evren, kadriye, tugba ve murat'mis (:

biraz sonra ferdi'yle marta, onlardan sonra cevahir'in arkadaslari, sonra yusuf, enver ve eda geldiler. öyle cok ve $ahane hazirlik yapilmisti ki hem yiyecekler, hem hediyeler beni ihya etti. böyle orjinal hediyeler icat edebilen arkadaslar konusunda cok $ansliyim. 30. ya$im anisina kocaman, piril piril bir dergim oldu! o gün yanimda olamasalar da "yapimda ve yayinda emegi gecen" kerem, bari$, esra, nesrin, deniz, salih, alihan, idris ve kerstin'i de öpeyim unutmadan.

okurken o kadar cok güldüm ki, üstelik her aksam ayni sayfalari tekrar tekrar okuyup gülmeye devam ediyorum. masallah bizimkiler gecen sene baris icin cikardigimiz gazeteden sonra basin yayinda oldugu kadar casuslukta da isi epey ilerletmisler ((: benim bile unuttugum fotograflar, yazilar var sayfalarda. o kadar güzel bir zamanda geldi ki bu hediye, sanirim dogum günümde almis olmamdan cok daha iyi oldu böyle gec elime gecmesi.

her sayfa, her yazi ayri ayri üzerinde saatlerce konusabilecegim kadar güzel olmus. ama ilk önce sunu söylemek isterim: photoshop harikasi the ranables fotograflarina asiri güldüm ama bir yandan da cok korktum. adeta icimde sessizce yatip hortlamayi bekleyen bir adet tansu ciller var gibi hissettim ((:

o günün sonunda hem dergi, hem arkadaslarim sagolsun kendime epeyce geldigimi farkettim. nitekim pazartesiden itibaren her gün yükselen bir grafikle adam gibi ders calisabildim. yine de her seyi cuma günkü sinava yetistirip yetistiremeyecegimi simdi tahmin edemiyorum.

dergiyi picasa'ya albüm olarak yükleyeyim, oradan okumasi zor oluyor ama hic yoktan iyidir. bugün hepsini yetistiremesem bile gerisi yakinda gelir. amin!

* o günki bütün fotolarda basim önüme egik cikmisim. ya dergi okuyorum, ya pastaya bakiyorum..

yeraltindan notlar

2009-07-29T11:50:00.019+02:00

dün frau top-zek aklimdan gecenleri bi yerlere dökmemi önermisti. aslinda sinavdan sonra yani haftasonu oturup yarim saatimi sadece üzülmeye ayirmami (: , bu arada da aklimdan gecenleri yazmami istemisti ama ben ders calisirken nefes almak icin arada bir kacip kacip buraya gelecegim galiba.

* sacma ama ilk notum sevimli danismanimla ilgili: kadinlar iki soyadi kullanmak yerine iki soyadini birlestirip ne$eli ba$ka bir isim bulsun ve kullansinlar. frau fitzek-toepsch nedir ya? topzek, topkek (hamile oldugu icin daha bi yakisti) deyip cikiliyor sonra i$te i$in icinden. :P

* gecen hafta suratima "bu iliskiyi kurtarmak zorunda degilsiniz, biliyorsunuz degil mi?" dendiginde japon cizgi filmlerindeki gözleri koca koca acarak $a$irma efekti gibi bir "heeaaaaa???" dememek icin kendimi zor tuttum. benim niye aklima gelmedi diye hayiflandim.

* birileri yine benden iyisini söylemis, bugün tesadüfen karsima cikti. sözlükteki sirlar dünyasi hissiyati sasirtmaya devam ediyor. o kadar strong bir presence var ki, vay anasini..

aldatmayacagim bir herif istiyorum

gerçek yüzümle, gerçek ruhumla karsisina çiktigimda çirilçiplak, bana ayçiçeklerinin günese döndügü gibi dönecek, gözlerini içime diktiginde gördügü seylerden igrenmeyecek, ve uzandiginda bütün yaralarimi sarmak için yanima, sifali gülüsüyle bana dokunacak, taniyinca bile yine de sevecek, aslinda benden vazgeçmeyecek birini bekliyorum, anlamina gelir. baska biriyle degil, baska biri görünüp aldatmayacagim, beni ben oldugum için (ve ben olmama ragmen) sevecek birini bekliyorum demektir.

(mylia, 20.09.2005 10:49 ~ 10:52) #8225185

* simdilik son notum da en aciklisi: bu gidi$le seneye geleneksel gerrain $iir ödülleri'nde ba$a oynarim..

...

* gecen hafta bir de "nasil yaptim böyle bir seyi hala aklim almiyor, ben böyle bi insan degilim" dedigimde, "görünen o ki öyle bir insanmissiniz, insansiniz neticede." dendiginde de bir japon olu$um vardi ki hic unutmamaliyim.. "heeeaaaaaa???"

* gecen hafta boyunca zamanimin cogunu mal mal yatip kitap okuyarak gecirmemden ötürü özgürlerin evdeki mal varligini baya arttirdigim konusunda abimle görüs birligine vardik. ouff...

* sürekli "benden nefret ediyo musun?" diye soran birisinin sonunda sizden nefret etmesi garip bir sey.

it's such a shame..

2009-07-24T11:13:00.003+02:00

lakayit bloguma yazacak daha ne "önemli" olaylar varmis megerse. en azindan $ahsim adina..

birkac aydir ortalikta yoktum ya, sebebi belliydi; yine bir stockholm yolculugu ve yeni bir a$k. bu kez $ehre degil ama, $ehrin anlamini tamamen degistiren bir kisiye. 4-5 ay sürdügünü duyunca insanlarin takindigi "eh daha bir sey degilmis" tavrinin aksine "cok sey"di ne yazik ki. ve geriye kalan öyle kocaman bir bosluk ki, simdi onu tanidigim 1 yilin öncesine bile dönemiyorum. cok önceden beri kurdugum stockholm'e yerlesme hayalleri gözüme kabus gibi görünüyor. orada mutlu olabilecegimi hayal bile edemiyorum simdilik. nerede olacagimi ediyorum ki, o da ayri bir soru.. uzak, yakin tüm hedeflerim, hayallerim yok olduguna göre kendime yeni hayaller kurmaliyim artik. bir kez daha..

2 yil önce yine burda sana "kendime yeni bir ben lazim" diyerek degistirdigim her seye bir süre daha mahkumum, ama eninde sonunda yine bir seyler degisecek, simdi icimden gelmese de degistirmeden duramam biliyorum. ve kendimi yeniden sevmeyi ögrendikten sonra, bir baskasini da sevecegim. hem kalbimle, hem aklimla.

.

2009-06-26T01:10:00.004+02:00

sanirim $u lakayit bloguma yazdigim yazacagim bundan daha önemli bir olay yok. michael jackson ölmüs. hic öyle "cocuklugumu yitirdim" gerzekligine girmeyecegim ama, hayal kirikligina ugradim gercekten. cok uzun senelerdir hep saygi kadar, koruyup kollama duygusu yaratti icimde michael jackson. ama kollayamadik i$te, yapayanniz gitti adam sanki. yanina birilerini almasina müsade etselerdi eminim gönüllüler cikardi. ben de elinden tutup yolcu ederdim herhalde, korkmasin isterdim. dünyanin en basarili, en zengin, en bimnemne insani da olsan böyle demek ki bu isler, acinasi olabiliyorsun. demek ki neymis? vay bizim halimize..

varliginla yoklugun öyle bir degil ki, $a$arsin maykil!

veda

2009-03-23T22:51:00.003+01:00

icimdeki cocukca heyecani dirilten battlestar galactica'ya.. ve onunla beraber tam dile getirilemeyecek baska birseylere daha.

cocukken istedigim tüm kitaplari okuyamayacagimi, tüm filmleri izleyemeyecegimi, tüm sarkilari dinleyemeyecegimi kavradigimda hissettigim hayal kirikligi biraz olsun azalmadi bunca yilda. yine de defalarca okumaktan/izlemekten/dinlemekten pi$man olmadigim, hepsi benim birer parcam olmu$ bir sürü eser var. ve bunlardan alintilar yaptigimda, lafin geli$i onlara dair birseyler söyledigimde karsimda bunu anlayan birisi varsa, biyik altindan gülüyorsa (: kendimi o insana daha yakin hissetmemi saglayan..

abimi özlüyorum. birer sözle yüzlerce kelimelik sohbet etmeyi. yüzlerce kelimelik ama icinde bir tek söz olmayan bir sürü sohbet ediyorum her gün. bo$ vakitleri özlüyorum herhalde en cok. yaz sicaginda güne$likler kapali film izlemeyi, yazlikta denize gitmeye bile ü$enip sonra zar zor gidince sevinmeyi, ciplak ayakla ortalikta dola$mayi, kücük $eyleri.

batsin bu dünya!

2009-02-08T23:18:00.002+01:00

agresifim, kompleksliyim, ek$i sözlük yazariyim! alkollüyüm de üstelik! cok kafam bozuk be blog. sen bilirsin niye. cünkü e$$egin $eyinden dolayi, bilirsin. biseyleri beklemekten biktim. bos cabalardan biktim. yapmacik mutluluklardan biktim. beynini aldiran adam olup mutlu mesut yasamak istiyorum. tanidiklarimi tanimamak, yaptiklarimi hatirlamamak istiyorum. neyse parasi vereyim, anla$alim? kücük beklentilerin, kücük hesaplarin adami olup sadece bir gün sonrasini planlayarak yasayip gitmek hic de o kadar kötü gelmiyor simdi. izmir'de yasiyor, herhangi bir iste calisiyor olsaydim yasayacagim o tekdüze hayat da degil istedigim. bir seyleri isteyip onlarin hayalini kurmayi, hep "eksik bir $ey"i arayip, bir gün olacak güzel $eyleri beklemek istemiyorum. ignorance is bliss be blog, bilirsin.

sennheiser

2009-01-21T22:53:00.002+01:00

beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın
denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın
öylesine yıktın ki bütün inançlarımı
beni bensiz bıraktın, beni sensiz bıraktın

ümit yasar oğuzcan

bu $ap$al hallerimi de seviyorum..

l'osservatore romano I

2009-01-21T15:33:00.005+01:00

roma gezisi unutulmamasi gereken o kadar cok ayrintiyla doluydu ki yazmaya baslamaya bile üseniyorum. ama bu kez bu -cogunlukla güzel- detaylari unutmamak icin yazmam lazim. yolculuk ucuzluguyla dogru orantili olarak yorucu ve stresliydi. zaten ryanair ile ucabilmek icin saatlerce yollarda sürünmemiz gerekirken bir de her türlü firsattan yararlanmaya calismalari insani cileden cikariyor. bu kez de avrupa birligi vatandasi olmadigimizdan online check-in olanagindan faydalanamadigimiz icin havaalaninda check-in yaptirip gidiste 10'ar, dönüste 5'er euro ödemek zorunda kaldik. neyse o kisimlar tatsiz ve gereksiz direk termini''ye geciyorum. istasyonda otobüsten indigimizde gece 11'e geliyordu. maryelen'i bulmamiz 5 dakika bile sürmedi. zile basip beklemeye basladik. biraz sonra interkomdan bir erkek sesi "pronto"yla baslayip süper hizli bir italyanca ile birseyler söyledi ve kapiyi acti. fotograflardan da tanidigim güzel bir avluya gectik ama ortada in cin top atiyordu, herhangi bir tabela da yoktu. sonunda yine ingilizce bilmeyen bir amca yardimiyla loredana'ya kavustuk. loredana tahminimden de daha canayakinmis -ve dogal bir canayakinlik bu-. bize odalarimizi gösterip ihtiyacimiz olabiliecek bilgiler ve haritalar verdi. ertesi sabah kahvaltidan sonra solugu direk sokakta aldik. hem de mis gibi bir havada.

hatirladigim kadariyla önce santa maria maggiore'ye girip bir hayran olduk. bu kiliseyi önceki gece birseyler icmek icin disari ciktigimizda da görüp gözümüze kestirmistik zaten. sonra via cavour'dan asagi inip direk foro romano'ya ciktik. zaten bir ucunda piazza venezia, diger ucunda colosseo, forum boyunca uzanan via foro imperia'ya cikinca insan önce bir ne yana bakacagini sasiriyor. caddenin iki tarafinda devasa boyutlarda bir antik sehir var. bu koca arazi icinde neredeyse her dönemden kalinti görmek mümkün. o saskinlik gecene kadar bir kismimiz kaybolmustu bile ((: önce colosseo'ya gitmeyip piazza venezia'dan ve forum'un arkasindan dolasmayi kararlastirmistik. fotograf cekerek ve agzimizi kapali tutmaya gayret ederek saraya kadar geldik. saray'in sagini solunu gezerken de kalanlarimizin cogunu kaybetmistik. marta, ferdi ve ben teraslara cikmayi beraberce basardik. hatta marta ile ben sarayin tepesinde kiyida kösede kalmis kocaman bir kiliseye bile girip bir kez daha hayran olduk. terastan forum'un nefis bir manzarasi görünüyordu. ayrica o terastaki kafeteryada da gözüm kaldi. her tarafi camdan, dinlenmek icin sahane bir yer, fiyatlari da oldukca iyiydi. hatta cok iyiymis yau, sonradan anladim. güne daha yeni basladigimiza üzüldüm dogrusu, bir daha yolum düserse bir kahvelerini icerim (:

terasta ekibin cogunu bulduk, saray fasli bitince asagida diger herkesle bulusmayi da basardik. forum'un cevresinden dolanalim derken epeyce bir oyalandik. iceri girdigimizde hava iyice güzellesmisti. günesli bir havada sevdigin birseyi yapmak kadar güzel bir sey yok! ben az sonra genclerden ayrildim. forum turunu kendim yapip colosseo'a gececektim ki bir ta$in tepesinde bagirip cagiran yakisikli bir cocuk dikkatimi cekti (((: eleman tabi ki tur rehberiydi ve bedava bir tur yapiyordu. hemen pesine takildim. tabi ki tarih askiyla, allah allah! (: 1 saate yakin rehberimizin pesinden forum'u gezip cok güzel bir tur yapmis oldum. ayni sey sonra vatikan müzesi'nde de düsündüm, sirasi gelince anlatacagim: zengin olmayi en cok bunun icin istiyorum. bunun gibi turlar normalde ücretli ama kesinlikle ödedigin her kurusa degiyor. ta$larin veya resimlerin arasinda dola$ip kendi kendine cikarimlar yapmak neree, profesyonel bir rehberden veya bir kitaptan edindigin bilgiler nere. neyse böylece forum'da sezar'in yakildigi yeri, sehrin nasil metrelerce toprak altinda kaldigini vs ögrendim. oradan cikip colosseo'ya gittigimde giris saatinin sonuna 15 dakika vardi. baktim bizimkiler de anca kapiya gelmisler. o kalabalikta birbirimizi bulup iceri hep beraber girdik.

to be or not to eeaaah...

2008-12-10T17:44:00.003+01:00

denyonun biri ve denyo bi gün:

ranable:
yarin da icmem lazim
o zaman ben ders calisiyim simdi
ama önce odayi topliim
soracigima
karnim da ac degil ya tüh
hah
kitapligi düzenliyim
sora calisirim
nasi?

læ:
hahahaha
çok salaksın yaaa
bence odayı toplayıp
bi kahve yapıp hemen derse otur
4 saat ders çalış

ranable:
cüü$
4 saat ne be
bi ömür
...

ranable:
ne izliycem ben simdi odayi toplarken?
csi izlemeye baslayinca hep isi gücü birakip oturuyom
iyi olmuyo o

læ:
ulan izleme bişiy
daha hızlı toplarsın

ranable:
ya ortalii toplarken canim sikiliyi

læ:
kendi aklından düşün

ranable:
hahahahahahah
ne ne ne
ne düsüniyim peki kendi kendimin aklindan?

læ:
film düşün
işte
haayali
mesela ben bugece rüyamda hayvanat bahçesine gidiyodum yeni açılan
orclar vardı olm
çok ayıp ama
at insanlar vardı
filler vardı
bunları düşüneiblirsin

ranable:
öhm
öhöhö öhöm
simdi denizcim
ben yusuf dayimi aradim
sen simdi otur orda
birazdan gelip alcaklar seni tamam mi

læ:
ulan annemde şimdi hadi kalk giyin hadi hadi yusuf dayınlara gitçez diyip duruyo

ranable:
ahahahahah

læ:
aklsjdlkasj
ben de diyorum niye bu kadar ısrar ediyo

ranable:
simdi ben bagirta bagirta müzik dinlicem
at insanlar dedigin centaur mu oluyo bu arada?
onlari düsünebilirim
seviyorum onlari

læ:
orcları sevmiyo musun aşkolsun
centaur deildi ama bunlar
(osurdum)

ranable:
götü insan ba$i at?

læ:
bi at bi insan oluyolardı

ranable:
hmm
(cok iyi etmissin biravo)

læ:
arada centaurlar da olabilir

ranable:
(almanlar osurana bravo gegirene aferin diyolar ya)

læ:
(kötü bi osuruktu, çok kişiliksiz)

ranable:
(olsun kendini gelistirmeye calis)

læ:
(hahahaha)

ranable:
tamam centaurlar ve 2 saat ders konusunda anlastik!

küf

2008-11-23T11:28:00.003+01:00

az önce gaye'yle konustum. haberler iyi diye devam etmek isterdim ama olmadi. zaten kötü baslayan bir sabahti, simdi ortasina dogru da bir gelisme yok. nur$en hanim ölmü$ dedi. onlarin ilkokul ögretmeni idi nur$en hanim. 5-C'nin yani. biz 5-B'nin de en sevdigi ögretmendi o. acayip ne$eli, ufacik tefecik bir kadindi. galiba cok sigara iciyordu. daha o zamandan cildi burus burus olmustu. kisa bakimli saclari vardi, röfle yaptiriyordu sanirim. hep güldügünü hatirliyorum, o yüzden kizdigi zaman gercekten korkar, üzülürdük. ayfer hanim kötü polisse, o iyi polisti. onunla ilgili en net anim, yine bir 1 Nisan'da iki sinifin yer degistirip bir de üstelik siralari ters cevirdigi günden. kendi sinifina girip, arkasi dönük oturan bir sinif bulunca, hele de onlarin kendi ögrencileri olmadigini görünce ne$eli ne$eli gülmüstü yine. kendimizi biraz gelistirmisiz hic olmazsa (:

birden bire ayfer hanim ölürse(? ölürse yazmisim :|) ne olacak diye düsündüm. senelerdir hep böyle hirrss hirrsss diye icten gelen bir öfkeyle söz ediyorum ondan. pisman olacak miyim diye. olacagim herhalde. cünkü kendimi ve bu öfkeyi bir arada düsünmekten utaniyorum, yakistiramiyorum kendime. ama baska türlüsü de icimden gelmiyor. biz daha minicik cocukken hükmetme sevdasini, ayrimciligi, soguklugu icimize isleten kadini affedemiyorum. niyeti iyiymis, oymus buymus, ne olursa olsun. hafizami zorluyorum "bazi" ögrencilere öylesine veya icten gelerek sefkat gösterdigi bir ani hatirlamak icin. aklima gelmiyor. belki haksizlik ediyorum. ama biz onu allah yerine koyarken, o güveni, o teslimiyeti kötüye kullanmis gibi geliyor. daha 6-7 yasinda mini mini cocuklarin anti-adalet duygusunu ögrenmesi fena bir sey.

icimdeki bütün o küflenmis yivi$ yivi$ (: duygulari buraya dökmek istemiyorum cünkü gercekten haksizlik olacak. muhakkak bize ögrettigi güzel seyler de olmustur. en azindan adaletin, dogrunun, mükemmelin teorisini ögretti, onu biliyorum. ve bunlarin hic bir zaman yeterince uygulanamayacagini da. karsimizdaki ayfer hanim olmasaydi nasil cocuklar, nasil büyükler olacaktik onu merak ediyorum bir de en cok.

nur$en hanim'a sevgilerle.

many years have passed since those summer days

2008-10-20T23:48:00.006+02:00

birkac sene önce bir yaz günü, tüketmek üzere bir sarki secmem gerekmisti. o gün boyunca sadece bu tek sarkiyi dinleyecektim, icimdeki karanliga o eslik edecekti ki, bir daha duydugumda gözümü dolduracak sadece bir tek sarki olsun. feda edilemeyecek kadar da cok sevdigim bir sarki olmaliydi bu, asagisi kurtarmazdi. arkadasima veda ederken herhangi bir yoldas vermezdim yanina, özel birisi olmaliydi.

sting'in cok sevdigim bir sarkisinin, fields of gold'un eva cassidy yorumunu sectim. evet biraz kendimi de düsündüm muhakkak, zaten her dinleyisimde icimi sizlatirdi bu güzelim sarki. eva cassidy 33 yasinda kanserden öldügünde geride biraktigi güzelliklerden sadece biri, benim en sevdigim.

aradan 3 yildan fazla zaman gecti. sarki mp3'lerim arasinda hep durdu ama oldu da shuffle fonksiyonu bir azizlik ettiyse bile bir yanima birsey olmus gibi panik icinde degistirdim sarkiyi bir iki saniye icinde. sadece bir iki kez gittigim yerlerde kulak misafiri oldum, masadan kalktim kactim genelde.

bu aksam sözlükte $ukela bir entry ile karsima cikti eva, baktim yüzlesme vakti gelmis. basbasa oturduk, ufuk'tan bahsettik. ben simdi size eva'dan bahsediyorum, o arkada sarki söylemeye daldi.

you'll remember me when the west wind moves
among the fields of barley
you can tell the sun in his jealous sky
when we walked in fields of gold

yüzüme rüzgar degen günesli günler en sevdiklerim oldugu icin mi bu sarkiyi bu kadar seviyorum?

istediğim aslinda çok değil

2008-07-24T14:00:00.012+02:00

aslinda sayfayi acarken yazacaklarimin bununla hic alakasi yoktu, rock werchter'den, sinavlardan, türkiye planlarindan bahsedecektim. ama müzik calarin rastgele seciminden yavuz cetin cikti geldi "sadece senin olmak istedim" diye.

her$eyi dogru gibi olan parcalardan bu. $urasi da $öyle olsaydi, sözleri de biraz $eymi$(?) gibi yorumlar gereksiz. bu kadar naif olu$u yavuz cetin'in söyleyi$inden mi yoksa? hele a$ik olup hissederek söylüyor oldugumu hayal ediyorum da, suratimda salak bir gülümsemeyle.. hevesleniyorum.

söz müzikten acilmi$, $arki da onbe$inci kez dönüyorken rock werchter'den bahsedeyim ben de size. o kadar kazancli ciktim ki festivalden hangi birini sayayim bilmiyorum.

dinlediklerimi kisaca bir yazayim önce:
1.gün:

mika: pop müzigimizin ne$eli ismi eglenceli sayilirdi ama büyülemekten de epey uzakti. bir ara öyle ayakta dalmi$im. konserin ortasinda yagmur baslayinca önümdeki insanlarin cogu cikip gitti, ben de zafer'in poncosu sayesinde bir sonraki lenny kravitz konseri icin güzel bir yer edindim.

lenny kravitz: i$te sözlükte büyüleyicinin taniminda yazan adam. o nasil bir karizmadir, auradir arkadasim, naptin sen demek istiyorum kendisine. onbinlerce insan, kadin erkek herkes bir gülümsemesiyle kendinden geciyor. dakikalarca sarkilara eslik ettik, ellerimiz aciyana kadar tempo tuttuk. yagmur camur filan unutuldu gitti. simdi biraksan 3 saat daha konusurum ama dur.

r.e.m.: cogunu kalabaliga karismadan, standlardan birinin kenarina oturup izledim. adamlar ya$landi artik cok hoplayip ziplamayiz diye düsünmüstüm ama gayet iyiydiler. sahne $ovu tahminimden bayagi daha iyiydi. onlarin degil de kendinin ya$landigini ilk günden hissetmek iyi olmuyormus be.

the chemical brothers: dupdupdupdup DON'T HOLD BACK! .. GALVANIIZEE... diriririri.. simdi ben girisi böyle yapinca cok etkili olmadi evet. ama orda galvanize'in muhtesem bir yorumuyla bir girdiler ki konsere, düsününce tüylerim diken diken oluyor hala. inanilmazdi. sonuna kadar yerimde durmadim, ayaklarimin agrisina filan bakmadan hoplayip zipladim. the time has come to ...

2.gün:

slayer: evet slayer! ne alaka de mi? ama memnuniyetle. bir efsaneyi daha gördüm, belli bir mesafeden hürmetlerimi ilettim. devrim abimi andim bolca (:

air traffic: aslinda ilk gün ilk gruptular, ben tembellikten bunlari kacirdigima üzülüyordum ki son anda konserini iptal eden babyshambles'in yerine yeniden sahne aldilar. kacirdigima üzülmem gerekirmis gercekten. bayaa hosuma gitti. mp3'leri detayli özümseme icin arsivimizde yerini alacak en kisa zamanda.

jay-z: bir takim dallama arkadaslarla birlikte girdigim kalabaligindan kisa sürede kactim diyeyim yeter. fazlasi gereksiz.

duffy: mercy'yi dinlemek icin beklemek bile degerdi ama genel havasi iyi ho$ bir abla bu. bi kere seksapel denen $eyin elle tutulur bir hale geldigini gördügümüz ablalardan. yalniz amerikan filmlerinin klasik yol kenari diner'larinin garsonlarini andiran(evet!) sesi ve yorumu hic degismiyor, sarkilarin hepsi de cok vurucu degil. amy winehouse'la karsilastiranlar yersiz isler yapiyor özetle.

the verve: the verve'de hayal kirikligina ugramam biraz da benim sucum sanirim. cok bilinen birkac parcalari haric hazirliksiz gittigimden midir nedir, sevdigim ama beni cok sarip sarmalamayan bir tarz dinlemis oldum. sahnede oasis var ama bildigim sarkilari calmiyorlar hissiydi genel olarak.

hot chip: neil young'i kacirdigima üzüldüm diyemiyorum bile, öyle eglendim. bu festivalde beni aslinda dans müzigini sevdigime inandiran gruplardan oldu hot chip. degisik bir seyler gerekiyormus bana! eue ve 2 sevimli amerikali hatunla (trias? ve stephanie) gitmek de kesinlikle en dogru karardi.

moby: moby'yi severdim. simdi hastasiyim. sahnede kral bir band, o karizma sesin sahibi zenci abla ve accayip canayakin bir moby vardi. yine bir gece önceki gibi enerjimin son kirintilarina kadar hoplayip zipladiktan sonra kendimi cadira atip sizdim.

3.gün

the hives/editors/kings of leon: bu ücünü de erdem ve burak'la takilirken belli bi mesafeden "iyiyi aferim" diyerek izledim. hastasi olmadim ama takip edecegim sanirim.

simdi geliyoruz dilimin tutuldugu, sonra acilinca durduramadigimiz noktaya.

ben harper & the innocent criminals: ben harper'a cok saygi duyuyordum, yeterli degilmis.

sigur rós: :|

radiohead: .

sanirim bu günle ilgili baska bir yazi yazmam gerekecek.

4.gün:

john butler trio: festivalin bana kazandirdiklarinin en iyilerinden. eue'nin önerisiyle bir bakayim deyip baska yere gidemedim. devotckha kacmis oldu böylece ama olsun, evde de bir bebotchka var. ihihih (:

anouk: oradaki bütün hatunlar büyüyünce anouk olmak istediler, hissediyorum bunu. $ahane bi abla ya.

grinderman: tamamen güzel bir tesadüf sonucu bunun nick cave'in yeni grubu oldugunu ögrenip sevine sevine izledik. adamin deli oldugunun iyice bilincine vardim. kankalari da aynen öyle. bir de oldugundan yasli görünmek icin kasan rock yildizi bir bunu biliyorum ben. cok acayip bir adam ya. saygilar.

kaiser chiefs: fazla enerji dolu bir grubumuz. baya egleniyorsun dinlerken ama bitince de unutuyorsun. öyle görünmeseler de festival grubu gibiler daha cok. bunu kisa kesip justice'e gittik bir süre sonra. rubyrubyrubruby!

justice: bu abiler de acayip costuran, insani yerinde durdurmayan bir müzik yapiyorlardi. dens, dens, dens kivaminda ciktim ya $u festivalden, bravo hepsine. yalniz aldigim duyumlara göre biz marquee sahnenin cadirinin disindayken sembolleri olan normal haci, gamali haca cevirip biraz tatsizlik yaratmislar. bu konuyu arastiracagim.

beck: araba farina bakan tavsan gibi, sevimli, naif, bizden i$ik yillari uzaktaydi beck. seviyorum. o beni hic sevmiyor. ibo girdi burda araya. dur beck'le devam edeyim. cok güzeldi cok. insan kendini evinde hissediyor.

nightwish: festivalin son konserinde deus'a karsi tercih ettim nightwish'i. evet emre, alper ve kerem'e gönül rahatligiyle gittim diyebilmek icin. canli izlemek icin oldukca iyi bir gruplar aslinda. seyirciyi de i$in icine güzel katiyorlar. karizma ve sahne $ovu yerli yerinde. yalniz sonradan bu saydigim isimlerle de konusup onay aldigim gibi, yeni solist ablada bir türk halk müzigi kani var ki sormayin gitsin. mikrofonu elde sallayisi, elini seyirciye dogru uzatip acip kapatarak alki$ isteyi$i, yumrugunu beline koyup kalca kivirmasi(sibel can hareketi diyor alper buna:)) her$eyiyle trt'den firlamisti bu sevimli insan. eglendim evet.

daha yazilacak o kadar cok $ey var ki, yaziyi iyice okunmaz hale getirmeden burada kesip sansimi baska bir gün deneyecegim. zaten 3.günle ilgili anlatmaya baslarsam kim tutacak beni merak ediyorum.

yavuz cetin arkada ayni $arkiyi söylemeye devam ediyor. delirmi$ olabilir miyim?

hiphizli

2008-06-30T19:52:00.005+02:00

ne mi? hayat ulan!

daha dün hevesle bekledigim bir sürü sey varken, baktim kopenhag'a gidip gelmisim, dogum günüm gecmis, ispanya sampiyon olmus, aylardir beklenen rock werchter'e 3 gün kalmis. ona da gidip gelince, pompei'nin son günleri sona erip asil beklenmesi gereken sinavlara sira gelecek ve ben hanyayi konyayi görecegim(bzw. ak göt kara göt meydana cikacak!!! annemi saygiyla aniyorum:).

evet önce kopenhag! yine beni hayal kirikligina ugratmayan bir iskandinav harikasi. kücük bir sehir, öyle ki ozan ve özgün abla'yi beklerken dur biraz turlayayim deyip 3 saatte sehrin neredeyse tamamini gezmisim. sonraki 3 gün de ayni yerlerden 30 kez gecmis oldum böylece. ama fena mi oldu, yoo..

gayet sevimli ve güzel bir yermis. hele 2 kafa yol arkadasi olunca dadindan yenmedi. canimizin istedigin yapip, istemedigini yapmadigimiz ve nasil olduysa bunlarin hep birbirini tuttugu 3 gün gecirdik. bir tek dolap kadar hostel odamizda hic resim cekmemis oldugumuza yaniyorum. evet odada 3 yatak vardi ama hepsi üstüste ranza seklindeydi ve odanin geri kalaninda her sey hobbit usulü minyatür olmasina ragmen ücümüz de ayni anda hareket edemiyorduk. ranzanin benim yattigim 3.katinda her hangi bir koruma önlemi filan yoktu. asagidaki yataklarin arasi da o kadar alcakti ki her an yukaridaki yataga kafa atip pekmezi akitma tehlikesi vardi. ama biz zaten gün boyu kilometrelerce yürüyüsün ardindan kütttüükkk gibi uyuduk desem yeridir.

gezinin highlightlari $öyleydi:
* tren yolculugu bel tutulmasina ragmen cok yerinde bir kararmis. biri norvec'li biri güney afrikali 2 tane acayip tatli hatunla tanistim, her seye ragmen 8 saat uyudum ve sehrin merkezinde iniverdim.

* yukarida resmi görünen nyhavn yani yeni liman hakikaten pek tatli bir yer, orada bulundugum süre icinde sanirim 5 kez filan dönüp dolasip burayi gördüm, oturdum, yedim, ictim. ozanlari beklerken yaptigim ilk kisa turda nyhavn'a denk geldigimde ortaokul ögrencilerinden olusan kocaman bir caz orkestrasi harika parcalar caliyordu. ama en güzeli ücümüzün beraber kocaman dondurmalari alip ayaklari suya dogru sallandirarak aylaklik ettigimiz zamandi. i$te tam o ara esyalarimi döke saca cöp kutusu arayisim ve en sonunda türk bir adamin olaya müdahale etmek zorunda hissedip "cöp burda!" demesi de nyhavn'in highlighti idi sanirim (:

* christiania'ya girisimiz $anina yarasir sekilde gayet olayli oldu. biz kapisina vardigimizda bir polis ekibi de minibüsten inmis iceri giriyordu. polisin girdigi yerde bize zarar gelmez diye düsünüp arkalarindan segirttik. polis yaklasik 30 saniye icinde ciglik cigliga bagirip tepinen genc bir kizi paketleyip disari cikartti, aldi gitti. biz de pissssmillaahir.. diyerek devam edip iceride hizli bir tur attik, sinekli arka patikadan cikip izimizi kaybettirdik (:

* ben tam yakisikli kanocuyu keserken ceke ceke olay mahallinden götüren ozan ve özgün abla'yi buradan bir kez daha kinamak istiyorum. insan böyle böyle evde kaliyor i$te kardesim!

* inanilmaz türkiye-cek cumhuriyeti macini izledigimiz irish pub'a ve orada co$an türk arkadasa da buradan selamlarimi gönderiyorum.

* kopenhag'da bahsedilmesi gereken o kadar cok ayrinti var ki, sanirim ü$enecegim. ama kücük deniz kizindan bahsetmeden $urdan $uraya gitmem. kücükken walt disney ansiklopedisi'nin masallar bölümünde bir tam sayfa resmi vardi bu kopenhag'li deniz kizinin. bakar bakar üzülürdüm. bu arada bu konu cok önemli: hadi andersen manyakmi$, tutmus kücücük cocuklar icin böyle bir masal yazmis, ama nesillerdir bir tane akli basinda insan da cikip "bu masal cocuklarin ruh sagligini bozar, anlatmayin ulan!" dememis mi merak ediyorum. i$te böyle freudian sebeplerden ötürü andersen'in deniz kizini görmek benim icin cok güzel oldu. simdi bir de walt disney ansiklopedisi'nin uzay cildinde 2000 yilinda ayda kurulacagi iddia edilen cam kubbeli hayvan gibi $ehirleri gördüm müydü, artik gözüm acik gitmem!

kopenhag i$te böyle. ardindan biliyorsunuz, yine bir mucizevi hirvatistan ve hayasizca bir almanya maci oldu. dün ispanya almanya'yi yenerek sampiyon oldu da icimin sizisi bir parca dindi.

cuma aksami da dogum günümü bekledigimden cok daha kalabalik ve neseli bir sekilde kutlayip bir sürü hediye sahibi oldum. acik havada, su kenarinda kutlayacagim diye tutturdugum icin bir de soguk alginligi sahibi tabi. ayni gün ozan'dan da hediye gibi bir haber geldi, eindhoven'daki philips'e kabul edilmis. artik bizi zor tutarlar. ben karismam, gezilmedik yer kalmayacak!

deriiin duygulaar

2008-06-12T17:02:00.002+02:00

bugünlerde yine yavaa$, sakiiin ama heyecan dolu günler yasiyorum. avrupa kupasi sayesinde zaten bir heyecan dalgasi geldi ortama, ona bir de kopenhag yolculugu ve rock werchter beklentileri eklendi. ne? sinav heyecani mi? eöö.. olacak olacak, o da olacak.

dün aksam isvicre türkiye maci'ni bel tutulmasi/akut lumbago/hexenschuss yüzünden evde asagi yukari 30 almanla birlikte izlemek zorunda kaldim. 1'i haric(aa acaba kim?:) hepsi isvicre'yi tutuyordu. son dakikada arda'nin golüyle nasil mutlu oldum, nasil $i$tim anlatmam mümkün degil. eheh hala düsündükce istemsizce gülümsüyorum.

evet, dedigim gibi belim tutuldu ve yarin önümde 10 saatlik bir tren yolculugu var. her duyan nasil becerdin mealinde sorular soruyor. ben de baska sebep bulamadigim icin sucu cevahir'in üstüne atmaliyim :) sali aksami özgür'le cevahir'i yemege cagirdim. onlar hep beni doyuruyor a$ evi gibi, bir gün de ben hizmet edeyim dedim. kirmayip geldiler sagolsunlar. cevahir gelirken evde yaptigi leziz zeytinyagli dolmalardan getirmis. ben de senelerdir vaadettigim keki büyük mücadeleler sonunda yapmi$im. hayatimin ilk keki. tam sandigim malzemeler bozuk mu cikmadi, kek kalibi keki mi akitmadi falan filan derken bir sekilde ortaya görüntüsü cok istah acici olmayan, tadi da muallakta bir eser cikti. buraya kadar her sey tamam. asagi yukari $öyle bir diyalogumuz oldu cevahir'le:

- pasta nerde?
- $u dolapta.
- hmmm ama tadi güzeldir kesin..
- hahah yani berbat görünüyor, teselli etmek istedin öyle mi? biravo!
- ay yok yaa, hani yaparken biseyler oldu dedin ya.
- görüntüsünden bahsetmiyodum ben!
- ...
- ya sanki sizi ac birakacagiz, niye getiriyorsun dolmalari?
- valla bekledigimizden iyi agirliyorsun, baya bisey varmis..
- nasi yaa? ulan her gelisinizde yarim yamalak mi agirliyoruz ne demek bekledigimizden iyi? ne bekliyodunuz?
- ahaha yok yaa, ben memnunum halimden.
- ulan!? giderek batiyosun ha!?

o arada ben bir asabilestim sanirim o anda bir sinir sikismasi olayi yasadik ve tataaa hexenschuss :) sali aksami bunlar oldu, mutfakta baslayan agrilar ertesi sabah da sürdü. öglen yemeginde nina ve martin'le yemekhanedeyken yari oturur yari ayakta idare edip ise gittim ama baktim olacak gibi degil. vanessa'yi bo$ bir odaya cagirip bir muayene yaptirdim. belimde olmamasi gerek bir yerde komik bir cikinti var. agrisi da cekilir gibi degil. 1 saatlik isyeri ziyaretinden sonra hastaneye gittim, giderken sorumlulara da haber verdim :) cevahir evdeymis sagolsun vinn diye kostu geldi. epeyce bir doktor benali'yi bekledik ama degdi. ho$sohbet ve yardimsever bir insandi. hem icimi rahatlatti hem de cuma aksami cikacagim 10 saatlik yolculugu ve bol gezmeli kopenhag haftasonunu atlatmam icin gerekli ilaclari hemsirelere caktirmadan oldugu gibi tedarik etti.

taksiye atlayip eve geldim, isvicre türkiye macini cok hoplayip ziplamadan izledim ve o saatten beri de yatiyorum neredeyse. 24 saate filan tekabül ediyor yani. yarin sabah agrilar gecmis olmazsa david'i arayip ise gelemiyorum evden calisabilir miyim diye soracagim.

aa ama saat kac olmus, maclar baslayacak. daha yazacak cok sey vardi: tugrul türkiye'ye döndü , kivanc isvicre macini canli izledi, cumartesi sabahi ozan'i görecegim, evren parmagini kirdi!!! bi ara geleyim bu konulara. bugünlük cok bile yazdim.

öyle üzgünüm ki!

2008-04-30T00:02:00.004+02:00

evet öyle üzgünüm. o kadar tatsiz tuzsuzum. niye oldugunu düsündükce daha da üzülüyorum. ben ki kendimi senelerdir fanatizme uzak, futbolun sadece tatli tarafindan faydalanmayi bilen bir insan olarak gördüm. ben ki "yenersek cok sevinirim, yenilirsek cok üzülmem" tribi attim senelerce. iste! o kadar üzgünüm ki, bu kadar eften püften bir seye, bu kadar üzülebilir bir insan ancak.

canim barcelona, bu aksam manchester united'a 1-0 yenilerek, aslinda hic de fena olmayan bir macla, "güzel bir futbol aksaminda", sampiyonlar ligi'ne veda etti. böyle bir sonucu daha kuralar cekildiginde bekliyor olmam da bir sey degistirmedi. nasil, bu ihtimalin ne kadar düsük oldugunu bile bile fenerbahce'nin chelsea'yi gecebilecegini umut ettiysem, barcelona'yi da finalde görmeyi umut ettim, olmadi. ama bu kez ihtimaller, umutlar daha büyüktü ki, üzüntüm de daha büyük oldu. fenerbahce icin ceyrek finalde chelsea gibi bir takimi bir kez alt edip elenmek bile basariyken, barcelona seneye kimsenin hatirlamayacagi bir sonucla evine döndü. neyse, bunlar zaten belli seyler.

peki ben bu ic sikintisini ne yapacagim simdi?

mactan sonra kendimi biraz yepisyeni yazicimla ders notu yazdirarak oyaladim. yepyeni ve pespembe cep telefonumdan müzik dinledim:) simdi yataga girip csi izleyerek uyuyacagim. bu kombonun ardindan gece rüyamda kagit kesigiyle öldürülmüs man u oyuncularinin katillerini ararim artik.

üzülüyorum ulan!
:.(

tatli cok güzel $ey!

2008-01-03T00:06:00.001+01:00

2 cift lafim var; birincisi annemden irmik tatlisi tarifi, ikincisi melih cevdet'ten yasamak üzerine bir $eyler..

biiir: yilbasi partisine götürmek icin kisir veya tatli yapayim dedim, sonra tatli daha kolay geldi, hemen "aney"e irmik tatlisi tarifini sordum. bak yaziyorum ama gopirayt ülük ona göre..

"1.5 su bardagi seker (ben bunu alman usulü daha az tatli olsun diye 1 bardak aldim)
1 su bardagi irmik
1 yumurta
1 litre süt
1/2 paket margarin (bu kismi da margarinim olmadigi icin daha az tereyagiyla degistirdim)
(hindistan cevizi rendesi) & tarcin

önce sekerle yumurtayı cırp, sonra süt ve irmigi kat. orta ateste karıstırarak pisir. zaten bir muddet sonra koyulasır. iyice koyulasınca yagı kat, sonra koyacagın kaba (mesela kek kalibi, olmadi borcam türü bir sey) bosalt sogusun o kadaaar."

iste böyle. neticede $ahane oldu, biz de partiye götürmekten vazgecip hepsini evde yedik (bkz: yedik onu biz) (:

gelelim ikiye: pek fazla olmayan siir kültürüm icinde en sevdiklerimden biri. her okudugumda icimi mutlulukla, umutla dolduran cok $ahane $iir. biz insanlar da bazen pek naifiz canim..

çok güzel sey

yasamak güzel sey dogrusu
üstelik hava da güzelse
hele gücün kuvvetin yerindeyse
elin ekmek tutmussa bir de
hele tertemizse gönlün
hele kar gibiyse alnin
yani kendinden korkmuyorsan
kimseden korkmuyorsan dünyada
iyi günler bekliyorsan hele
iyi günlere inaniyorsan
üstelik hava da güzelse
yasamak güzel sey,
çok güzel sey dogrusu!

melih cevdet anday

günaydin!

2008-01-01T13:10:00.000+01:00

havai fi$ek süper bi$ey. bana alik alik bakmak fiilini yasatan az seyden biri. yeni yila gözü yasli giriyordum az kalsin, hemen imdadima kosup ortaligi duman ettiler. neyse ortalik cok daginik biraz is yapayim ben.

jag aelskar sverige!

2007-12-29T17:07:00.000+01:00

bir önceki gönderimde yine isvec de isvec diye kafa skip "sich wohl fühlen"i anlatmaya calismistim ya, az önce eski entry'lerimden birinde die ärzte'nin jag aelskar sverige sarkisiyla karsilasinca bayagi güldüm kendi kendime. sarkida "da fühle ich mich wohl" diyip, dalga gecerce (40 derece, sahil, palmiyeler, egzotik meyveler..) isvec'i ne kadar sevdiginden, ne sahane bir yer oldugundan vs vs bahsediyor ve söyle bir sözü var "ein gottverdammtes wohlfühlland". dublaj türkcesiyle cevirmeye kalkarsak "lanet olasi bir huzur ülkesi!" :)

uyanali 4 saat oldu, hava coktan karardi bile. hic aydinlanmis miydi ki? ders calismam gerekiyor ama icimdeki bu ne$e, sikinti, sabirsizlik ve tabi ki tembellikle ne kadar basarabilecegim bilmiyorum. ne$e, aylardir üzerimden atamadigim o sacma mutluluk hissinden; sikinti, yapmam ve yapmamam gerekenlerden; sabirsizlik, ince i$ten:); ve tabi ki tembellik, fabrika ayarlarindan.

internette mesgul olacak seyler giderek azaliyor, ders calisma ihtimalim artiyor böylece. baksana bloguma bile yazdigima göre internette ilgimi ceken seyler bayagi azalmis demektir(: bugünlerde dilara'nin hindistan günlügü'nü okumayi seviyorum. okudukca gezesim gelmesin de.. banka hesabina bakinca sezonu uzun süreligine kapattim gibi görünüyor. gezeceksem mutfagi banyoyu filan gezeyim bir süre.

sanirim yakinda yine görüsürüz.

das wiedersehen

2007-12-05T06:21:00.000+01:00

özlemi$im. kendini hatirlamak icin iyi bir yöntem bu blog i$i. öyle hizli degisiyorum ki onca beni akilda tutmak zor oluyor. bak en son ne demi$im: "bugün yine güzel bi karar aldim, yurda tasinayim da bu seneyi biraz okul ve derse yakin gecireyim diyorum. hayirlisi mayirlisi.. ne olacak benim bu önemli kararlarim ya? :)"

bu kez gülümseyerek, ba$im dik bahsedebilirim önemli kararlarimdan. cünkü ne yapip edip yurda ta$indim bunu yazdiktan bir süre sonra. hatta 3 ay olmu$ bile, $a$ilacak $ey. zaman bu kadar hizli gecmese iyi olacak galiba. hayir bir $ey degil, sinavlar cok cabuk gelip kapiya dayaniyor, yoksa neyse ne (:

yurtta hayat gayet güzel gidiyor, bazen daha önce yapmaliymisim bunu diyorum ama her i$te bir hayir vardir ya, daha önce tasinmaya kalksaymisim bu kadar sevecegim, iyi anlasacagim ev arkadaslarim olmayabilirdi belki. $ansim yaver gitmeye devam ediyor anlayacagin. utanmasam insanlardan yana hep $ansliyim diyecegim, yaralarim kanarken sarkastik oluyor.

güzel $eyler olmaya devam ediyor. haftasonu yine stockholm'deydim. morot'la beraber, yine emre'de kaldik. morot'a bildigim yerlerini gezdirdim, cok yeni $eyler görmedim yani. belki o yüzden bu kez eski tanidiklar gibiydik. sokaklarini, meydanlarini, t-bana'sini bu kadar iyi tanimama ben bile $a$irdim.

ki$in "bir deneme yapmak" istedigim stockholm'ü yine de kar altinda göremedim. morot'a da benim gibi istanbul'u animsatti. ben slussen'i eminönü/sirkeci diye tanitmasam da öyle olurdu gibime geliyor (: ne karli, ne ye$illiydi $ehir. morot $ehri güzel zamaninda göremedigini varsayiyor bu yüzden. yine de benim icin güzel kelimesini hakeden ne cok $ey var orada. almanlarin "sich wohl fühlen" dedikleri $eyi i$te orada tamamen hissediyorum. ne sadece huzur, ferahlik, rahatlik; ne de tanidiklik, bildiklik hissi.. $imdi sözlükten baktim da, gönenc güzel bir kelimeymis, sözlük anlami kadar -belki daha cok- tinisi da anlatmak istedigim $eye yakin.

vasa müzesi bende yine ilk görüsümdeki kadar hayranlik uyandirdi. cocukken hayalini kurdugum her $ey gibi vasa. daha dogrusu kar$isina gecince kendimi yeniden cocuk gibi hissettiriyor. o kadar büyük, o kadar fantastik, o kadar güzel* ki cocukken inanip hayran oldugum sadece hayalini kurdugum masallarin vücut bulmu$ hali gibi. yeniden bir $eyler cizme istegi uyandiriyor dü$ündükce.

aa ilker uyandi!

günaydin!

* estetik kelimesinin eski türkce'deki karsiligi "bedii"ymi$, vay anasini..

dogum günü

2007-07-12T22:38:00.000+02:00

bugün de annecigimin dogum günü idi i$te. az önce kamerayla kisa bir görüsme yaptik, "nice yillara, kutlu olsun, hep hep beraber kutlayalim, seni cok seviyorum annecim"i en sonuna sikistiriverdim lafin. kazmalik var ya serde, kocaman sevgileri anlatmasi da anca bööyle bir cirpida oluyor, oluyor ya ona bak. buraya da bir dolu yazacaklarim vardi ama bak yine deminki laf salatasi arasinda kayboluverdi.

birileri yine kizacak yazmiyorsun diye. ama farkettim ki insan en cok yalniz hissederken/hissedebilirken yazi yazabiliyor. bir vapurda yüzlerce insanin arasinda "yalniz" otururken, bir kafede birini beklerken, gecenin bir vakti odamda, orada burada yazmak hic zor gelmemi$ti. sonu oldugunu bildiginde yalnizlik pek ho$ $ey. burada ise öyle dipsiz ki, kacayim, görmeyeyim derken kafami acayip me$guliyetlerle doldurup iki cift lafi bir araya getiremiyorum diyeyim.

bugün yine güzel bi karar aldim, yurda tasinayim da bu seneyi biraz okul ve derse yakin gecireyim diyorum. hayirlisi mayirlisi.. ne olacak benim bu önemli kararlarim ya? :)

bugün güzel bi gün

2007-06-27T19:32:00.000+02:00

sevimli bi gün.

insan dogum gününe de bir kac not düsmeli canim. o sebepten ben bu yaziyi simdiden parselleyip mangalima gideyim, gelince de güzel kafayla allah ne verdiyse artik..

$erefeee...

..oivavoivavoivavoi..

2007-05-26T23:31:00.000+02:00

eglence diye ben buna derim. dün aksam köln'de, mini mini bir klüpte, biz bize nasil eglendigimizden bahsediyorum. dün oi va voi'yi ilk kez canli izledim, kahpe kader bir terslik cikarmazsa son da olmaz. eglenmekle de kalmadik, ne kadar eglendigimizi grup elemanlarina bile gösterdik.

tabi emegi gecenleri de burada anmak isterim. sponsorumuz serdar konser biletlerini aldi ama son anda bir zamanlama talihsizligine kurban gitti, böylece en kisa zamanda bir oi va voi konserinde daha boy göstermemiz icin gecerli bir sebebimiz de oldu. anil bey & deniz hanim sagolsunlar (iki ki$ilik ismi olunca insan acaba az zamanda daha cok is mi yapiyor diye düsünüyorum bazen. kiz $izofren olacak:) getirdigimiz beyaz tisörtlerin üzerine grubun ismini yazabilmemiz icin cok sahane renkleri olan 2 tekstil kalemi getirmisti, biz de konusturduk tisörtleri valla. $ekil 1a'da görebilirsiniz. konser sirasinda desperados'larimiz zafer'den(bu hareketiyle uykulu unutkanligini tarihe gömdü:), fotograflarimiz ise (her ne kadar köln'de rana'yla konser izlemek gibi tasvip edilemeyecek bir davrani$a imza atmis olsa da:) emre'dendi. konser sonrasi kalacak yer sponsorlugunu da son kez sayin ezer yapti, "her birimizin ortalama iki$er kral arkadasi oldugu $u günlerde" kadroda yerini korudu. :)

neyse uzatmayayim, erkenden gidip en öne yerlestik. sahneye yakinligimizi galiba tarif edemeyecegim, $öyle söyleyeyim; durdugum yerden solistin mikrofon ayarini filan rahat yapabiliyordum, elimi uzatsam kizi tutuverecektim, nitekim önündeki sarki listesini alip üzerine ladino song bile ekledim bir ara ama yemedi hehe :) konser boyunca hop! zip! o kadar oynadik ki konserin sonunda muhabbet ettigimiz grup elemanlarindan lemez türk oldugumuzu ögrenince "zaten anlamistim alman olmadiginizi, cok oynadiniz :)" bile dedi. kemanci abla anna phoebe'nin canliligi ve avrupa yakasi'ndaki selin'in deli deli hareketlerine benzer tavirlariyla hastasi oldum. yari alman olduguna inanmak zor. ama ben de kendisinin yalancisiyim hehe, $akir $akir da almanca konu$uyor vallaha. solist abla alice icin ne diyecegimi bile bilmiyorum, hatunun gercek olduguna inanmak bile zor. bebek gibi bir cehre, melek gibi bir ses. allahtan erkek degilim diyor, kendisine buradan öpücüklerimi gönderiyorum. tabi her ne kadar hatunlari kadar olmasa da grubun erkek elemanlari icün de buradan toptan bir helal cekiyorum. hepsi birbirinden merdane, acayip tatli, acayip becerikli $ahislar. sözün özü bunlari bir daha görmezsem gözüm acik gidecegim.

aslinda konserde benim icin degisik bir ayrinti daha var. bu da benden baska kimseyi ilgilendirmez ya, bu sayfa da benden baska kimse icin degil zaten, hemen yaziyorum. eskiden böyle cok eglendigim, cok sevdigim yerlerde, mesela müzigini cok sevdigim bir grubu dinlerken, muhtesem bir manzara karsisinda, cok önemli bir olayi canli izlerken vs. hep icimde bir burukluk olurdu: "ke$ke $u da olsaydi, bu da görseydi" diye, hatta konserdeysem bu müzigi cok sevdigini bildigim bu $ahsi arar ona da dinletirdim. ($u veya bu yerine bir sevgili, dost, arkadas, abi, kuzen vs ismi gelebilir.) bu kez aklimin ucundan bile gecmedi böyle bir $ey, ta ki deniz salih'i arayip refugee'yi dinletene kadar, ki bu da konserin sonuna tekabül ediyor. anca o zaman aklima "aa böyle de bir $ey vardi dü$üncesi" geldi, fakat o "his" yine de gelmedi. i$te o eski ben, buna bile üzülürdü ama venom'a dönüsmekte olan yeni ranable'den böyle bir tavir beklemiyorum tabi. bir de üstelik ne$emden bir $ey eksilmedigi icin seviniyor muyum ne? bu da böyle bir animdir. bu husus aslinda kafami bir süredir kurcalayan bir odunla$ma hikayesinin parcasidir ama $u anda konuyla ilgili net bir yorum yapamayacagim. devamimi merakla bekliyorum.

of tokyo'da saat kac oldu ki ya?

a$ik oldum!

2007-05-20T23:33:00.000+02:00

evet müjde! sonunda! hatta insan cok sevdiginde sevgisinden korkar ya, öyle sacma, öyle gerzekce bir sevgi. sebebi olmasi gerekmeyen, insanin ba$inda kavak yelleri estiren bir a$k bu belli ki. i$in kötüsü insanlar habire "neden, niye, nesini sevdin ki?!" diyorlar durum böyle olunca. hayallerini, niyetlerini illa bir sebebe baglaman gerekiyor. bir de üstelik sanki sen hic dü$ünmemi$sin gibi "ama $u kusuru var, bu bilmemnesi var" diye, seni aslinda "yanli$larda" olduguna inandirmaya cali$iyorlar agiz birligi etmi$cesine. yahu sanki benim hic aklima gelmedi götümün buza yapi$acagi, belki gün boyu güne$i görmeyecegim. $u ya$ima gelmi$, bu kadar yer gezmi$, aha na bu kadar da kitap defter kari$tirmi$im, hayal gücüm hic fena degildir, üstelik kendimi de az cok tanirim. e bu durumda belli enlem boylamlarda ya$am neye benzeyebilir, nasil olur, ben ne yapabilirim, ne yapamam asagi yukari bir fikir var aklimda. "donarsin"larla, "depresyona girersin"lerle gelmeyin bana! hakikaten tüm bunlari bildigim halde hevesimden hicbir sey kaybetmeyisime de daha cok heyecanlaniyorum. cok da gecerli nedenlerim var aslinda, siz hic kafanizi takmayin. en önemlisi $unu rica ediyorum sizden, bir bakin bakalim onca yer gezdigim, bazilarina hasta olacak derecede bayildigim halde bugüne kadar size böyle bir kararla geldim mi acaba? demek ki benim de bildigim bir$eyler var.

evet bu kez gecerli nedenlerim oldugunu iddia ediyorum ama, az cok kendimi de tanirim dedim ya, her zaman böyle biraz, istedigini mantikli da mantiksiz da olsa yapan, ötesini berisini -pek dü$ünmeyen demeyelim ama- cok da takmayan bir ki$ilikle mücadele ettim. insanlar sorularla gelince onlari ikna edecek, veya en azindan cenelerini kapatacak bazi argümanlari öne sürüp i$in icinden siyrilma mekanizmasini iyiden iyiye geli$tirmi$im diyelim. evet bu itiraf biraz ayip oldu. ama ben de biliyorum ki, o istenen $ey elimden gelebilecekse ben de onu yapmadan rahat etmem. tabi bunlar hep sadece beni ilgilendiren mevzularda olsun isterdim ama annem, babam da elimden cok cektiler bilmiyor degilim.

neyse bunlari birakalim da asil meseleye gelelim: a$kim stockholm! isvec derdim ama cüretkar olur. henüz sadece stockholm'ü görmü$ olmak cok ileri gitmeye yeterli degil. evet hayatimdaki ikinci en önemli karari vermi$ bulunuyorum; mümkün olan en kisa zamanda ve en sorunsuz, en kaymak gibi geci$le stockholm'e ta$inmak. bunu nasil ve ne zaman becerecegim henüz cok net degil ama en iyi ihtimalle seneye bu zamanlar hazirlik yapiyor olmaliyim. okulumda önlisansi tamamlayip, yüksek lisansa orada devam etmek üzere ingilizce ögrenim yapan bir isvec üniversitesiyle temaslarda bulunmaliyim. bir yandan bir i$ veya staj ayarlayip bir sonraki dönemde de pilimi pirtimi toplamali ve almanya semalarina hoscakal demeliyim. bunlari da bu kadar ciddiyetle hepinize anlatiyorum ki -utanmasam yoldan gecenleri cevirip ben stockholm'e ta$iniyorum diyecegim- sonra tereddüt etme, vazgecme payim kalmasin.

"e ne var burada bu kadar da iki saattir cene yapiyorsun" diyenler tekrar ba$a dönsünler derim, ben orada neler gördügümü, nelere bayildigimi anlatayim azicik. aslinda bu da o kadar kolay degil cünkü cektigim yüzlerce resim bile benim stockholm'de gördüklerimi anlatmiyor.

ne gördüm ki ben sahiden? sularla cevrili bile degil, sularin icinde bir $ehir gördüm. abartayim da benim atlantis'im olsun. insan sevince ne salak oluyor degil mi? :) hep böyle biraz saf olmu$umdur annemin dedigi gibi. salak diyecekti kiyamiyordu kadin sanirim. neyse, ne diyordum? bir göl ve bir denizin bulu$tugu, birbirine kari$tigi bir $ehir stockholm. bu su miktari yetmiyormu$ gibi ye$ili ve yoku$u da bol! bir $ehirde olmasi gereken en önemli 3 özelligi aradan cikarttik yani. bakimsiz, döküntü binalar; görkemli, muhte$em binalar; modern binalar, cirkin binalar, acayip binalar.. hepsi var. sokaklarini ar$inlamaktan sikilmayacagim koccaman bir $ehir.

eh elbette orada bombo$ sokaklarda gezip, tek ba$ima takilmayacagim. 2 milyon da ev sahibim var. i$te bir ba$ka önemli faktör; büyük $ehir! insanlar güler yüzlü, muhabbet$inas. elbette denyosu, iti kopugu, hirsizi ugursuzu, o da degil, huysuzu, gerzegi vardir. nerede yok ki? hatta ben o kisa sürede rastlamami$ olsam da yabanci dü$manligi da cok derler. bilmedigim, görmedigim $ey degil, gec!

yahu bunlari anlatiyorum ama asil anlatacaklarimi dogru düzgün ifade edecegimden o kadar umutsuzum ki sanirim gelip görmeniz gerekecek stockholm'ü.

kücükken hayal edip, yapabilecegime hic inanmadigim bir $eyi yapabilecek miyim acaba? acaba her $ey kücükken okudugum, sonra artik aklim erdiginde annanemin bana tekrar hediye ettigi "bir siyah sacli kadinin gezi notlari"'yla mi ba$ladi?

hej!

http://picasaweb.google.com/ranable/

medusa

2007-05-05T23:18:00.000+02:00

belki siz bu satirlari okurken degil ama, ben bu satirlari yazarken cok uzaklardayim. stockholm'un göbegi gamla stan'da tuhaf bir rock bar'da, tuhaf insanlarin arasinda pek mutluyum. her ne kadar uzerimde zara bluzum, piriltili atkim ve topuklu ayakkabilarimla burada onlardan da tuhaf dursam da..

stockholm aylar boyu kalinasi, tadi cikarilasi, kuytu sokaklari kesfedilesi nefis bir yer. ama buna sonra gelecegiz.

hej!

yine yeni yeniden

2007-04-12T00:48:00.000+02:00

her zamanki gibi. sıkıLdık evet. yeni baslangiclardan. yine yeni yeniden deneyip, yine yeni bir baslangica gecmelerden. evet yine ve yeni kelimelerinden de sıkıLdık. hayatimizi kelimelere dökerek enteresan hale getirmelerden.

kaliplarin disina cikma kalibina hosgeldiniz. dar mi geldi? ali$irsiniz. öyle duruyuz ki kabin seklini aliyoruz, haberiniz yok galiba. ceki düzen verip hususiyetle daginik biraktigimiz kisiliklerimize de merhaba deyin. onlar epeydir burada.

alelade olmanin temiz havasini cekin cigerinize. bütün hava sizin icin. bütün gökyüzü, bütün denizler, bütün yapraklar. siradan bir günün en güzel saatleri. "rastgele"ler sizin icin.

hadi rastgele.